Scars Tagalog Novels & Stories

“Sinungaling.” Napatingin si Scarlett sa kanya. “Bakit?” “Kilala na kita.” Bahagyang natigilan si Scarlett. Hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang init na dumaloy sa kanyang puso dahil sa simpleng linyang iyon. Kilala na kita. Napakasimple. Pero parang napakalalim. “Tama ka,” amin niya. “Medyo masakit ang katawan ko.”

Kaya pala. How shallow. Pero hindi ang ganda ng katawan niya ang pumukaw sa aking atensyon. Hindi ko alam kung namamalikta nga lang ba ako o hindi pero mula dito sa aking kinaroroonan, I can see some scars on his body. Ang iba ay mahahabang guhit na animo'y galing sa mga latay ng latigo. Sa kaniyang bandang dibdib ay parang mga paso ng sigarilyo. Suminghap ako sa aking nakita. I heard him cursed, tumaas ang aking tingin sa kaniyang mukha.

"Hey---" "So, that's all you're gonna say? You just wanna thank me? Then why acting shy now? Saying thank you to me is not something for you to be embarrassed about." Said Maximino, sounding so pleased and happy Mariin na ipinikit ni Nexus ang mga mata. Hindi pa man niya nakikita ang mukha ni Maximino ay alam na niyang nakangisi ito habang sinasabi ang mga katagang iyon.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

I'm just practicing for the vows tomorrow. Natatawang ibinaba niya ang mangga at dinampot naman ang orange. I'M SORRY, LOVE. HINDI NA MAUULIT ANG NAKITA MO KANINA. I LOVE YOU... Ang ibang mga notes ay naglalaman ng iba't ibang emoticons. Nakatawa ng malaki. THIS IS ME WHEN I'M WITH YOU. Umiiyak. THIS IS ME WHEN I'M NOT. Naghuhugis-puso ang mga mata. THIS IS ME WHEN WE MADE LOVE. Nahihilo at namumutla. THIS IS ME MISSING YOU.

Hindi na nagawang matapos ni Kenji ang aking sasabihin nang bigalang mandilim kanyang paningin at tuluyang mawala ang kanyang ulirat sa buong paligid. “That’s what happened,” nalinawan niyang saad sa kanyang sarili nang maalala niya ang buong pangyayari at saka isinandal ang kanyang likod ngunit mabilis din niyang inangat ang kanyang likod nang kumirot ito. “Shit! Ang sakit ng likod ko! Gago talagang Zyrus iyon!” mura niyang d***g.

Kinuha nito ang kaheta sa tabi ng stuffed toy. “Ito naman ang singsing na binili ko pagkatapos ng assignment sa Sibayan. Naalala ko pa kung gaano ako ka-excited noong binili ko ito.” May ngiti sa mga mata nito sa alaalang iyon. Binuksan nito ang kahon at tumambad sa kaniya ang isang yellow gold ring na may bulaklak na nakabukadkad sa gitna. It was so pretty. Bagay na bagay sa dalagitang sarili niya. “Hindi ko alam na hindi ko na pala mabibigay sa iyo. Imbes, ito ang nakuha ko.” Tinitigan nito ang peklat sa braso. It was a long scar. A very obvious one. At gaya nga ng hinala niya noong una, pangalan niya ang nakasulat doon.

Ang sarap kaya ng taro! -Mara. Iniabot ko ulit ang sulat ko sa kaklase ko kagaya kanina. ‘Eeww. I don’t like taro. Red Velvet ang masarap.’ -Zach. Mas napangiwi ako sa sinabi niya sa sulat. Red Velvet?! ‘Eww. Ikaw ang weird sa ating dalawa. Ayoko sa kulay. Parang dugo. Naaalala ko tuloy ‘yung mga zombies.’

Scarlet Labis ang pagbuhos ng aking luha nang makita kong natamaan ng bala si Gio. Panay tibok ng aking puso dahil sa sakit at takot na nararamdaman ko. ‘OH, GOD! HUWAG NIYO PONG KUNIN SA AKIN SI GIO’

Saglit siyang ngumiti. "Alam ko na iyong sasabihin na ito ang reyalidad, Scorps. Alam ko naman, ang hirap lang kasi paniwalaan na sa kabila ng sakit na naranasan ko buong buhay ko ay bigla na lang akong napunta rito sa tabi mo, sa paraiso na akala ko ay hindi totoo. T-Tinupad mo ang pinangarap ko kahit hindi ikaw ang hiniling ko na tutupad nito."