Novel & Cerita Masarap Na Bawal

Lumamig na nga ang may sabaw na ulam dahil sa aming kalandian! Paano ba naman kasi mas masarap din kasi siya kaysa sa pagkain na niluto ko. Labi pa lamang niya ay minatamis na at makakalimutan mo ang iyong pangalan at kung nasaan ka! Minsan kusa ka na rin na maghuhubad sa katangahan at kalandian. "I can't get over you babe!" Bulong niya. Kinilig akong nakatitig sa kanya.

“Ah... sobrang sarap na masikip... ugh!” Napaungol siya nang mahina dahil sa hirap at sarap. Sobrang laki kasi nito, mas malaki pa kaysa sa kargada ng kanyang brother-in-law. Napaisip tuloy siya kung gaano kasarap ang mararamdaman ng babaeng nakakatikim nito araw-araw. Niyakap niya nang mahigpit ang leeg ni Marty at bahagyang kinagat ang balikat nito para mailabas ang nararamdamang init.

“Dapat pala kahapon ko pa siya binalatan!” Dumampot ulit ako at napapansin kong napapatingin na siya sa akin. Naglalaway na siguro 'yan. Napapangisi ako ng palihim. “Masarap siguro 'to kapag bagoong ang sawsawan.” Kunwari napapaisip ako. Tapos dumampot na naman ako ng mangga. Bawat kagat dapat may úngol. “Hmm, ang sarap!” Papikit pikit pa ako.

Wala kasing maanghang, may sili naman na kasi 'yung suka kaya wala ng maanghang. Una kong tinikman 'yung isaw. Sarap na sarap ako rito dati kasi dos lang pero marami na. Ngayon, sobrang kaunti ng laman. Isang subuan lang talaga kada stick. Mayamaya pa ay naluto na rin 'yung barbecue ko saka taba ng baboy. Masarap 'yung taba ng baboy, may pagka-chewy rin siya. 'Yung barbecue, ayon, masarap ang marinate niya kaya umangat din ang lasa. Feeling ko nga e mabibitin pa 'ko.

“Masarap ba?” Napapikit ako ng mariin habang awang ang bibig na umuungôl ng mahina. “Ah ahh o-oo s-sobrang s-sarap, Kapitan—ah ahh it feels good ohh y-yes! S-Sige pa hmm isalpak mo pa—ahh ahh idiin mo-oh!” Naramdaman ko ang mainit niyang hininga sa aking tenga. “Do you miss my finger fvcking, darling?”

Hindi sila makapaniwala sa nangyayari ngayon. "Ito? Gusto mo ba itong kainin? Maanghang ito." "Ito naman ay sobrang sarap nito at ito ay sweet and sour spare ribs. Kumain ka ng marami para tumaba taba ka rin kahit kaunti. Hindi maganda ang sobrang payat kasi madali kang magkakasakit." "Ito, humigop ka ng maraming sabaw, gusto mo dagdagan ko pa?"

Wala silang nagawang mag-asawa. Kumuha rin siya ng mangga pero hindi niya iyon sinsawsaw sa bagoong. Sinasaw niya iyon sa toyo naman sili at asukal. Binabad niya pa ang mangga roon bago isinubo. She moaned as the mango touched her tongue. Sarap na sarap siya sa lasa. “You and your weird cravings!” reklamo ni Raphael na napipilitan ring kumuha ng mangga.

“Masarap.” “Alam ko na. Ipapabalot ko 'yan mamaya para sa'yo.” nangingislap ang mga matang suhestiyon niya. Ginawa pa akong bata. Hindi ko naman gusto ang ganito kasosyal na mga pagkain. Mas gusto ko pa rin ang biko at puto sa probinsiya namin. Mabilis akong napailing. “Huwag na, Marcus. Magpapakabusog na lang ako dito. Masyado mo naman akong binibaby.”

"Hindi masarap." "Ha?" "Tatlong kagat pa lang..." Bahagya siyang napangiwi. "Nagsisi na ako." Hindi napigilan ni Maeve ang muling pagtawa. "HAHAHAHA!! Grabe..." Napailing siya. "Ang mahal-mahal ng inorder mo tapos gusto mong manghingi ng ulam?" "Hindi ako manghihingi." "Edi?" "Titikim." "Magkaiba ba iyon?"

simple kong sagot. "Never heard that before but I think masarap talaga yan," aniya sabay balik ang tingin sa kawaling may asukal. Binuksan ko na ang kalan at panay lang ang paghalo ko sa asukal para hindi ito kaagad mamuo.