Mahal Laspagin Kita

Kau takkan pernah tau kemana waktu membawamu. Kau takkan pernah mengerti mengapa kita dipertemukan.Kau takkan mengerti kenapa harus ada perpisahan. Tapi menurutku perlu adanya kehilangan agar kita tahu seberapa berartinya sesuatu yang hilang untuk hatimu.Agar kau tahu bahwa yang sakit masih bisa diobati namun yang luka tetap membekas apalagi yang patah sudah pasti takkan sama lagi.

"Kita menikah untuk kepentingan masing-masing, aku butuh status dan kau butuh uang, sudah beres itu saja, asal menikah segala kebutuhanmu mengenai uang saya urus, jangan bekerja lagi di perusahaanku, cukup nikmati kehidupan pernikahanmu, mengenai berapa lama dan kapan kita bercerai saya yang menentukan." ucap Danil "Iya." Jawab Emili singkat, ia tidak tau harus bicara apa lagi, uang membungkam mulutnya

Ang pagmamahal nila ay walang pinipili. Kayang hamakin ang lahat masunod lamang. Sa mapaglaro na mundo ng pag-ibig, sino ang sa huli ay mananaig? Ang pagmamahal ba mula sa nakaraan o ang pagmamahal sa kasalukuyan? Ang pagmamahal na kayang manindigan, o ang pagmamahal na ipinaglalaban? They were brothers. Brothers who fell in love with the same woman. They both love her at the same time but under different circumstances. And she loved them both at different times in her life. Raven De Ocampo, is entangled between a love from two brothers. A love from her past and a love from her present. Mahal niya ang isa noon, at mahal niya ang isa ngayon. Pero ang magkapatid ay pareho na nagmamahal pa rin sa kan'ya mula noon hanggang sa ngayon. Sino ang sa puso niya ay magwawagi pagsapit sa huli? Mga pusong naghahati-hati sa pag-ibig na hindi kaya na mamili. Mga pusong pinagtagpo-tagpo; Kaninong pag-ibig ang mananaig?

Nagpakasal si Marga kay Franco the same day after their college graduation. They've been in love with each other since high school days. Mahal na mahal niya si Franco at pangarap niyang bumuo ng masayang pamilya sa piling nito, ngunit nalaman niya pagkatapos ng kanilang kasal na may sakit siya... Breast Cancer. Stage Two. Halos gumuho ang mundo ni Marga. Natakot siya sa magiging reaksyon ng kanyang asawa oras na malaman niya ito. Kaya ng gabing dapat ay honeymoon nila, tumakas siya at nagpakalayo-layo. After thirteen years, muli siyang nagbalik bilang isang successful CEO. Walang sakit, walang cancer. At sa pagtatagpo ng landas nila ni Franco, ang tamis at sakit ng nakaraan ay muling nagbabalik. Pero paano niya ito pakikitunguhan, kung sa bawat pagtatagpo ng kanilang mga mata ay nababakas niya ang tindi ng galit nito? At paano ba niya pipigilan ang kanyang pusong huwag mahulog dito gayong may asawa na ito?

Kung ikaw si Lyresh Fontanilla, mamahalin mo ba ang lalaking pinagkait sayo ang bawat pangarap ng mga babaeng makasal sa taong mahal at pinapangarap nila? Makakaya ba ng puso mong palagpasin ang sapilitan pagkuha sa iyong pagka babae? Ang isang Zyaire Torricelli ba ay may pag asang magbago kung sa paningin mo ay isa siyang demonyo?

Mahal ko siya. Hindi ko kayang labanan ang aking nararamdaman. Hanggang sa lumipas ang panahon ang pag ibig na nararamdaman ko sa kanya ay parang kumunoy, na kahit anong gawin ko'y hindi na makakaahon. Natuklasan ko na pareho ang nararamdaman naming dalawa. Ang siyang simula ng hirap ng aming pag iibigan.

