Matthew 6:25 Novels & Stories

"Alam kong masakit ito sa dalawang pinsan ko. Masakit mawalan ng ina, anak at minamahal. Hindi ko alam kung ano'ng dapat na gawin para lang matulungan sila." "Simple lang naman ang magagawa mo. Ang damayan sila sa kanilang kapighatian, ang pagtibayin sila sa pamamagitan ng mga aral ng Dios na nasusulat sa Biblia. Philippians 4:6. At ang presensiya siyempre ng mga taong malalapit sa kanila," malungkot na saad ni Gretel sa kaibigan. Habang sinasabi niya iyon, ramdam niya ang tila bikig sa kanyang lalamunan.

Basta malayo sa siyudad, malayo sa nakaraan, malayo sa pamilya niya. "Mag iingat ka," sambit ni Matthew at iniabot sa kaniya ang susi ng kotse. "I will, thanks for everything." "Wala 'yon, ako ng bahala dito." Tila ba makahulugan ang katagang binitiwan ni Matthew, ngunit hindi niya na 'yon pinansin pa nang makita si Liyanna na papalabas na rin ng simbahan. He hope that this is all a dream! A bad dream!

Tinapik ni Matthew ang bunsong kapatid para manahimik dahil sa malisyoso nitong pang-aakusa sa magulang. Napansin ni Ezekiel ang pagkadismaya sa mukha ng ina, “Zach, that’s not funny,” he spoke, “watch your behavior,” dagdag ni Matthew added, agad namang humingi ng tawad si Zach sa ina at bumalik sa upo.

Napalunok ng laway si Matthew at sinabing, "Matigas ang buhay mo! Madilim ang mukha mo pati ang labi mo! Wala ka ngang pinagpala at nakatadhana kang mag-isa at miserable! Jordan, huwag mong isipin na magiging masaya ka sa buhay na may seguridad dahil lang sa pinakasalan mo si Lauren. Batay sa mukha mo, buong tapang kong aalamin iyon. tiyak na mabibigo ka sa pagsasama sa buhay na ito!” "Siguradong mabibigo ang iyong unang kasal. Ang babaeng tunay na bagay para sa iyo at sasamahan ka sa iyong buhay ay ang iyong pangalawang asawa!" Matapos pakinggan ito, ngumiti si Jordan at sinabing, "Honey, narinig mo ba iyon? Sinabi ni Master Matthew na ikaw ang babaeng sasamahan ako sa buong buhay ko."

" nagtatakang tanong niya sa ina. Muli ay napabuntong-hininga ito. "Anak, wala naman akong sinabing magkaproblema ang relasyon ninyo ni Matthew. Ang akin lang ay isang paalala sayo, sainyong dalawa. Ang payo ko lang na sana magpakatatag kayo, lalo ka na."

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

After that, I end up the call took the ear pods from my ears, and drove silently until I reach my destination. The bible says in Ephesians 6:1 Children obey your parents in the Lord for this is right. Napa-isip ako, di ba parang ang unfair naman iyon? Paano pag mali iyong pinapagawa sa iyo? Paano nalang? Pero sabi rin nila na alam ng mga magulang kung anu ang makabubuti sa kanilang mga anak, pero bakit sa sitwasyon ko ang hirap at hindi ko makita iyon.

Nasanay na ang katawan ko sa ganito, thanks to him. "Why are your eyes glued to your phone?" untag ni Uncle Ilay at naupo ito sa aking tabi. Nagpaalam lang siya saglit kanina para mag-cr at kababalik lang. "You're reading about Luke 6 : 27-30? You should've just asked me," ani pa niya kaya naman tinignan ko ito. "Kabisado mo ba ang bible?" tanong ko na mahina niyang tinawanan at umiling.

Ito na ang huling araw na makakasama nila si Matthan. “Ma’am.” Napalingon si Maya nang marinig ang boses malapit sa kaniya. “Po?” Ngumiti ang katekista, “Oras na ho para magbigay kayo ng mensahe sa yumao.” “Mommy, I want to leave a message to Matthan too!” biglang sabi ni Hope kaya napatingin si Maya at ang katekista sa kaniya. “Are you sure, anak? You don’t hav–”

Pagkaraan ng ilang segundo, isa pang mensahe ang lumitaw: "When are you going to come out and clean up the mess?" "No hurry," sagot niya habang pinipindot ang maliit na keyboard sa ilalim ng relo. "Alam ko nang hindi kakayanin ni Matthew yung pressure sa taas. Pag lumala pa 'yung gulo, saka tayo lalabas para isa-isang alisin 'yung mga uod nakapaligid sa kompanya." "Tungkol naman sa umatake sa’kin..."