Lines Between Us By Mskindgirl Romane & Geschichten

Ang aking marupok na pagkatao ay unt-unti nang bumibigay, ngunit ang resilience ko bilang isang ina ang tanging nagpapanatili sa akin na nakatayo sa gitna ng siksikan ng mga elitistang bisita. "Nandito ako, aking babylove, huwag kang matakot dahil hinding-hindi kita pababayaan," ang masuyo at sobrang caring na boses ni Drake mula sa aking likuran habang nararamdaman ko ang mabilis niyang paglapit.

It's our privacy. Inabot ng isang linggo. Palabas na ako ng Uni nang makasalubong ko si Top. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa mga oras na iyin dahil sa loob ng isang linggo ay ngayon ko lang siya ulit nakita. Walang salitang lumabas sa aking bibig at ganun din siya—parang naging strangers kami sa isa't-isa sa mga oras na iyon. Lalampasan ko na sana siya nang magsalita ito. Finally.

Ngumuso pa siya para matakpan lang ang nanunuya niyang ngiti. Putulin ko yang nguso mo eh. Inirapan ko siya at ibinigay ko sa kanya ang album na may limang pirma. Tumawa pa siya bago kinuha ang album at tiningnan. "Sabi ko na nga ba't mabibihag mo sila sa ganda mo Aia! Biruin mo, famous kana, may pirma kapa!" Sabi niya at binuksan ang album. Hinaplos pa niya 'yong pirma ni Ken bago umangat ang tingin sa akin.

Pero kahit ano pang gawin niyang sorry, nasaktan na ako. Zerina tried to smile again as hard as she could. She also wiped her tears away. Hindi niya na hahayaang gawin pa iyon ni Sky para sa kaniya. Hindi niya na hahayaan pang malito muli dahil lang sa mga kinikilos nito. Ayaw na niyang umasa pa. She won’t let him do anything for her because she doesn’t want to be foolish ever again.

Nag-mukbangan yata silang dalawa. Naiinis akong naghilamos bago bumaba, umaasang wala na si Ashley ngunit mali ako. Sa sala pa lang ay dinig ko na ang hagikhik nito at mahinang boses ni Delton. I pursed my lips and wanted to shout at them, but it is not cool to do so. Instead, I leaned against the doorway, crossed my arms in front of my chest, and arched my brow a little as I watched them closely.

kampante niyang wika. "Ang tumakas at tumawid sa Epikindinos borderline papunta sa mundo ng mga tao?" paghingi ko ng kumpirmasyon sa mga ideyang pumasok sa isip ko na maaaring kanyang plano. "We can make it, Demi. Your trust is the only one I need." "We can't, I can't leave the Borderlines..." "Yes, we can even I need to use violence just to make you come with me, I'll do everything."

Sa ibaba noon, isinulat niya: “Amara, Isabel, Ihsael, at Amari – Completed.” Ngumiti siya nang napakatamis at humarap sa akin. "Ayan. Wala nang hidden lines, Amara. Buo na ang kwento natin." Hinalikan ko siya nang marahan at matamis sa gitna ng tahimik naming studio—walang takot, walang lihim, at punong-puno ng pasasalamat dahil sa bawat pahina ng buhay ko, siya ang naging pinakamagandang linya.