Life's A Beach Quotes Novels & Stories

Manakanaka na lang ang mga tao noon sa beach kasi may band na live na tumutugtog sa kabilang beach resort. Hindi siya nagtakang ibinilin siya ng matanda sa apo nito. Matinik pero napakabait ni Lola Leah at noon pa ay maganda na ang pakitungo sa kanya. Halos lahat ng mga seniors na naging kliyente at kaibigan ng daddy niya noon ay mapagmalasakit. May iilang tinuring siyang parang insekto lang sa hangin pero hindi niya ininda. Hindi iyon issue sa kanya.

“Tsk, I know you know what I meant.” Naupo ito sa katabing beach chair, inabot ang baso ng beer na ipinatong nito sa maliit na mesang gawa sa kahoy, at tinungga ang alak habang ang tingin ay hindi pa rin humihiwalay sa kaniya. Ilang sandali pa’y, “You should stop worrying and live your life to the fullest. Sabi mo nga, lumaki kang pinaliligiran ng mga mata ng buong pamilya mo. You were not able to enjoy your life and do everything you wanted. Ngayong may pagkakataon ka ay binibigyan mo naman ng restriction ang sarili mo?” “I’m fine with it, anyway. Tulad nga ng sabi ko, ayaw kong lalong ma-tosta ang balat ko.”

inis paring sabi nito. "HAHAHA! ano kaba? nagsasabi ako ng totoo. Magroroadtrip nga tayo papuntang Beach!" "Beach? eh, mukhang nang aasar kalang eh!" "Im serious." "Ano naman gagawin natin doon? ganitong oras talaga? gabi? napaka-alanganin!" "Ano naman kung gabi? at ano bang ginagawa sa beach? syempre maliligo, magbonfire, magovernight, o kaya magsurfing after night."

I asked her curiously. “Yes. It’s bad. It’s very bad, Helena. You should wear shorts and shirts or anything that can cover most of your skin if you don’t want to raise hell on this beach.” sagot niya. Napakurap ako ng makitang seryoso ang kanyang pagkakasabi. “Hot! Come here sexy girl!” Trixie shouted from afar enough for us to hear it. I glanced at her, who was now waving her hand.

“If a man wants you in his life, he won’t make you question your place in it.” Parang may tumusok sa puso ko sa sinabi niya. “Pero hindi ko naman siya mahal,” mahinang sabi ko. “Then why does it hurt this much?” Hindi ako nakasagot. Pagdating namin sa beach, agad akong sinalubong ng amoy ng dagat at simoy ng hangin. Maliwanag ang araw, kumikislap ang tubig, at tila ba sinasabi ng paligid na huminga muna ako.

Nasa isang beach resort. Nakangiti, walang kaproble-problema, naka-shades, nakasuot ng white linen shirt at shorts. Sa tabi niya, nakasandal si Grace—ang babaeng matagal na niyang naririnig na ipinipilit ni Tyron na “kaibigan lang.” Sa ilalim ng post, nakalagay ang caption: "Sometimes, you need to pause and enjoy life with the ones who truly matter. ☀️🏖 #Grateful #BestCompany"

anas ni Beckett habang nakakunot ang noo. “Lakad-lakad tayo?” saad naman ni Vivianne. “Look. Ang ganda ng beach. Masaya maglibot kapag ganitong oras kasi kaunti lang ang tao. Walang makakakilala sa ‘yo,” dagdag niya pa habang nakatingin sa sunset. Natawa nang bahagya si Beckett. It suddenly felt like Vivianne was asking him for a date. Well, walking on the beach with someone is not his thing, but Vivianne was an exemption… as always.

biglang sambit ni Travis. "Yeah. I had a great memories before noong nagpunta din sa kami sa beach. At saka sinong hindi mamamangha sa ganda ng dagat at mga batang masayang naglalaro? Sa tingin ko kahit sino naman mamamangha, and ma-appreciate ang nature."

Life is short kung baga, mabuti na yung mamatay cyang masaya. "V... ligo tayo sa beach..." aya ni Jason sa kanya. Tumango lang sya bilang pag sang-ayon. Tapos na silang kumain at magkape, ang ibang mga kabigan nila ay nasa dagat na at naliligo, konti nalang sila natira doon sa cottage dahil late na sila gumising.

Kaya napatanong nalang ito bigla. “Babe, nagworkout kaba ngayon, bakit pawis na pawis ka yata." “Ahh oo babe matagal narin 'kasi akong busu ay walang oras sa pagpapawis." “Ma'am tulungan ko na po kayo." “Sige Samantha tulungan mo ako ,ito nga pala ang gagamitin natin sa beach. Binili narin kita ng lotion mo andyan na lahat." “Salamat po Ma'am."