Beach Lover Quotes Novels & Stories

"Paanong hindi fun sa ’yo? Eh, ako nang ako ang pinupuntirya mo. May galit ka ba sa ’kin?" She chuckled. "Maybe." I stared at her. It’s just a short conversation with her but my heart felt warm. I sighed and stared at the waves. This is why I always wanted to be in a beach. I like it when I’m feeling the cool breeze of ocean air on my face, the crunchy texture of the sand, and the salt water on my lips. But I appreciate the beach more when I’m with my whole family and friends. It is true that family is where our strongest and emotional memories are made. We had a huge misunderstandings and we took a thousands of steps first before we became whole.

We continue walking through the direction of the ocean. Sometimes the beach is as hot as the microwave just turned off after heating a big, red, spicy sauce. The beach is as quiet as the library with people doing exams. The sun will smile at them if they smile at it. Maybe animals, such as crabs, dolphins or seagull’s may start talking with him as his best friends talking very constantly about his best sport.

Kitang-kita ko na rin ang mga taong nagsa-sunbathing sa beach, maging ang mga taong nag-i-enjoy maligo sa malinaw at malinis na dagat. Napangiti ako nang malapad habang nakatayo ako sa gilid ng railings ng yate. “First time mo bang pumunta rito?” Napalingon ako sa tabi ko nang marinig ko ang boses ni Midas. Hindi pa rin nawawala ang malapad na ngiti sa mga labi ko. Gosh! Feeling ko, lahat ng inis na nararamdaman ko nitong mga nakaraang araw ay biglang naglaho na parang bula. Napalitan iyon bigla ng tuwa dahil sa nakikita ko ngayon.

“Because I love you.” I froze for a second, then smiled. “You finally said it.” He laughed. “I’ve said it a hundred times. You just never listened.” “Maybe I needed to hear it like this,” I said softly. He squeezed my hand. “Then hear it again. I love you, Elize. Always.” My chest tightened, not from pain, but from something warm, something real. “I love you too,” I whispered. That night, we walked along the beach. The stars were scattered across the sky, and the waves glowed faintly under the moonlight.

I will create my own memories alone with myself. Instead of prolonging my stay in my room, I quickly changed into my beach attire. The white sand beach stretched out before me, with crystal clear waters inviting me for a swim. The sun was setting, casting a golden hue over the horizon, as gentle waves lapped at the shore. As I walked along the coastline, a sense of peace enveloped me, and I knew that this solo trip to El Nido would be a chance for me to find solace and rediscover myself.

Ang pagmamahal na sa wakas ay muling sumik, ay magsisilbing ilaw sa madilim na daan ng aming buhay. Habang kami ay nakaupo sa tabi ng beach, tinatanaw ang alon ng dagat, nararamdaman ko ang bawat paghinga ni Marco na magaan at puno ng pag-asa. May kasabay na kalma ang bawat sandali na lumilipas sa aming mga mata, at sa mga simpleng bagay na nagaganap, ako'y napapaamo ng aking puso.

Perpekto ang beach. Mainit na araw, malambot na buhangin, at ang asul na dagat na abot hanggang horizon. Nakakalat ang mga seniors—nagvo-volleyball, lumalangoy, o kaya ay pasimpleng umiinom sa mga water bottle.

biglang sambit ni Travis. "Yeah. I had a great memories before noong nagpunta din sa kami sa beach. At saka sinong hindi mamamangha sa ganda ng dagat at mga batang masayang naglalaro? Sa tingin ko kahit sino naman mamamangha, and ma-appreciate ang nature."

“Hmm… gusto ko pareho ng bahay mo doon sa gubat. Hindi eksakto sa gubat, basta maraming puno, somewhere that will remind me of our little paradise in the forest.” “Tingin ko naman kaya ko ibigay ‘yon sa’yo.” “Talaga?” excited na tanong nito. Marahan siyang tumango. “How about beach side house?” “Oh, I love beach! Ngayon ko lang din naisip na mahigit isang taon na rin pala akong hindi nakakapunta doon. Namimiss ko na panoorin ang sunset habang naririnig ang tunog ng alon ng dagat.”

sagot ni Weston. Agad na tumango si Lori, lalong lumawak ang kanyang ngiti. Mahal na mahal niya ang beach. Hindi lang ang beach, kundi ang karagatan mismo. Ang pakikinig sa hampas ng mga alon habang nakatitig sa asul na tanawin ay laging nagbibigay sa kanya ng kapayapaan. Noon, kapag pagod na si Lori, pumupunta siya sa beach; ang pakikipag-usap sa karagatan ay nagpapagaan ng kanyang mga pasanin.