Lamat Novels & Stories

"Dinadamdam ko lang kung malambot ba ang katawan mo." Namula ang pisngi niya at ngumiti. Nalasing ako sa ngiti niya na minsan ko lang masilayan. Pinitik niya ang ilong ko. "Tsansing ka lang kay T.H" sabi ni Latrelle. "Epal!"

“Dumilat ka, Amara…” Napamulat siya. Sa labas ng bintana, nakita niya ang isang nilalang — hindi tao, hindi rin hayop. Isang lalaking may maputlang balat, pulang mata, at maitim na balabal. Ngumiti ito sa kanya. Isang ngiting malamig at nakakakilabot.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

ani ni Matt "Your Name Sir" "Matteo Ledesma" "Okay Sir, here is your key card, your room is in fourth floor" "Thank you Miss" ani ni Matt "Ahm, wala kasi kaming dalang gamit, nastranded lang talaga kami, may botique kayo dito?" "Yes Sir, diretsuhin niyo lang po dito"

Akala niya ay ordinaryong mga damo lang iyon. 'Yun pala ay isang patibong, dere-deretso siyang nahulog sa ilalim. May malaking butas pala doon na sadyang natakpan ng mga damo. Nagpagulong-gulong siya mula sa itaas hanggang sa kailaliman ng malaking butas. "Argh! Fuck it!" He cursed. Sa buong buhay niya ngayon lang siya nakapagmura ng matindi. Kung minamalas ka nga naman!

Lahat ay mukhang mamahalin, elegante, at sumisigaw ng pangalang Caleb Santillan. She stepped in quietly, and his scent immediately hit her nostrils. Sobrang na-miss niya ang amoy na iyon. Ang nakakainis na matamis ngunit nakakalasing na halimuyak. Bago pa siya makapaglakad nang ilang hakbang habang ginagabayan ng isang kasambahay papasok, isang munting tinig ang sumigaw sa labis na tuwa. “Mommy!”

Lahat ay nagtangkang tumakas dahil nabuking ang marumi nilang mga gawain. " Nag e-enjoy ka ba nakikita mo, uncle? " Napalingon siya sa likuran nang marinig ang pamilyar na boses ni Rostam. Sa kauna-unahang pagkakataon, tinutukan siya nito ng baril habang puno ng galit ang mga matang nakatingin sa kaniya. " Hindi ba't gusto mo makita ang halimaw saakin? Bakit parang nagulat pa kayo nang makita ako? "

Lahat. Kasabay na namatay ang ilaw. “Matteo!” sigaw ko. He ran into the main room, gun raised. “Ano ‘yan? May pumasok ba?” “Hindi ko alam—” And then it came. A voice. A distorted, broken, chillingly familiar voice. “E…lia…ra…” Napakapit ako sa mesa. Hindi. Hindi ito totoo. “M-Matteo…”

at sa kwarto na ito naganap hindi na sa sala 😆 kinahapunan unang nagising si Mattiana pero dahil sa sobrang bait nya kinailangan nya muna mag stay kay Lhortom for once dahil yun ang kanilang huling pag kikita... nataranta naman si Lhorton ng magising sya dahil wala si Mattiana pag gising nya nang mahanap nya ito ay nasa kitchen lang nag luluto niyapos nya ang likod ng dalaga habang nag luluto ..

Hindi naman matitiis ni Lexi ang gwapong nakaroba ng puti na sa bawat ngiti ay talagang literal na nakakaakit. "...so you are saying that he panicked ng makita ang pamamaga nitong kamay mo. Yes, he should be. Base sa result na nakikita ko dito sa monitor. Nagkaroon ka nga ng mild injury. Pagbabawalan muna kitang gumalaw-galaw lalo na sa mabibigat. Reresatahan kita ng maaari mong bilhin sa pharmacy ng sa ganoon ay hindi iyan lalala."