I was once truly madly deeply in love, but things didn’t go as planned. Destiny played us, I suffered, I lost her. “If you think you know me, you’re wrong. A monster will always be a monster—you better stay away from me.”- Kingston Clint Buenavista “If you’re a monster as you say you were then I am an angel that will lighten your dark path.” -Maliyah Delos Santos There is something so called love and there is a thing so called destiny. Hanggang kelan ka aasa na magkakapuwang ka sa puso ng taong mahal mo? Kung wala itong ibang nakikita kundi ang babaeng minahal nito sa nakaraan. Ikaw ang unang nakilala pero hindi ikaw ang pinili. May pag asa pa ba Ano ang kaya mong gawin alang-alang sa pag ibig?Kaya mo bang ipaglaban ang taong mahal mo kung ikaw lang ang lumalaban para sa inyong dalawa. Paano kong mapagod ang puso mo? Hanggang saan ka dadalhin ng pagmamahal mo para sa kanya?

Maudy Jenkins, gadis berumur sembilan belas tahun yang bekerja di sebuah club besar ibukota sebagai pelayan harus terlibat insiden salah paham dengan seorang CEO muda. Berawal dari rasa frustasinya, Maudy mencoba ingin merasakan minuman haram itu, tapi sayangnya baru seteguk kesadarannya mulai terenggut sementara dia harus tetap melakukan pekerjaannya. Berjalan sempoyongan sambil membawa pesanan seseorang, tapi sampai di depannya dia menumpahkan gelas berisi minuman mahal memabukkan kepada sang pemesan karena otaknya semakin melemah. Entah bagaimana selanjutnya, tapi saat terbangun Maudy sudah berada di samping pria tampan yang masih terlelap. Dengan perasaan panik dan takut, Maudy menjerit karena jelas dirinya masih gadis dan takut sesuatu yang sudah dijaga rusak begitu saja dalam ketidaksadarannya. Pria di sampingnya terbangun karena teriakan tersebut, matanya menatap tajam Maudy yang sudah sesenggukan karena ketakutan "Kenapa kamu menangis? Harusnya saya yang marah karena kamu terus menggoda saya?" ujar pria tersebut membuat Maudy tersentak. "Apa aku yang menggodamu?" tanyanya sambil terbata. Gadis itu ingat dia mabuk, tapi dirinya tidak ingat selanjutnya apa yang terjadi hingga dia bangun dengan keadaan seperti ini. "Menurut kamu, saya yang menggoda begitu?" sarkas pria itu sambil beranjak. "Meski kamu yang menggoda, tapi saya siap bertanggungjawab. Minggu depan kita akan menikah!" Maudy semakin tercengang mendengarnya, kepalanya menggeleng keras berharap semuanya hanya mimpi belaka. "Aku akan menjadikanmu istri ketiga," sambung sang pria berbisik sendiri tanpa bisa didengar oleh Maudy.

"Aku sumpahkan, hidupmu akan selamanya seperti itu, MENUMPANG!" umpat seorang pria bernama Candra pada mantan istrinya lewat pesan singkat. "Kita lihat, sumpahmu atau sumpahku yang akan terkabulkan!" imbuh Candra tanpa hentinya mencaci maki seseorang yang telah ia khianati. "Apa aku ada menyumpahimu?" "Dari awal kita menikah bahkan sampai detik ini, justru kamu yang kerap mencaci maki dan menyumpahiku," jawab Amel.

"Lima belas ribu, Mas? Yang benar saja. Besok kamu tahu kan, kalau ibuku mau datang?" Kedua alis Aira naik ke atas dengan mata melebar.  "Kenapa? Apa ada yang salah? Terus ... kalau orang tuamu datang, kita mau menyambut seperti ratu, menyediakan ikan, daging, udang, cumi, begitu? Kita hidup harus hemat. Nggak peduli siapa yang datang. Bukankah orang kampung juga menyambut tamu dengan hidangan seadanya?"