Knight And Shining Armor の小説・ストーリー

nasabi ko na lang. "Ayos lang iyon," tugon niya. "Alam ko namang sabik na sabik kang malaman kung anumang ibabahagi sa atin ni Damien." Naging agaw atensyon sa amin ang mga grupo ng mga knights na naglalakad. Nakasuot ng makikinang na armor na pag matamaan ng sinag ng araw ay medyo nakakasilaw sa mata. Di ko na naiwasang mapakunot noo nang mapansin kong papalapit ito sa direksyon namin.

Nirequest nya talga ang mga iyon. "I am the man who will fight for your honor... I'll be the hero you've been dreaming of.... We'll live forever... Knowing together That we did it all for the glory of love...." "It's like a knight in shining armor.... From a long time ago....Just in time I will save the day.... Take you to my castle far away...." Sinasabayan nila sa pagkanta ang banda habang sumayaw ng mabagal. Alay na kanta nya iyon kay Clark dahil ito ang kanyang Knight and shining armor.

Mukhang madali nalang para sa kanyang makumbinsi ito upang pumanig ito sa kanya. "Ah, oo nga pala. Ayaw niya na palang makagalit ang White Dragon Knights." Tumawa si Alona saka tumayo sa harapan ni Tiffany. "Ms. Haliparot, mukhang tumiklop na kaagad ang ipinagmamalaki mong knight in shining armor. Paano ka na niyan maipagtatanggol kung naiihi na siya sa takot?" mapang-inis na saad nito.

kinabahan naman ako sa mga narinig kong yun. "Wag kang mag alala bes nandito lang ako kapag sinaktan ka ng bruha na yun makakatikim na talaga sya sakin , atsaka may knight and shining armor ka na si sir sheyron kaya wag kang kabahan " dagdag pa nito

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

aniya nito. “Hmmm…of course but Hawaii base.” nakangiting sagot niya dito. Umikot ang mga mata ni Andrew. “Well, I like it there madaming afam.” biglang bawi nito at tila kinikilig na sagot. “Come, I’ll show you your unit.” giniya siya nito patungo sa elevator at nagpatuloy. “It’s a one-bedroom unit but with balcony and separate room for laundry. It has the best view, lalo na at love mo ang city lights.”

"Announcing the arrival of the Black Knights from the Order of the Dark Circle!" Pagkasabi nito ay bumukas ang pinto ng truck at lumabas ang dalawang lalaking malalaki ang pangangatawan. Nakasuot ang mga ito ng itim ngunit manipis na helmet at chain mail body armor na hanggang tuhod ang taas. Mayroon din silang suot na silver cape na may black medallion pin at isang pares ng silver gauntlets. Ang isa sa kanila ay may red belt at ang isa naman ay may black belt sa tagiliran na nagsilbing holder nung kanilang sword sheaths. Kung titingnan ay para silang Medieval Knights. "We see that the Elites of Golden Circle struggles to take down the Phantom Hero." Sabi nung isang knight na may red belt.

Noon, ang King of Arms, kilala bilang pinaka malakas mula sa American Delta Force, ay gumuho bago pa ang laban ay magsimula sa pagharap sa version na ito ni Harvey. Kahit ang Ninja King ng Island Nation ay nagkaroon ng mental breakdown habang pinatay ang kanyang sarili sa pagsaksak ng espada sa kanyang sariling tiyan! Ang mga Knight mula sa Empire of the Sun that Never Sets ay nawalan ng kanilang kumpyansa bago mawala lahat ng kanilang lakas lumaban. At ngayon, si Harvey ay walang intensyon na itago ang kahit alin sa aura na gustong pumatay.

Mukha silang mga timang na naghihintay ng grasyang babagsak mula sa langit, stupid people. Tumingala ako para tingnan ang buwan, nakatago pa rin 'yon sa ulap at mukhang hindi na lalabas. Nag-aksaya lang ako ng oras sa gubat ng Shiera at hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nahahanap kung sino ang kumag na gumawa non. Kapal ng mukha para gamitin ang boses ng kapatid ko para lokohin ako. Hindi pa kami nakakarating sa bahay namin ay tanaw na tanaw ko na ang mga tao mula sa labas. Each houses are full of Knights outside. Standing straight with their shimmering silver armor.

Nabigla ako nang niyakap nya ako. " Bakit?" Gulat kong tanong sakanya. " Snipers." Bulong nya sakin." Tumawa lang ako ng mahina. " That's hilarious. Who would try to shoot me at this hospital?" Bulong ko sakanya. " Saka wlang laser." Sabi ko " The Knights have a very modified spectacles. They don't need to use laser." Sagot nya sakin. Knights? " You're serious?" Bakit hindi ko napansin.