Wag Na Lang Kaya Novels & Stories

Yung dalawang words na ibig sabihin may bagay na kailangang i-explain in the first place. Hindi ako bumaba. Nakaupo ako, kamay sa ten and two sa wheel na hindi naman umiikot, at pinabayaan kong tumayo siya sa labas sa cold at sabihin yun sa closed window, kasi may part sa akin na hindi pa ready hayaan siyang pumasok sa same air as me.

Ano kaya mo na ba ngayon?'

"Wala ka na do'n." "Pwede ba huwag ka na lang maingay, sabihin mo na. Ayan, pinapatagal pa kasi ehh, kulit kulit pa." "Bakit ba, wala ka na nga do'n." "Oo na ... Oo na.. wala nga ako do'n, kasi nandito ako sa harap mo. See???"

"Talaga?" "Wala naman akong ginagawa, sama nalang ako sa inyong magkambal sa pamimili ng gamit. Shopping tayo!!"

Hiyang-hiyang aniya sa sarili. Ang totoo ay labis siyang nangangamba at nag-aalala kung makakayanan ba niyang lisanin ang mansyon gayong dito na siya lumaki at nagkaisip. Masakit para sa kanya ang nga nangyayari pero wala siyang magawa sa ngayon kundi ang tanggapin na lamang ang katotohanan. -

Napakapit si Yumi sa sarili. “No’ng araw na ‘yon… hindi ko na kayang pakawalan ka. Kaya kita dinala sa isla. Oo, mali ako. Sinamantala ko ang kahinaan mo. Hindi ka nagsalita, pero ramdam ko na kahit papaano… andon ka pa rin. Nandiyan pa rin ‘yung damdaming hindi naglaho.”

sagot niya, bahagyang mas mababa ang tono kaysa kanina. "Hindi ako pumunta rito para mag-rant dahil alam na alam nating lahat kung gaano kawalang-hustisya ang lahat ng ito. Kung talagang nag-aalala ka na bigla na lang akong mawawala nang hindi natutupad ang aking bahagi sa deal na ito, bibigyan kita ng salita ko. Hindi mo na kailangang maglagay ng ganyang hangganan sa pagitan ko at ni Mama!" singhal ko.

Natawa naman ako sa reaksyon niya o baka kasi natawa ako sa realization na 'yon? "Hindi sa gano'n gaga!" wika ko na tinatawanan pa rin niya. "Hindi naman kasi talaga ako interesado sa reto-reto...gusto ko 'yong tinadhana kami gano'n! Tipong right person at the right place and at the right time!" "Inarte ka ha? Kabog!"

Sa wakas, natapos din. Ang tatlong ito ang magbibigay sa akin ng pinakamalaking kapalaran sa buhay ko. Lumakas ang boses ng sistema. [Binabati kita, Adeline Carrey. Maliwanag mula sa pagsubok na ito, malinaw na ang iyong buhay ay pinakamahusay na pinamamahalaan ng ikaw lamang. Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan.]

wika ko "Una nating isasanay sayo ang ang bilis. Gaano ka ba kabilis?" "Faster than the speed of light!" Teka? light? Di ba demonyo ako? "Puro ka salita, pakita mo!" Mabilis siyang sumugod saakin na hindi ko man lang napansin. Huli na ang lahat dahil lumipad na ako sa pader. Pota back ache nanaman! "Time first pota! Magsabi ka naman ng go!"