Mahal Laspagin Kita

Kasangkapan sa pagtukoy ng direksyon. Hilaga o Timog, Silangan o Kanluran. Amelia, ikaw aking tahanan hihintayin kita kahit umabot pa ang aking buhay sa hangganan.

"I'm not your brother, Abby. I am your husband. And I need you as the husband needs his wife." Nang umalis ang kuya Xander ni Abby para mag- aral sa ibang bansa, pumalit sa papel nito bilang kuya nya ang bestfriend nito na si Xavier. Kaya lumaki sya na kuya ang turing kay Xavier. Hindi naman nya lubos akalain na magbabago ang lahat dahil sa isang gabi ng pagkakamali at hindi pagkaunawaan. So, her kuya Xavier, turns to be her husband. Dahil sa guilt at kasalanan naman nya, kaya binigyan nya ito ng karapatan para makasama parin nito ang babaeng mahal nito, sabay pangako dito na papayag sya ng annulment kung saka- sakali. Pero, isang araw bigla nalang syang nagising na ayaw na nyang e- share sa iba ang kuya Xavier nya. Pero ano nga ba ang magagawa nya kung iba ang nagmamay- ari ng puso nito? Hahayaan nalang ba nya ito na makasama ang babaeng mahal nito o ipaglaban nya ang karapatan nya bilang asawa nito? Originally from my: Del Fuengo Clan, 3rd gen.

Birthday ng boyfriend ni Alison kaya excited siyang pumunta sa apartment nito. May surpresa kasi siya para dito, iyon ay ang pagpayag sa matagal na nitong inuungot sa kanya. Ang pag-aalay ng sarili dito na ilang beses na rin nilang pinag-awayan. Mahal na mahal niya ang lalaki kaya nagpasya siyang pumayag na sa kagustuhan nito, isa pa matagal na rin ang kanilang relasyon. Ngunit hindi niya akalain na siya pala ang masusorpresa ng maabutan niya itong may katalik na babae at ang masakit bestfriend nya pa na si Jenny ang kaulayaw nito. Tahimik siyang umalis sa lugar na iyon at wala sa sariling naglakad sa kalsada habang patuloy siya sa pagluha. Hindi niya napansin ang paparating na sasakyan buti nalang nakapagpreno ang driver. Napaupo si Alison sa kalsada dali-dali namang dinaluhan siya ng driver. " Miss! Answer me! Ayos ka lang ba? Anong masakit sayo?! " nag-aalalang tanong ng lalaki sa kanya. Tiningala niya ito ngunit hindi niya halos makita ang mukha nito dahil hilam sa luha ang kanyang mga mata. Ngumiti siya ng mapait dito at walang ano-ano'y sinabi. " Mr, p-pwede bang angkinin mo ako?"

Ang araw na inakala ni Ruby na magiging pinakamasayang sandali ng kanyang buhay ay nauwi sa isang bangungot. Iniwan siya sa altar ng lalaking pinakamamahal niya—si Haven Davidson—walang paliwanag, walang mensahe, walang bakas. Sa loob ng maraming taon, tapat siyang naghintay. Kumapit sa pag-asa, sa pag-ibig, na unti-unting naging sugat sa puso. Hanggang sa dumating ang araw na nalaman niya ang katotohanan—at tuluyang gumuho ang kanyang paniniwala. Ang lahat ng paghihintay... ay nauwi sa wala. Ang pagmamahal niya... matagal nang namatay. Pagkalipas ng apat na taon, bumalik si Haven. Ngunit hindi yakap ang sumalubong sa kanya—kundi isang demanda ng diborsyo. At si Ruby? Nawala na lang na parang bula. Doon lamang napagtanto ni Haven: mahal pa rin niya si Ruby. Mahal na mahal. Ngunit huli na ba ang lahat? Sa pagitan ng pag-ibig at konsensya, determinado si Haven na hanapin si Ruby at itama ang lahat ng pagkakamali. Pero... maaari pa bang buhayin ang pusong matagal nang nawasak? Ano nga ba ang tunay na nangyari noon? At ano ang nagtulak kay Ruby para tuluyang lumayo at tapusin ang lahat?

Semua karena surat wasiat dari sang kakek. Karena itulah David terus membujuk Agnes agar bersedia menikah dengannya, meskipun dengan pernikahan kontrak sekalipun. Dengan begitu, warisan akan jatuh ke tangan David sepenuhnya. "Saya tegaskan sekali lagi. Saya tidak akan mau menikah dengan Bapak! Semakin Bapak memaksa, justru itu semakin membuat saya muak!" "Tidak bisa Agnes, kakekku dan kakekmu telah menjodohkan kita di surat wasiat." "Apa..." "Kita bisa bercerai setelah dua tahun pernikahan ini." Benarkah semua itu karena wasiat? atau ada hal lain? apa yang membuat David begitu terobsesi untuk menikah dengan Agnes?

