Self Doubt In Tagalog Novels & Stories

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

Yung ‎ ‎ ‎Ah basta yung abs ayun oo yung abs niya ang tigas eh . ‎ ‎ ‎'Really self? Nagawa mo pang mang manyak ng lagay na yan!' ‎ ‎Eh kasalanan ko ba siyaka naramdaman ko lang naman! ‎

wala sa sariling sambit ko at madaling tinalukuran siya at naglakad ng mabilis papasok ng airport. What the ef! Did I called him mander ko? Ahhhh! Gad nakakadiri ka self! Sh-t ang lakas ng kabog dibdib ko, Kinikilig ba ako? "Yuck no! Kilabot 'yan self. Hindi kilig, Ok?" Sambit ko sa sarili ko.

Kinuha ko ang table napkin at pinunasan ang aking labi saka sya tinaasan ng isa kong kilay. “Asa ka!” tumaas naman ang gilid ng labi nito na tila hindi naniniwala sa sinasabi ko. “Ayaw pang umamin. Hindi naman kita masisi kung pati ikaw ma-attract saakin. Kasalanan ko bang maging gwapo?” bigla naman nagtayuan ang balahibo ko sa katawan sa sobrang taas ng self confidence ng kaharap ko. Oo gwapo naman talaga sya pero hindi nya ba alam ang salitang "be humble?”

“Kanina ka pa tahimik,” sabi ni Sico, papunta kaming simbahan ngayon dahil magsisimba kami. Tahimik talaga ako dahil sa nangyari kanina. I know dapat masaya ako pero nakababa ng self-esteem at nakaka-inggit ang nangyayari. I’m so unfortunate. “Sico, hindi ka ba naiinis sa akin? Hindi ka ba naghahanap ng anak sa akin?”

Tinignan nya ako ng hindi makapani-paniwalang. "So, imagine ko lang yun?" Di maka paniwalang tanong ko sa sarili. "Abay ewan ko sayo Trix, nakakadiri ka ini-imagine mo bang hinalikan kita ha?!" IMAGINE? AS IN IMAGINE KO LANG YUN? TALAGA BANG IMAGINE KO LANG YUN? HUHUH P*TANGINA NAMAN!!! AKALA KO TOTOO YUN EH! Pero imposible yun! Imposibleng imagine ko lang yun, may imagine ba na parang totoo?

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Alexa's Pov I really hate him! "Nakakainis!" Nagpupuyos ang damdamin na lumangoy ako sa pool. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko. "Bakit ka nag-response ako sa halik niya. Hindi ko dapat ginawa 'yon. Ano na self? Hindi mo na ba kayang pigilan ang sarili mo, ha? Ano ang susunod? Aaminin mo sa kanya na may nararamdaman ka na sa kanya, ha? No way! Hindi pwedeng mangyari 'yon." Kastigo ko sa sarili ko habang nakatigil ako sa gilid ng pool.

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.