Novel & Cerita Lamat

Matangkad na ito para sa edad niya, na may kulay-tsokolate at buhay na buhay na mga mata, na mini-me niya. Sa kanang bahagi naman niya, mahigpit na nakakapit si Liam, ang seryoso at tahimik na lalaki. Si Liam ay may parehong kulay tsokolate na mata, ngunit ang pino nitong kutis, ang kanyang matangos na ilong, at ang pangkalahatang look nito ay nagpapakita ng lahi ng kanyang ama. Ang half-British

"Masarap din sa balat." Isa itong pink na damit na may mga perlas na natahi sa tela. Nilampasan ng daliri ni Ivy ang price tag at dinampot niya ito para tingnan.

Inilahad ng isang babaeng nasa likuran ni Liam ang isang maliit na lalagyan na kinuha naman ni Liberty. “Maraming salamat, Pinunong Liam!” masayang sabi ni Liberty bago nito tingnan ang laman ng lalagyan. Isang kwadradong pilak na may tatak ng tigre ang bagay sa loob niyon. Lumapit sa kanila ang matanda at hinawakan ang mga kamay nila ni Aurus. “Huwag ninyong kalilimutan ang mga sinabi ko…”

Malungkot na hinaplos ng binata ang puntod ng ama bago, “Dad, my name is Liam, I am your youngest son.” --- “Ate, pwede ka bang makausap?” pukaw ni Coco kay Lara habang naroon sila sa lanai ng rest house. Matapos ang libing ni Keith ay agad silang tumulak pa-San Ignacio upang pagbigyan ang hiling si Doña Carmelita.

Punit ang damit pang itaas nito at maraming kagat kung saan-saan. Isang marahas na tingin ang ibinigay ko sa lalaking walang suot na damit at may dugong umaagos sa mukha. Ngayon ko nakilala kong sino ito. Si Greg De Castro. Ang muntik na ring manggahasa kay Marga noon.

“Mabuti pa na umuwi ka na. Bukas mo na lang iyan tapusin. Hindi naman iyan masyadong urgent.” Ano? Hindi urgent? Eh bakit niya ako pinag overtime ngayon? Siraulo rin talaga itong boss kong ito. Kung kanina lang ay pinagnanasahan ko siya, ngayon naman ay bumalik na ang pagka asar ko sa kanya. Napaisip ako, lintik lang talaga ang walang ganti! Hindi mo pa alam kung gaano gumanti ang isang Yssabel Delgado.

Tulala lamang siya at hindi na rin siya magawa pang imulat ang kaniyang kanang mata dahil sa pamamaga nito nito dulot nang walang sawang pagpapahirap sa kaniya sa loob ng dalawang araw. Mas gugustuhin niya na lamang na matapos na ang kaniyang buhay upang magtapos na rin ang sakit na kaniyang nararamdaman. “Telong, lubos akong nababahala sapagkat lumipas na ang dalawang araw ngunit si Lita ay hindi pa rin nagbabalik.”usal ni Ignacio sabay lingon sa kaibigan na malayo ang tingin.

Sagot naman ni Princess Zen na nagpaguhit ng pagtataka sa aking mukha. "Ano ang mga Latvian Lauma?" Tanong ko sa kanila. "Ang mga Latvian Lauma ay mga uri ng spirits, pinsan nila ang mga Dryad, sila rin ang nangangalaga sa mga kabundukan o kagubatan at sila rin ang nangangalaga sa mga ulila at tagagabay sa mga manlalakbay." Sagot naman ni Zen sa akin. Wow mukhang maalam sa mga Fera at mga ibang nilalang si Zen ah.

Lahat ng kanyang kauri ay magiging sabik at hayok na paslangin si Ella. Sa sukdulan ng luwalhati ay biglang dumilat si Ella kaya kitang kita ni Ella lahat. Mula sa pagpapalit ni Matt ng katauhan bilang isang malaking uri ng aso na may nakakatakot na matutulis na ipin at makapal na balahibo hanggang sa nakikita niya ngayon habang dilat at tulala.

utos ko habang ang aking mga tauhan ay mabilis na kumikilos sa paligid. Isang mabigat na katahimikan ang bumalot sa amin nang simulang buksan ang vault ng puntod. Hindi ito plain na kabaong... isa itong secret compartment sa ilalim ng pedestal. Doon... sa gitna ng kadiliman... nakita namin ang isang digital tablet at isang maliit na tracker na umiilaw ng kulay pula. Ang tracker na nagtuturo sa lokasyon ni Mateo. Kasama nito ang huling video message ni Lola Beatriz na naka-set na mag-play sa sandaling mabuksan ang compartment.