Mad Eye Moody Mga Nobela at Kwento

Umayos ako ng tayo habang tila sya isang quality control na sinusuri ako. Fuck! Sa tanang buhay ko at sa dami ng babaeng nagdaan sa buhay ko never pa akong naging ganito kaconscious sa hitsura ko. Confident kasi ako sa kanila na lagi akong gwapo at presentable sa paningin nila kahit minsan wala pa akong linggo. Pero iba kasi si Maggie eh kayang kaya nyang tibagin ang confidence ko. Kita mo nga noong una kaming magkakilala manong kaagad ang tawag sa akin. Ganun na ba katanda ang hitsura ko.

I said and smiled at them. "Miss Damon–" "I'm on my rest day, can you please let me take a rest?" I asked and that made them speechless pero patuloy pa rin ang pagkuha ng litrato sa akin. "I want to have my privacy so please if I'm on my rest day, don't ruin my mood."

Jelly "Aghhh" Pungay pungay ang aking mga mata habang pilit binubuksan ang aking mga pilikmata Hindi ko alam kung isang daang tao ang bumugbog saakin of sadyang sinagasaan lamang ako ng isang teen wheel truck sa kalsada

Ini-off ko na ang phone ko sapagkat alam ko namang paulit-ulit na namang magriring naman iyon sa kakatawag nina mama dahil paniguradong nagsusumbong naman ang pinsan kong maraming dila lalo na't dahil 'di ko siya pinasama dito sa club dahil kung ano na namang sekreto ang mabubunyag nang chismosa niyang bunganga kapag nalasing. "Argh! Our life was really a shits!" asik ni MC sa tabi ko habang nagdadabog. I noticed that her eyes were also puffy and red as well as her nose. Did she cry? Bumuntong-hininga siya at suray-suray na kinuhang muli ang heels niya saka iyon sinuot, mukhang sasayaw na naman siya. Nang maisuot niya na ang heels niya ay tumingin siya saakin at ngumisi.

Ewan ko kung bakit bigla akong kinabahan at naitulak si Frank. “Who the fuck are you?” Biglang singit ni Mizagh. Nanggigil ang tono nito at parang anytime ay susuntukin niya si Frank. But Frank seems to know something. And hindi na ako magtataka kung ang mastermind ng ganitong set-up ay ang anak ko. Oh my God! Just what did my son do?! Ngumisi si Frank nang sarkastiko at inakbayan ako. “Me? Fynn said that I am ‘the man that can make his mom smile’. And how about you? Who are you?”

Madalas ay umaalis din sila nila Wesley para mamasyal at lumangoy kaya hindi niya rin maintindihan kung bakit tila masyado siyang conscious ngayon kung maayos ba ang itsura niya. “Uhm…” napakamot siya sa leeg niya na agad niyang pinagsisihan dahil napatingin si Zyline sa parteng iyon ng katawan niya. She chuckled and shook her head. “Hay, ang mga Dela Cruz talaga, hindi marurunong sa label,” she rolled her eyes and nudged Rain who’s looking at Thunder. “Nagkalabel kayo agad ni Thunder o hindi?” tanong nito sa babae. Lumingon naman sa kanila si Rain at natawa ng marahan. “They will just ask you why the fuck they need some labels.”

Iyon ay upang pagtakpan ang matinding damdaming pilit na kumakawala sa dibdib ko dahil sa presensya niya, and she just nodded without even a flinch. “Yes, technically, I am,” taas-noong sagot naman niya bago ako tiningnan nang diretso sa mga mata. Sa huli, ako rin ang unang nagbawi at umiwas ng tingin, dahil hindi ko kayang tagalan ang mga titig niya nang hindi ako naaakit! Fuck! We’re in the middle of a meeting with all the high-ranking members of Red Moon. Including my mom and my dad, for Goddess’ sake! “Bakit, Gregory? Are you going to reject me because of that?” tanong pa niya sa akin na agad ko namang tinugon.

“Hindi ka ba nasiyahan sa pamilya mo? Halos mapahamak kami sa isang simpleng bagay lamang—isang maliit na argumento ng malabata?” Si Moises Floyd ay tumayo nang diretso, walang ngiti, tinitingnan si Melody nang matagal—ang kanyang tingin ay puno ng halo-halong emosyon: galit, pagkabigla, at tila isang lumang sugat na muling bumabalik.

Payat pa rin naman ang tingin ko sa sarili ko, pero iba ‘yung pagkapayat ni Madison. “Grabe, na-miss kita, Ralia!” masaya niyang bati. Nung tignan ko ang mukha niya, sobrang kinis, na parang ang sarap-sarap palagi ng tulog niya. Napaka-blooming niya, mukha talagang artistang-artista. ‘Yung tipong, ganito rin ako ka-fresh noon nung ako pa ang big star.

She tried to scream but it comes out as muffled noises because of the tape covering her mouth. And then suddenly a door opened. Isang nakakasilaw na liwanag ang bumalot sa kanyang mga mata. Napuno siya ng takot nang makita ang isang matangkad na lalaki wearing a creepy mascara usually used every Halloween. “Our little princess is finally awake,” the man creepily said. Mas lalong nabalot ng takot si Madison. Gusto niya nang umalis doon at umuwi. Ayaw niya na roon. Gusto niya nang makawala. She missed her mother…her father.