Matthew 19:16-22 の小説・ストーリー

Nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Mateo dahil bakas na bakas sa mukha ni Czarina ang pagtataka. “Mas naramdaman kong naging okay ang pakiramdam nang itigil ko ang pag-inom sa mga gamot na ibinibigay sa akin ni Natalia. Give me more time, anak. Alam kong may ginagawa ka na rin para mapatunayan ang lahat ng mga hinala mo. Napakalaki ng kasalanan ko sayo, Czarina. Hinayaan kitang saktan ni Natalia, hinayaan kong makuha ni Natalia ang mga anak mo. Kung mapatunayan man natin na may kinalaman nga si Natalia sa pagkamatay ng Mommy mo, hindi ko alam kung paano kita haharapin at ang Mommy mo. Hiyang hiya ako sayo, Czarina. Naniwala ako na baka hallucinations mo lang lahat ng mga sinasabi m

tanong ni Matthias sa harap ng bahay. "Oo," sagot ni Lucas. "Pero babalik kami." "Sigurado ka?" "Kapatid kita, Matthias. Hindi ko ugaling mag sinungaling." Tumango si Matthias. Lumapit siya kay Samantha. "Ingatan mo ang pamangkin ko." "Promise," sabi ni Samantha. "At ikaw," tingin ni Matthias kay Lucas, "ingatan mo siya." "I will." Tumayo si Matthias sa harap ng gate habang umaalis ang taxi na sinasakyan nina Lucas at Samantha. Hindi siya pumasok hangga't hindi nawawala ang taxi sa kanyang paningin.