"Mas, boleh nggak aku makan sate daging yang dilumuri kelapa? Aku lagi pengen banget!" kata Sari kini seraya mengusap perutnya yang buncit. "Jangan boros! Biaya buat persiapan lahiran itu besar, Sari! Mending kita makan di rumah Ibu, di depan rumah Ibu kan ada juga yang jual sate, sama aja! Kita beli itu ya?" sahut Aris dengan wajah datar. "Tapi, itu kan sate karak, Mas?" Mata Sari mulai berkaca-kaca. Bercerita tentang Sari, seorang ibu hamil yang kerap kali ngidam. Namun, justru sang mertua malah menganggap bahwa ngidam, hanyalah akal-akalan dirinya saja.

Raisa seorang gadis berparas cantik dan anggun. Namun, dibalik wajahnya yang cantik tersimpan sebuah kebencian yang mendalam. Ia adalah anak yang dibuang oleh ibu kandungnya sendiri, hanya karena sebuah harta warisan yang tinggalkan ayahnya. Selama itu, dalam dirinya timbul rasa dendam pada ibunya. Ia sudah berjanji pada dirinya sendiri, untuk membalas semua perbuatan sang ibu, termasuk dengan mendekati ayahnya tirinya. Ia akan menghancurkan rumah tangga wanita, tanpa belas kasihan sedikitpun agar ibunya merasakan apa yang dirasakan dulu, bagaimana sakit dan menderitanya saat kita di buang oleh orang yang kita sayang.

Terkadang hidup tak sesuai apa yang kita inginkan, kadang kala, kita merasa bahagia, hingga kita lupa apa itu, kesedihan dan air mata. Kadang juga, kita merasa hidup itu, tidak berguna, tak berarti dan hanya penuh kesedihan serta air mata Hanyalah hujan yang menjadi teman dikala air mata berjatuhan. Laura menari ditengah derasnya hujan untuk meluapkan kesedihan dan air matanya . Di saat itu, hati Laura sangat hancur, harapannya sudah tiada dan kebahagiaan telah hilang "Mengapa, mengapa hidupku seperti ini? Mengapa tuhan menghukumku seberat ini? Mengapa! " teriak Laura penuh air mata ditengah hujan sore itu. Laura terduduk saking ketidak berdayaannya saat itu, tak lama kemudian ada seseorang yang memayunginya. Laura menoleh ke arah belakang dan ternyata orang itu, adalah Romeo sahabatnya dari kecil . Romeo memarahi Laura karena dia bersikap tidak dewasa dalam menghadapi masalahnya. Laura langsung berdiri dihadapan Romeo dengan air mata terus mengalir dari matanya. Setelah begitu banyak tangisan yang Laura keluarkan hadirlah Siddarth saudara tiri Cruz pria yang sudah membawa tangisan ke dalam kehidupan Laura, maksud awal untuk membalaskan dendamnya pada Cruz tiba-tiba saja berubah menjadi cinta seiring berjalan waktu disaat tumbuhnya rasa kenyaman baginya saat bersama Laura. Berharap adanya sebuah cinta setelah hadirnya Siddarth kedalam kehidupannya, namun yang datan hanyalah masalah yang berujung tangisan serta cobaan pada hubungan mereka. Bagaimana cara mereka melewati setiap tangisan dan masalah yang ada?

Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR! Sandali ko lang syang nakasama pero kinuha na lang sya bigla. Marami pa kaming gustong gawin at puntahan. Marami pa syang pangarap na gustong tuparin. Kung maibabalik ko lang ang oras. Pero kahit anong gawin ko di na ko makakabalik sa oras na yon. Yong masaya at kasama ang mahal ko. *** Tumgin ako sa salamin at yuko. Tumingin uli ako sa salamin... Tingin sa likod.... Sa salamin uli.... "Oh jesus!!!!" "Waaaaaaahhhhhh..." Sigaw ko habang nakaturo sa salamin. Subra talaga ang takot ko kaharap ko ang bata kong pag mumukha! Sigaw pa rin ako ng sigaw buti na lang walang tao kundi para akong baliw. Totoo ba to? Kinurot ko sarili ko at pinag sasampal. "Aray! Putik ang sakit" "Ano bang nangyayari? Ganito ba sa heaven?" Lumabas ako hahanapin ko na si mahal walang duda patay na ko! As in dead. Pero pano si mommy? Hinihintay ako. "Bala na si batman basta mahanap ko si mahal." Napadaan ako sa labas ng at.. Ano ba showing nila mga luma na pang 2014 pa. sariwa pa sa akin ang mga taon ng nakilala ko si mahal. Teka? Parang may di tama. Kaya nag duda na ko nagtanong- tanong ako at sa 20 na taong tinanong ko isa lang ang sagut... Today is APRIL, 17,2014. Hindi pwede, 2055 na sa panahon ko.

"Mari kita bercerai!" Melisa sudah lelah tak dianggap hanya karena kondisinya yang cacat. Padahal, itu bukan kehendaknya. "Beraninya, kamu mengatakan itu? Sampai kapan pun, aku tak akan melepaskanmu!"