Kuroko's Basketball Kuroko 소설 & 이야기

Napansin niyang bahagyang nanginginig ang kamay nitong nakapatong sa mesa. Hindi niya maintindihan kung bakit parang may kung anong humihigpit sa dibdib niya sa bawat segundong lumilipas. Tahimik niyang muling sinulyapan ang lalaking kasama ang mag-ina. Pagkatapos ay ibinalik ang tingin kay Kuro. Unti-unti nang nabubuo ang larawan sa isip niya. Hindi niya alam ang buong istorya, hindi niya alam ang pangalan ng lalaking iyon. Ngunit isang bagay ang sigurado siya. Hindi simpleng ex ang tinitingnan ni Kuro.

Tuwang-tuwa pa nga siya habang nagdidribbling dahil hindi mahawakan ni Ryke ang bola. Niyabangan ni Silas ang kaniyang kuya. “Alam mo bang ako si Tetsuya Kuroko?” Tinutukoy niya ay iyong sa anime. Napatutok kami dahil parang may ipapakita siya. “Kung kaya niya ang mabilis na vanishing drive, siyempre kaya ko rin!”

Binati ng mga kalalakihan ang mga kababaihang nakatayo sa tapat ng street lamp. "Hello boys." Kilig na kilig ang mga babae. "Hello Shizuka-san. Congratulations." Binati din ng mga babae ang coach. Ngumiti lang ang grupo. Dinaanan na nila ang mga babae. "Wait." Lumingon ang mga basketball players. "Zyke." "Hm." Itinuro ni Andromeda ang kaniyang sarili. "Ako ba?" Tumango si Haruko. "Oo. Ikaw nga. Maaari ba tayong mag-usap?"

"Okay, bago kayo lumabas ililista ko na kung anong sports niyo." Biglang sigaw ni Kiro noong lumabas na ang last teacher namin. Nag-ring na kasi ang bell, senyales na lunch na. Lumakad siya papunta sa unahan ng room na may hawak na ballpen at papel. "Una, basketball, sino sasali?" Tanong niya at agad na nagkagulo at umingay sa room namin. Halos lahat ng mga lalaki ay isinigaw ang pangalan nila.