Letters To My Mom Novels & Stories

Lumakad nmn ako papunta sa puntod ng mga magulang ko at nagsindi ng kandila doon at nilagay nung bulaklak sa tabi nila "Hi! mom and dad, kamusta kayo I hope masaya kayo dyan. Halos limang taon na nawala kayo sakin but hindi ko gaano tanggap yun, nangungulila ako sainyo sana nmn ay hindi nangyari yun sainyo para makita niyo ang mga achievements na nagawa ko at mabigyan niyo ako ng isang masarap at mahigpit na yakap sa tuwing malungkot ako. I miss you so much mom and dad. Gabayan niyo lang ako sa mga gagawin ko, don't worry hindi ko sasayangin yung pinaghirapan niyo. Hayaan niyo po mahahanap korin yung taong nasa likod nito. Paalam mom and dad" I said at ngumiti nlng sabay punas ng luha ko. Tu

Oh, how I miss mommy so much. There was this special moment of us ni Enzo sa garden nila sa mansyon, pagkatapos namin makipagpalitan ng bulaklak at liham sa isa't isa, I would lay down on his lap.He would then, begun reading my letter while gently caressing my black shiny hair.

Tell dad, I miss him too. Reply ko kay mommy. Nang masigurong maayos na ang desk ko ay dumiretso kaagad ako sa elevator. Muling tumunog ang cellphone ko sa message ni Mommy. Mom: Your dad wants to see you. Nagtatampo daw s'ya at baka nakalimutan mo na na malapit na daw ang birthday n'ya. Natawa nalang ako sa reply ni Mommy. I compose a message stating that i'll see them today. I shook my head nang maalala nanaman ang message ni mommy.

Pumikit ako, hinayaang lumutang ang kaluluwa ko kasabay ng hangin. At pagdilat ko, narinig kong muli ang malambot na boses ni Mom. "Punta tayo kina Lolo bukas, Jenny," sabi niya habang iniaabot ang isang baso ng gatas.

Imbes na mabaliw kakaisip titext ko na lang siya. To Silas: Hey, Silas. May nagpadala ng box na may kasamang medyas ng kambal at sulat, pupunta ako ngayon sa Castriones Hotel, rooftop. Hindi na ako makapaghintay pa sa'yo dahil hindi ko na kayang lumipas ang gabing ito nang hindi ko nakikita ang mga anak natin. I love you, take care. "Hindi ka na ba talaga namin mapipigilan, 'nak?" Si Mommy nang sinundan ako sa taas upang kumuha ng bag. "Paano kung niloloko ka lang pala ng nagpadala ng sulat na iyon?"

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

It's the price for what he did to my sister. "Mommy, I'm so happy po today." "Kitang-kita ko nga, pero anak sa susunod puwede bang 'wag masyadong makulit ha?" Hindi nakatingin ang mag-ina sa harapan nila kaya hindi agad nila ako napansin na naka-abang na sa kanila. "Okay po, mommy pero sa susunod, puwede pong sunduin mo ulit ako sa school then dalhin kay UNcle daddy?"

tanong ko kay papa para lang hindi na maging mabigat ang atmosphere. “That’s your mama’s wedding anniversary gift to me.” Napangiti ako. Isa nalang siguro sa ipagpapasalamat ko ay ang strong relationship ni mama at papa. Sumakay na kami ng sasakyan at ihahatid na nila ako sa airport. Marami akong iniwan sa kwarto ni Noah. Nag-iwan rin ako ng letter sa kaniya. Nasa kwarto niya iyon lahat. Sinabi ko sa kaniya lahat maliban sa part na may anak na si Rio.

Inilapag na ni Mommy ang Kani Salad na paborito ko at umupo na sa tabi ni Dad at kaharap ko. "I miss having you here for dinner Fox. Please visit us more often," lumambot naman ang puso ko para kay Mommy na kahit kuwarenta'y-siyete na ay iisipin mong nasa treinta pa lang ang edad dahil hindi tumatanda ang itsura.

Habang naghihintay sa pagdating ni Valen ay nagsulat ako ng maliit na sulat para kay Abeliah. Dearest Abeliah, Hi, Abby baby! I'm sorry that I didn't visit you for years. Please know that I still care for you. And that I miss you. Love, Mommy I kissed the paper after signing it. Ilang minuto ang hinintay ko bago dumating si Valen na dala ang mga pinabili ko. Kaagad ko siyang dinaluhan at pinasalamatan. "Hindi ka ba nahirapan?" sabi ko.