Momo Challenge Panakot Sa Bata Novels & Stories

Hindi pa ito ang totoong laban sa hamon ng buhay bilang may bahay ng isang alagad ng batas. "Halimbawa, Anak, nagpaplano sila hindi sila p'wedeng gambalain maging nasa barilan sila hindi n'ya uunahin na sagutin ang tawag mo, mas uunahin n'yang iligtas ang kanyang sarili upang makauwi sa 'yo ng ligtas. " paliwanag ni Mommy habang kumakain, tumango tango ako bilang sagot.

“Ang Care Worker na ‘yon ay si Mommy pala, Daddy. Bakit ayaw mo na sa kaniya?” Sa kabila ng kawalan ng lakas ng kamao ng bata, ang bawat pagtama nito ay sinasaktan at sinusugatan pa rin si Jay. Ang buo niyang katawan ay sumasakit. “Nakagawa ng pagkakamali si Mommy. Parurusahan lang siya nang sandali ni Daddy. Nangangako si Daddy, ibabalik ko siya kapag oras na.”

“Anak, naiihi ka ba? Halika, sasamahan kita.” Ngunit umiling ang bata. “Mommy, kaya ko po mag-isa. I’m a big girl now.” “Kaya mo? Sigurado ka?” “Opo!” Napangiti si Naomi, pero hindi pa rin siya mapakali. Kaya naghintay siya sa labas ng banyo. Habang nakatitig sa makapal na frosted glass, parang biglang nanikip ang dibdib niya.

paliwanag ng Mommy ng bata. Bigla naman ngumuso ang bata at natahimik. Kaya na cute-an ako sa pag pout nito ng lips. It seems like me when I was a young the same as his age. Ganyan na ganyan ako noong bata ako kapag si Mommy ay hindi rin ako napapabigyan ng gusto ko. Nang magsara na ang elevator biglang sumikdo ang puso ko para akong nakaramdam ng kakaiba sa batang 'yon. Iwinaksi ko na lamang ang mga gumugulo sa isip ko at nag focus sa totoong pakay ko.

Pero dahil ayaw sa kanya ng bata ay tanging pagkuyom at pagtangis ng panga nalang ang nagagawa niya. Nakikita ko rin ang paggalaw ng mga labi niya dahil sa mga pabulong na mura.. "I thought you're nice guy but you're not! Mommy is right-youre bad!" Agad akong umiwas ng tingin ng biglang magsalubong ang mata namin ng lalaki.. "Get out!..Bat ayaw mo pa umalis? Sasaktan mo ulit ang Dada at Mommy ko!?"

Tumango s'ya't inalo ang bata, " hindi ito masakit, namumula lang. Don't worry baby ko." Sumalpok ang kilay nito at humaba ang nguso. Kinilig siya sa pagiging cute nito at wala siyang magawa kundi hagkan ito sa pisngi. Saka hinaba niya ang kamay, "bakit hindi mo hipan ang kamay ni Mommy? Siguradong mawawala agad ang sakit!"

Nanghina ako at napaupo habang nakatitig sa kama. Mom immediately approached me and hugged me while crying. F*ck... what's this? What is this?! "H-Hindi naman siya 'yan, mom, r-right?" bulong ko. Umiling-iling si mom habang naiyak pa rin. Humigpit ang yakap niya sa akin. "W-What..." Tumawa ako. "You're kidding me, right, mom? That's impossible!" I wiped the my tears! Hindi siya iyan!

Paminsan-minsa'y dinidilaan niya ang dulo ng sandata nito para mas ganahan pa ito sa pagbayo sa kaniyang dibdib. Ilang saglit lang ay pumulandit ang malapot nitong katas sa kaniyang mukha. Mapang-akit na dinilaan niya ang gilid ng kaniyang labi na natalsikan din ng katas nito. "Ooops! I'm sorry, Mommy. H-Hindi ko napigilan. Ang sarap kasi," kumakamot sa batok na sabi nito. "It's okay. Masarap naman." Sabay silang natawa sa kaniyang naging sagot.

Wika nito kaya napatingin siya sa tatlo. "Hindi ba ngayon lang natatakot si Mommy?" Ngiting wika ng isang bata. "Bakit hindi nalang siya, ang gawin nating panakot sa kanya?" Muling wika nito, na lalong ikina-kunot ng kanyang noo. "Kung takot sa akin ang mommy, niyo 'di mas maganda. Para hindi niya kayo pagalitan." Ngiting wika niya, habang napatingin sa kanya ang tatlo.

sa malamig niya muling boses. Napanguso ako at hindi sineryoso ang sinabi niya. Gusto ko lang talaga ang makitang nahihirapan siya. Kinatutuwa iyon ng puso ko at kinakikiliti ng tiyan ko. Tinginan sa amin ang lahat ng tao sa streetfood area. May isang bata pang tumakbo palapit sa Mama niya nang malingunan kami. "Mama, may monster!" sigaw nito na kinahagikhik ko.