Novel & Cerita Mada Mada Dane

pagbibiro ko sa kanya kahit alam kung hindi pa naman marami ang naiinom namin. "Siraulo! Anong akala mo sa akin madaling malasing? Wala naman siguro masama sa tanong ko?” “Siguro? Hindi ko alam kasi hindi naman natin masasabi ang kapalaran natin. Mabuti kang tao Dane, kaya hindi ka mahirap mahalin. At alam kung makakahanap ka din ng babae na para sa’yo kasi ako masaya na kay Aiden.” saad ko.

Clap, clap, clap! Pumalakpak si Dane sa paghanga. "Magaling! Sigurado ako magagamit ang mga salita mo sa brochure ng bansa!" malamig na sabi ni Dane. "Pero may punto ba ito?" "Syempre wala!" "Sinasabi ko lang ito sa'yo para paalalahanan ka: hindi na natin pwedeng patagalin pa ang sitwasyon," pagpapatuloy ni Dane.

Akala yata hindi niya napapansin ang lahat. “Do you like Sir Solomon?” hindi na nakatiis si Madison at diretso nang tinanong ang ina. Humalakhak ang kanyang ina at hinalikan siya sa noo. “You’re just tired, you need to rest, hon.” She whispered softly and left Madison unanswered. Why does Madison feel like…something big will come?

"Don't be mad...it's bad for our baby." *****

Nakatayo sa harapan ko. Ngumingiti. “Good morning, everyone.” Halos maloka ako. Pati boses. Bakit pati boses maganda? May batas ba na bawal maging ganito kaguwapo? May limitasyon ba ang pagiging perpekto? O sadyang paborito siya ng universe? “Hi, I'm Brandon Madrid. I'll be happy to work with all of you.” Halos lahat ng babae sa silid ay natahimik.

Pinatigil ito ni Maddi. "Ano'ng harap harapan eh wala naman dito ang girlfriend niya." "Di tayo sure." Maddi smirked. Kung katabi ko lang ay kinurot ko na ito. "Sa bagay, baka nadiyan lang sa tabi tabi si Sage." "How could I make cents when I got millions in my mind?" Sumasayaw pa si Jaewon habang sinasabayan ang kanta ni Post Malone. Dumiretso ito sa counter at uminom ng shot ng Bacardí.

Dahil maliwanag na ay kitang-kita ko ang mga pasa sa mukha ni Papa at ang namamagang pisngi ni Karine. Dahil tube top gown ang suot ni Madison ay napansin ko ang namumula niyang mga balikat at mga braso na para bang may malaki at magaspang na kamay na puno ng mga kalyo ang humawak sa kaniya at pumiga ng mariin sa balikat at braso niya dahilan para mamula at mamuo ang pasa sa maputi at makinis niyang mga balikat at braso.

"Ano bang punto mo?" "Ang punto ko, umalis kana!" Madiin nitong lintarya. "Talaga ba? Naririnig mo ba ang sarili mo Mae? Ako papalayasin mo sa sarili kong pamamahay? Baka kaladkarin pa kita palabas. Gusto mo bang simulan na natin?" Hindi mawari ni Lea kong saan humuhugot nang tapang para sagut-sagutin na lang ganun si Mae. Matagal na akong nag-titimpi.