Madara Wake Up To Reality Novels & Stories

She tried to scream but it comes out as muffled noises because of the tape covering her mouth. And then suddenly a door opened. Isang nakakasilaw na liwanag ang bumalot sa kanyang mga mata. Napuno siya ng takot nang makita ang isang matangkad na lalaki wearing a creepy mascara usually used every Halloween. “Our little princess is finally awake,” the man creepily said. Mas lalong nabalot ng takot si Madison. Gusto niya nang umalis doon at umuwi. Ayaw niya na roon. Gusto niya nang makawala. She missed her mother…her father.

Naghanap pa talaga ng kakampi si mama. “Madella, kasalanan mo ang lahat. Tahimik lang ako, pero alam ko ang lahat nang ginagawa mo at pinapagawa mo sa anak nating kaawa-awa. Matagal na akong nagtitimpi. Hinahayaan lang kita kasi alam kong sa huli, ikaw ang mas babagsak sa lupa. Ngayong nakita ko na ang ending nito, hindi na ako mananahimik. Tigilan mo na ang paggawa ng mga scene na ikakasira pa lalo ng sarili mo. Huwag mo kaming idamay ni Madison. Malinis ang puso at isip namin. Habang ikaw, nilalamon ka ng kadiliman. Matagal nang tapos ang tungkol sa inyo ni Anwir, pero hanggang ngayon, kahit nandito ako sa tabi mo, kahit mag-asawa na tayo, parang siya pa rin ang nilalaman niyang puso mo. H

Nahihiya naman akong tumango at nagpasya na akong ituloy ang pagpupunas kay Darren Mabuti na lang talaga at tulog mantika si Darren kaya maayos ko itong napunasan at napalitan ng damit. Kinakabahan nga ako eh, kasi nanonood si Madam sa ginagawa ko. Nang matapos ako, pawis na pawis ako at mabuti na lang talaga at si Madam Laura na din mismo ang nagsabi na pwede na daw akong magpahinga. Pagkatapos magpasalamat, mabilis na akong lumabas ng kwarto at direcho sa kwarto ko para makapagpahinga na din

Pero syempre, hindi ‘yon nakatulong. “Please! Just five more minutes!” she exclaimed angrily under the pillow. Sa dati niyang buhay, no one, as in no one, has ever dared to wake her up from her sleep. But this is not your old life anymore, Trinity. Ikaw na si Jade ngayon, remember? The poor, homeless, pennyless Jade, agad namang kontra ng isang bahagi ng isip niya. “E PUT*NG INA MO KA PALA E! KUNG WALA KANG PAMBAYAD WAG KANG MANGUNGUTANG!!!”

galit kung saad hinubad ko ang realistic mask na suot ko pati ang damit ko the monster is awake " matagal kanang marahas clark you can't be and never become gentle on me" umigting ang kanyang mga panga at walang pasabi nya akong sinunggaban ng halik marahas at parang ano mang oras magdudurugo ang labi ko sa kanyang paghalik na puno nang kapusokan. he start removing his clothes without breaking out kisses and start massaging my b****t "C-clark ugh" i moan his name when his lips landed on my neck he l**k s**k it like there's no tomorrow

Nagising si Amara sa marahang sinag ng araw na sumisilip mula sa kurtina. Tahimik ang paligid—parang huminto sandali ang mundo para bigyan siya ng pagkakataong magpahinga. Saglit siyang nanatiling nakapikit, parang ayaw pang bumangon… parang ayaw pang harapin ang realidad. Pero nang maramdaman niya ang init sa tabi niya, dahan-dahan siyang nagmulat ng mata.

For the first time in days, Madison felt a bit lighter. Habang umiikot siya sa dancefloor, napansin niya ang sarili niyang tumatawa, nakikisabay sa energy ng paligid. She realized na kahit papaano, tama si Jane—kailangan niya rin palayain ang sarili, kahit isang gabi lang. But at the back of her mind, alam niyang ito pa lang ang simula. Tomorrow, she would have to face reality again. But for now, she allowed herself this one moment to breathe, to let go, and to start picking up the pieces of her broken heart.

Ang tao na magpahanggang ngayon ay inaasam n'ya pa rin na makita para makahingi s'ya ng tawad dito sa kan'yang kapabayaan. Gusto n'yang humingi ng tawad sa dalaga dahil hindi n'ya natupad ang pangako n'ya rito na ililigtas n'ya ito at ibabalik sa pamilya nito sa Greece. Si Maddy ang kan'yang unang failure mission at si Maddy din ang nag-iisang tao na s'yang dahilan na magpahanggang ngayon ay inuusig pa rin s'ya ng kan'yang konsensya.

Bakas ang tuwa sa kanyang mga mata na nakatitig sa dalaga. Pabagsak itong nahiga ng kama. Nagbukas ng beer at umayos ng upo na isinandal ang katawan sa headboard ng kama nito. Napatungga ito sa kanyang beer na napapangisi at iling. Iniisip kung ano ang sunod na hakbang para malayang makapasok sa mundo ni Lara. Hindi bilang si Andrea kundi bilang si Mariah Lara Mondragon.

sigaw ni Maddy habang pinapanood ang unti-unting pag-angat ng bubong. Napangiti ako sa reaksyon niya. Dahil walang masyadong sasakyan sa dinadaanan namin ay binilisan ko ang pagmamaneho. Nagulat ako nang biglang isigaw ni Maddy ang kaniyang kinakanta mula sa radio habang nakataas ang dalawa niyang kamay. "PLEASE DON'T BE IN LOVE WITH SOMEONE ELSE~ PLEASE DON'T HAVE SOMEBODY WAITING ON YOU~"