Buckled Mga Nobela at Kwento

Narinig niya ang pagputok ng isang gulong ng kotse niya sa harapan dahilan para mawalan siya ng kontrol sa manibela. Mabilis naman niyang inapakan ang break, pero huli na dahil babangga na siya sa concrete barrier. “Shit!” mura ni Brooke. Ipinikit na lang niya ang mga mata at hinintay na bumangga ang kotse niya sa concrete barrier. At saktong pagsalpok ng kotse sa barrier ay bumukas ang air bag ng kotse niya.

“The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.” She followed hesitantly — or rather, was dragged by him. Each echo of boots on metal grated against her nerves. She caught glimpses: boxes stamped with foreign markings, the glint of gun barrels, the faint clatter of cash. One man approached, nervous but respectful. “Boss. Shipment’s late. The Russians held the last container.” Hades didn’t even blink. “Call them. Tell them if they’re not here in fifteen minutes, I’ll sink their next one.”

Someone named her as his Achilles' Heel. Tinaas niya kanang kamay pagkakita kay Alfred na lumabas mula sa emergency room. Nilapitan siya nito agad at mabilis na hinila sa ibang panig ng ospital. Kumausap ito ng nurse at nadinig niyang sinabi nitong donor siya ng dugo. Parang gusto niyang himatayin pagkarinig noon pero hindi niya ginawa dahil nakakabawas iyon ng pagkalalaki.

"Hindi bagtit yung company natin. Si Levi ang bagtit." "I can't help you guys, really. Kahit pa head ang position ko doon. Ni minsan sa isang linggo ko nga lang nakakasalubong sa trabaho yung Zillan na 'yon, eh. Nakita mong pagkalaki-laki ng building ni Zillanide. And he's not the person who likes crossing his presence with another person, he's that arrogant," Freya explained to us. Nagkibit-balikat na lang ako, bahala na.

Bakit ang hugot ng isipan ko ngayon? I tried not look at my back pero di ko mapigilan na lingunin siya at tuntunin kong baka sumabit siya. I clenched my fist when I realized na sumabit nga siya sa kung saan. Nakuha niya pa talagang makipag-usap sa isang babae sa bench. Nakatayo siya habang nakasabit yung isang paa niya doon at nakatapak naman ang isa sa ground.

"Tama yan, lolo. Napakalaking bagay nito, kailangan mong pag-isipan itong mabuti. Kung gagawa ka ng isang maling galaw, mawawala sa iyo ang lahat. Mukhang makakakuha tayo ng tone-toneladang benepisyo tulad ng nakasaad sa kontratang ito, ngunit walang bagay sa mundo na walang kapalit!" "Ang Buckwood ay isang lugar kung saan nagtitipon ang mga masasama at sakim na tao. Sino ang nakakaalam kung gaano na karaming mga first-class na pamilya mula mga prefecture-level cities ang nagtangkang manirahan doon, pagkatapos ay bumalik na patay na parang dodo? Anong mga kakayahan ang mayroon ba tayo para maka-survive sa Buckwood?"

saad ko at tuluyan ng umalis. Nang makalabas na ako ng building kung saan ang condo niya ay dumiretso ako agad sa aking sasakyab at do'n ko ibinuhos ang sakit na nararamdaman ko. Sa totoo lang ay kanina ko pa gusto umiyak sa harap niya, pero hindi ako papayag na magmukhang ka awa awa sa paningin niya. I want to ask him kung bakit nagawa niya akong lokohin pero naisip ko na kahit gaano pa kayo katagal ng taong mahal mo kung magloloko siya ay magagawa niya 'yon kahit sa anong paraan. Cheating is a choice!