Novel & Cerita Masarap Na Bawal

Umusli ang nguso nito at biglang lumungkot ang mukha. "But I'm not masarap like the abobo and the shinigeng and bleubleu Allistair. You can't eat me because I'm tasteless, unless you put salt like you drink a tequila with a salt and lemon," balewalang sagot nito sa kan'ya. Umigting ang kan'yang panga hindi dahil galit s'ya kundi sa pagpigil sa init na unti-unting lumulukob sa kan'yang katawan.

“Parang si Ralia ‘yon ah.” Naglakad lang ako nang diretso, pero hindi ko napigilang ngumiti. Mabuti na lang at hindi sila lumapit at nagpa-picture. Pag-upo namin sa lamesa, um-order na agad kami ng bulalo. Sobrang bilis ng pag-serve kasi luto na agad ang bulalong mainit, malinaw ang sabaw, at punong-puno ng laman. May mais, repolyo, pechay—at ‘yung utak na alam mong bawal pero hindi mo kayang tanggihang kainin.

“Sh*t… Ganoon pala ang lasa ng seaweed. Hindi ko trip.” Mabilis na binalot ni Marion ang tissue na ginamit niya at itinapon sa basurahan. Napansin ni Andrew ang ginawa niya pero mukhang hindi naman ito napikon sa ginawa niya. “Bakit? Hindi ba masarap?” Pilit na ngumiti si Marion para mabawasan ang nararamdaman niyang kahihiyan at sense of guilt. “Sorry… Masarap naman kaso… Hindi ko gusto ang lasa ng seaweed. Sorry…”

Itinulak ko siya palayo ngunit bakit ngayon siya ang hinahanap-hanap ko? Hindi maintindihan ang sarili ko, galit ako sa kaniya ngunit may parte sa akin na gusto ko siyang palaging makasama. Para bang miss na miss ko na siya na hindi ko maintindihan ang sarili ko. I also craving in weird foods. I never eat bagoong but yesterday ito lang ang kinain ko isinasawsaw ko ang marshmallow. Ang sarap! Speaking of foods, natatakam ako sa pineapple na isinasawsaw sa mayonnaise.

Ang sosyal naman kung kumain ito ng tinapay, ang sarap tingnan. Kung sa bahay to sinawsaw ko na to sa kape eh, ang bango pa naman ng kape mas mabango pa sa kapeng barakong dala ni mama galing pilipinas. Sa dami ng kinaing bacon at sausage nito bakit kaya di ito nagkabil bil ang gara ng muscle parang ang tigas tigas at sarap hawakan.

Nakakailang baso na ito, halatang sarap na sarap sa kwek-kwek. "Listed na 'to sa mga favorites ko! Sarap!" si Mav naman na iniinom pa ang sabaw. "Makabili nga nito minsan! Sarap e!" si Chad naman na punong-puno pa ang bibig. Nginitian ko naman sila nang malapad at nilantakan naman iyong sa'kin. "Bossing ba't may apat pa rito?" pagtatanong ni Mav.

Nanatiling nakadikit ang balat nito sa kanya, tahimik na kumakain ng slice ng mansanas na binigay ng maid sa kanya kanina. “Ayos ka lang, Mari?” tanong ni Uno upang putulin na ang pakikipag-usap sa katulong na naroroon pa rin. “Opo,” tango ng bata matapos na lunukin ang kanyang kinakain sa bibig. “Anong favorite mong food para sa sunod na magkita tayo ay maiibigay ko sa’yo?” “Chocolates.” “Chocolates are not good for your health, Mari. Masyadong matamis ito na sisira sa mga ngipin mo.”

Pinalambing niya pa ang boses na akala mo’y isang mapagmahal na asawa. Ang kapal! Ang baboy! Ang dugyot! Ang manyak! Holy water, please!!!

sabi ko sabay kagat. "Masarap diba?" Tanong ni mommy Pano ko sasabihin hindi masarap nang hindi sila maoffend? Hindi kasi talaga masarap para sakin. Ang weird. "Hmmm? O-opo." "Kuha ka pa." "Busog ako mahal. Kumain ako ng lumpiang gulay kanina," pagpapalusot ko "Ok."

KABANATA 89 – MAPAGKUNWARI, O TOTOO? Sa isang maaliwalas at masaganang hapon sa loob ng malawak na mansyon ng Acosta-Lopez, nakaayos ang hapag na punô ng masasarap na ulam—halatang pinag-isipan at inihanda mula sa puso. Lahat ay paborito ni Martina: crispy pata, kare-kare, garlic butter shrimp, at may halo pang imported na cold cuts at artisan bread. Isang maaliwalas na tanawin ng kasaganaan at pagmamahal.