Walang Kamatayan Walang Katapusan Novels & Stories

At ito ang kanilang walang hanggang pag-iibigan. ​THE END

Sinuportahan ng lola ko ang lahat ng business na sinubukan ng ama ko sa nakalipas na mga taon, pero walang nagtagumpay sa mga ito. Sa pagkamatay ko, mas lalong ayaw tumulong ng lola ko ngayon sa kanya. Ang 100 libong allowance ka buwan ay isa na lang pangarap. Dahil heartbroken siya para sa anak niya, ilang pagtatalo ang namagitan sa kanila ng nanay ko. Dito napagtanto ng nanay ko na ang tinatawag na walang kamatayang pag-ibig ay madalas na nasisira sa harap ng realidad.

Anong nangyari sa walang hanggan? Bakit naririto tayo sa hangganan? Akala ko wala nang katapusan Akala ko handa kang lumaban Ngunit akala ko lang pala ang lahat, Pinako mo ang pangakong akala ko'y tutuparin mo. Umasa akong tayong dalawa hanggang sa dulo, Pero napakatanga ko kasi naniwala ako sa'yo Naniwala ako sa kasinungalingang binitawan mo

Hindi lahat ng anghel nabibigyan ng pangalawang pagkakataon. Marami tayong gustong gawin sa buhay at marami din tayong pagkakataon para gawin ito. Sapat na ang haba ng ating buhay upang maging masaya, magmahal ng totoo at magpatawad. Huwag nating hayaang punuin ng panghihinayang at sama ng loob ang ating buhay. Kapag lumipas na ang panahon, kailanman ay hindi na ito maibabalik. Wag nating hintayin ang bukas kung ano ang kaya nating gawin ngayon. Paano kung bukas katapusan na? Hindi natin alam kung ano ang nagaabang sa atin sa kinabukasan. Like I said, we live everyday and we only die once.

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

At marahil tama nga ang sabi ng iba. It’s better to have loved and lost than to have never loved at all. Masakit. Pero totoo ang naramdaman niya. “At saka…” mahinang sabi niya, “kung mananatili siya sa buhay ko nang hindi naman niya iyon gusto, mas lalo lang kaming masasaktan kapag pinatagal pa. Parehas lang ang ending, maghihiwalay din kami.” “Sige po,” sagot nito sa wakas. “Ihahanda ko na ang kailangan.”

Walang digmaan. Walang kalaban. Kami lang. At iyon ang pinakamapanganib na bahagi. Dahil kapag nawala ang lahat ng ingay— lumalabas ang katotohanan. At ang katotohanan ay ito: Hindi na kami lumalaban. Hindi na kami tumatakas. Hindi na namin sinusubukang ayusin. Tinanggap na namin. Buong-buo.

"Magpahinga ka na at alam kong napagod ka. Matulog muna tayo tapos mamaya ulit!" Ito yung oras na masasabi kong happy ending na. Yung tipong wala nang darating para mahadlangan pa ang pagmamahalan namin. Kung mayroon man at kung hindi maiiwasan,hindi na namin papayagan. Lalo ako, ngayon pa ba ako matatakot eh nagiging tama na ang lahat nang nangyayari sa buhay ko? ____________________________

Aalis siya, at iiwan niya ako. Natahimik ako at malalim na huminga. Totoo pala talaga ‘yong sinasabi nila that people come and go. No one stays permanently. Lahat aalis, lahat iiwan ka. Tulad ng kamatayan, hindi ito mapipigilan.

Bagama't may panuntunan na huwag pumatay ng mga tao sa gitna ng mundo, kung sasaktan mo ang taong nasa harapan mo, magkakaroon ka lang ng dead end. “Imposible, paanong hindi ako ang kalaban niya, buti na lang natalo ako sa kanya, basta bigyan mo lang ako ng isa pang pagkakataon, tiyak na papatunayan ko ito sa iyo,” sabik na sabi ni Adrian Niño, alam niya, once na mawala siya sa kanya, dito magtatapos ang buhay niya. "Basura ka, hindi ko na kailangan, at papalitan ka ng master sa lalong madaling panahon, kaya..." Huminto ang pigura, at nagpatuloy, "Ang katapusan mo ay kamatayan."