Novel & Cerita I Couldn't Ask For More

Napangiti ako dahil halata namang natigilan siya sa sinabi kong iyon. "Tama ka naman. Sabi mo nga ay lahat ng gusto ko ay nakukuha ko, 'di ba? Wanna know my the secret?" Ibinulong ko sa kanya ang huling katanungan ko. Hindi naman siya umimik o ni lingonin ako. "I don't give up easily. I work hard to achieve the things I strongly desire. When you give your best in something, don't you deserve to receive rewards? When you study diligently, you deserve to be at the top of the class, right? That's just the way the world works. It only ends when you give up, Faller."

I couldn't ask for more. Ala-singko ng madaling araw na kami nakatapos. He is insatiable and a beast in bed. He took me over and over again. Kung hindi nga lang ako nagreklamo sa kan'yang pagod na ay baka hindi niya talaga ako titigilan.

Napatingin siya sa akin ng matagal bago tumango. “I always did my best to be an MVP kaya kahit anong mangyari ay ginagawa ko ang lahat upang mas lalo pang gumaling lalo pa at last ko na to.” “Wala ba kayong internship? Mukha kasing hindi ka busy.” Hindi ko naiwasang itanong iyon, hindi naman ako nag-iisip ng masama kagaya ng kung paano ako tingnan ng mga kaibigan ko sa naging tanong ko.

Nag suntukan lang naman kami! Ano ang kahalik-halik doon? Lumayo sa akin ang bahagya si Javi at kunot-noo akong tinitigan. “What?” tanong niya. Bumaba ang tingin sa labi ko. "I want.. more,” bulong niya. More? More?! Kulang na lang ay kainin niya ang bibig ko! Umalis ako sa kandungan niya at tumayo. Pakiramdam ko ay kinalabutan ako sa sinabi nyang iyon.

Hindi nawawala ang titigan nilang dalawa habang ito ay kumakanta. My heart is so full of love and joy. I could not ask for more. Ralph is enough. I cherish this moment between us. I really love this man so hard.

“Pambili ng personal kong gamit.” “I’m giving you your allowance.” “Hindi na kailangan. May nirequest ako sayo kaya iyon sana ang gusto kong compensation mo para sa aki. Kung sakaling higit pa sa ibibigay mo sa akin ang magagastos mo ay sabihin mo lang at sisikapin kong bayaran.” “What can you do?” tanong ko na lang dahil mukhang desidido din siya. Walang kangiti-ngiti sa kanyang mga labi.

I found myself speechless. I don't know what to answer Cora. Pero mas hindi ko alam kung bakit hindi ako mapakali nang umalis ang tatay niya. I couldn't deny the fact that I want more. I need more. And I think no one can't stop me from getting what I want.

Hindi naman niya mahahalata dahil sumasalo ito sa tubig dagat. Pero hindi ko mapigilan ang luha dahil sa sakit na aking nararamdaman. I want more days with him. I want more. I won't ever be contented. I always ask for more because it will never be enough. A second is not enough, a minute will never be enough, and even hour or days. I want years with him. I love him so much. Please...give me more days with him. For the first time in my life I got scared to death.

EVERYONE LOVES ME, adores me, and willing to give everything to me, except for that one person, who I can't say "NO" with. Kapag sinabi niya ay ginagawa ko ito kaagad. I always follow his commands. Willing to run errands for him, getting all the things done for him. And always present and involved in his every events to support him. But then, when I am the one asking for it, just something very simple to do. He is usually reluctant or worse -BUSY.