Teka, pag-usapan natin nang mabilis ang nasa puso ng 'Hiram na Mukha'. Sa unang tingin madali lang: may pangunahing tauhan na nagdanas ng matinding pagkasira—pisikal o emosyonal—dahil sa isang trahedya o pag-iwas sa pang-aapi. Lumilitaw ang pagkakataon para sa isang radikal na pagbabago sa anyo: operasyon, sala, o anumang paraan upang makuha muli ang kaakit-akit na mukha na nawala o hindi kailanman naging kanya.
Habang nagbabago ang hitsura, umuusbong ang komplikasyon—hindi lang mga relasyon na nagbago dahil sa bagong mukha, kundi pati sariling identidad. Lumalabas ang tema ng paghihiganti o pagnanais na baliktarin ang mga maling nangyari; minsan ang pag-ahon ay may kasamang maling hakbang, at ang bagong anyo ay nagiging sandata para sa mga lumang sugat. May doktor o tagapamagitan na kumikilos bilang katalista, at mga dating kakilala o kaibigan na unti-unting nare-reveal, na nagpapakita kung sino talaga ang may malasakit o interes lang.
Sa madaling salita, ang 'Hiram na Mukha' ay kwento tungkol sa kung gaano kahalaga ang tunay na sarili kumpara sa panlabas na itsura, at kung paano ang pagbabago, gaano man kaganda o kabagsik, ay nagdadala ng bagong serye ng mga tanong at responsibilidad. Parang pelikula o nobela na nag-iiwan ng mapait na pagninilay tungkol sa identidad at sakripisyo.