Naghintay Kaba Wala Na Novels & Stories

I forgot to text you. Naghintay siya saglit ng reply nito pero wala kaya naman naghubad na siya ng damit para maligo. Pagkatapos niya ay tiningnan niya ulit ang smartphone. Wala na talagang reply si Heart. Hindi siya nakapagpigil kaya nag-compose siya ulit pero hindi pa man lang niya naise-send ay uminit ang ulo niya kaya tinawagan na niya.

Nakapagtataka lang ang sinabi niya sa akin hindi siya nagsasabi ng ganito. "Wala, Win maghanap ka try mo lang kung wala kang mahanap at walang makakapag-palit dyan matagal kang maghihintay." wika naman ni Thana at tinapik naman niya ako bago ako iniwanan sa tent. "Bakit mo ito sinasabi sa akin?" curious kong tanong sa kaibigan ko hininto ang gimagawa ko.

"Thank you, wala bang tinapay?" Napatawa kaming tatlo sa biro ko. Ilang saglit ay tumahimik na namam ang atmospera ,muli akong napatitig sa kawalan. Nasaan kaya siya? Kanina ay sinubukan ko siyang tawagan at i-text pero wala rin akong napala. Ghad, mababaliw na ako sa ginagawa niya. Kung galit siya, pwede niya naman akong kausapin, pwede namin iyong pag-usapan.

Stating the facts. Nagkibit balikat na lang ako at bumaba na sa kama. “Bye. Bababa muna ako. Sumunod ka na lang,” naghintay ako na magsalita siya. Pero wala pa rin akong nakuhang sagot mula sa kaniya. Nanatiling nakatayo lang siya at patuloy na naghahanap ng damit. Ang tagal namang maghanap ng damit!

Wala nang luha. Hindi dahil wala na akong maramdaman. Kundi dahil ubos na. Tinitigan niya ako habang ginagawa ko iyon. Parang may hinihintay. Pero wala siyang nakuha. Wala na siyang makukuha. “Ulit,” sabi niya. “Wala na.” “Maglabas ka.” “Hindi na ako iiyak.” “Hindi mo choice iyon.”

sabi ko, “akala mo hawak mo na lahat.” Wala siyang sagot. “Pero hindi mo pa nakikita kung gaano ako kalala kapag nawawalan.” Dahan dahan akong lumingon. Diretso ko siyang tiningnan. “Hindi ako yung tipong sumusuko, Nathan.” “Alam ko.” “Hindi rin ako yung tipong umaalis nang walang dala.” “Alam ko rin.” Ngumiti ako. Hindi na malambing. Hindi na seductive.

Mahinang bulong niya: **“Kahit kakaiba ang taong ito, kung sabay tayong tatlo, kaya natin siyang patayin. Kapag nagpadala ka ng mensahe at tama nga ang bead, hindi sa atin mapupunta ang credit. At kung mali tayo, mapapagalitan tayo. Gusto mo bang maging tanga?”** Nagulat ang babae. Nag-alinlangan— pero ibinalik ang jade. Agad nilang inilabas ang kanilang mga magic treasure. Walang salita. Diretsong pag-atake.

"A-anong kahibangan iyang pinagsasabi mo?" "Kung matalino ka naman ay bahala ka ng isipin kung anong klase ng lohika ang nailapat ko roon. Your number please. Huwag mo akong paghintayin." Aba at demanding rin masyado ang kumag. Nang makabuo siya ng pasya. "Hindi ko ibibigay sa'yo ang numero ko at...mas lalong hindi ako sasama sa'yo sa SBD—"

“May magagawa ba ako?” “Wala.” Maikling sagot ni Natalie. Wala nang nagawa pa si Mateo kundi ang pumayag. Doon nila nalaman na wala namang dapat ikabahala. Bumuka lang ang sugat niya at natahi na iyon ulit.

"Kahit na wala akong ginagawa hindi pa rin ako p'wede, kayo na lang mas masaya 'yun pag wala ako." "Aba burikat minsan nga lang ako mag-invite sa'yo hindi mo pa pagbibigyan, aba naman girl." "Baka nandito pa ako sa harapan ano?" awat na ni prof kaya natigil kami sa pagsasagutan namin ni Nath.