Estranged In Tagalog Novels & Stories

Masusumbatan at masusumbatan talaga nila ang isa’t isa. “Now that you know the truth. That your brother drugged me, wala ka pa rin gagawin. Kungsabagay, estranghero ka na nga pala. Hindi na tayo mag-asawa. Wala na tayo dapat pakialam sa isa’t isa.”

Mahina niyang bulong. Ngumiti nang bahagya ang estranghero. Hindi masaya. Hindi rin palakaibigan. Kundi isang ngiting puno ng nakakatakot na kumpiyansa. "Maraming bagay ang imposible." Mahina nitong sagot. "Hanggang sa mangyari."

nag tatampong aniya dito. Lumungkot naman ang mukha nito "I'm sorry" Niyakap niya ito "Pwedeng mag away lang tayo at wag mag hihiwalay? Mag selos ka lang pero wag na wag mo akong iiwan" "I promise. Kahit anong mangyari hinding hindi kita iiwan .. Pero pwede ba mag pa order nalang tayo ng pag kain? "

"It'll be fine kung ako lang mag-isa ang lalabas. Unlike you, I am not popular. I am irrelevant kaya malabong natatandaan pa nila ang mukha ko." "You were irrelevant before you got tangled with me. Nexus, you have to accept the reality that your way of living is not the same anymore. Alam kong kasalanan ko kung bakit napunta ka sa sitwasyong 'to pero kahit ilang beses mo pa akong sisihin at sumbatan, we already can't change what's happening right now. I know you are not used to this but please bear with it for now. Matatapos rin naman ang lahat ng 'to. Just hold on a little."

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

bulong nito. Tumingin s'ya sa itaas at parang may pinakikiramdaman, mula sa kinatatayuan ko ay kitang-kita ko ang hubog ng kanyang katawan na mas lalong kinagulo ng isip at puso ko. "Kailangan mong sumama sa'kin sa ayaw at gusto mo." "T-teka, bakit ako sasama sa'yo. Kahit ang pangalan mo nga hindi ko alam. Isa kang estranghero at bakit kita pagkakatiwalaan?"

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

asik nito, tila inikot ng kadena ang kanyang puso. Saka binato nito ang pinakamasakit na salita na natatakot siyang marinig. “I hate you. I want you to disappear—right now.” Inirapan siya nito na para bang estranghero, nanginginig ang boses nang muling magsalita, “You’re a liar. A deceiver. A cheater.”

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

Iba din pala pag sanay ka na nanjan lagi yung taong mahal mo ano? "Haysss. Bahala na nga. Di lang talaga ako sanay. Nasanay na akong lagi siyang kasama. Tapos ngayong malayo kaming dalawa, wala pa kaming komunikasyon dahil nga bawal siyang gumamit ng cellphone habang nagpapagamot." Sabi ko.