ANMELDENConrad Lexus Farris. All he wanted is to skip his toxic life away from the city for a while. Dawn Zelena Augustino. All she wanted is to finish her studies and find a great job to achieve her dreams in life. But when their paths crossed, kapwa nagulo ang payapa nilang buhay. Hindi man maganda ang una nilang pagtatagpo, naging daan naman iyon upang makilala nila ang isa't-isa. But the summer that made their heart extremely happy, was also the summer that made their heart empty. Akala ni Dawn, kaya niyang ibaon sa limot ang lahat. Ngunit paano niya magagawa iyon gayung sa init na kanilang pinagsaluhan, may nabuong sanggol na mag-uugnay sa kanila ng lalaking bigla na lamang siyang iniwan sa ere at naglaho na parang bula? At sa di inaasahang pagkakataon, muling nagtagpo ang kanilang landas. Yun nga lang, hindi siya nito kilala. Malamig at arogante ito makitungo sa kanya na parang hindi na ito ang lalaking nakilala at minahal niya limang taon na ang nakararaan. Ayaw niya na sanang ipaalala ang masaya at mapusok na pinagsaluhan nila noon. Ayaw niya sanang umeksena sa buhay nito lalo pa't nalalapit na itong ikasal sa ibang babae. Kaso nang makita ni Conrad ang anak niya, di maipagkakaila na parang pinagbiyak na bunga ang dalawa. At ang masaklap pa nito, ang bata mismo ang umamin sa lalaki. "You're my dad right? Mama has many photos of you together and told me a lot of stories about you!" Connor screamed in excitement. Napaawang si Conrad at di makapaniwala sa natuklasan! At nang magtama ang mata nila ng lalaki, alam ni Zele na ito na ang magiging simula ng kalbaryo niya.
Mehr anzeigenThere have always been a hell of a lot of memories, but what about dreams?
I closed the big metal button of my black shorts. When I turned my dim eyes to the full-length mirror standing in front of me, I came across my pale face that I was not happy to see; my face, which informed the state of my soul, was beyond expressionless. That strange numbness mixed with sadness had replaced the most innocent expressions, like tearing a heart out. I seldom smiled, like a rare and elusive flower. I put my dark blonde hair in a tight ponytail on the top of my head. I hated both letting my hair loose and having it fall out on my back. My posture was always upright, paying particular attention to my posture; I needed to prove to myself first that I could stand upright. The outer contours of my sea-colored eyes were pale, not as a sign of insomnia or any disease, but as a visual indication of my addiction. But I had learned to cover them up with dark, smoky makeup. Lavin. Lavin Pole... That's the name my ironic personality got when he was born, who, despite being afraid of the dark, feels like he belongs in the dark. My mother wished I had not been born. My mom says I nearly bled to death during and after the birth. Before I was born, my heart stopped in my mother's womb, and for forty minutes I refused to leave the body I grew up in, as if I knew what was going to happen to me. While the passing seconds continued to increase the risk of my mother's death, at the end of forty minutes, the doctors who decided to take my body piece by piece from my mother's blood-vomited womb noticed that my heart started beating at that time; when they ignored me, I stubbornly existed. My heart should never have beaten, and my heart beating should never have been noticed. I owe nothing to anyone in this life, but my mother always says I owe her for carrying her to the edge of death and turning her womb into a dry land where a new baby cannot be born. Unfortunately, I can't give her what I got, and she didn't want the love I was so eager to give when I was a little girl. The feeling of boredom that was constantly accumulating inside me was embedded in the layers of my exhaled breath; sometimes I got tired of my own words, my own sleep, my own room, my own bed, and my own habits for no apparent reason. I even got tired of my own boredom. I was not making friends with anyone, avoiding talking, and withdrawing into my shell a little more every day. Do you hear the screams? Fragmented comment. Do you hear the silence? I'm dying. Even though I have a watch on my arm, my eyes shifted to the clock on the nightstand; the hour and minute hands were making their circular rotations idly. I thought the clock was back a few minutes, then I rolled my eyes at the thought: What an important detail. Then I suddenly remembered what day it was; it was the sixteenth today, and it was Wednesday. Oh no, I can't have forgotten. I could meet my father today. I walked over to the nightstand and opened the first drawer. I still had time, so I sat on the edge of my bed with a sigh. My eye fell on the snow globe on the nightstand, a gift from my father. Maybe that's why I had a special weakness for snow globes. I pressed the little button on the side of the orb; the little snow inside it started to move with the colorful lights. As if the snow were falling softly on my face, peace overcame me. I put my arms on the nightstand and continued to watch. I turned it off by pressing the button on the side of the snow globe a second time. The sound crackled, giving the news that it was now deteriorating. I took the phone and earphones on the side of the nightstand and decided to listen to music. The right earpiece was pulled hard from my ear. I turned my head to the right, trying to understand; the face I saw was my mother's angry face. When the flames of anger rose in the eyes of both of us, it was inevitable that we would fight each other by hurting each other. Fortunately, I was sure of one thing: that my mother would never talk to me at length, or maybe I should have said she couldn't bear to keep any conversation long unless it was about herself. My mother was a remarkable woman in every environment she entered; she would appear at all imaginable invitations. There was no one who didn't know him or didn't talk about him. Even seven years after he broke up with my brother, he married another man, and even when he was being mentioned, he wasn't meant by his own name but as Sevgül Hanım's husband. My mother was cold-blooded; he had no greater pleasure than to set people against each other, to bring down one with the help of the other, and to enjoy forced good manners and smiles, behind which he felt a resisting hatred. The people around him changed from day to day, but the majority was always by his side. Unlike my dry loneliness, that was my mother's vivid talent. The ability to always keep people by his side. My mother said, "Get up, Lavin!" "Today September is coming; I will give an invitation in honor of her arrival at the house, and everything is ready, except you." He took a deep breath. "The driver went to pick up your sister from the airport." So my dear sister was coming at the end of September. He called me several times yesterday, but I did not answer his calls. They were probably calling to let you know that he was coming. The September session, which proceeds in the same monotony every month... "What's that to me?" I hissed.Conrad held my waist habang karga karga nito si Connor sa matipuno niyang braso. Lahat ng mga kasambahay nila sa mansyon ay nanlaki ang mga mata na halatang gulat na gulat at puno ng pagtatakang nakatingin sa amin.Nakakaasiwa man ang tipo ng titig nila ngunit di ko inaasahang mas malala pa ang magiging reaksyon ng dad niya at ng mommy ni Keron. Napaawang din si Keron nang makita kami pero ngumiti rin ito sa 'kin na ginantihan ko naman. Pero di ko napaghandaan ang biglaang pagtayo ni Lorraine sabay turo sa amin sa nanlilisik na mga mata.At ano namang ginagawa ng babaeng ito dito? Akala ko family dinner ito!"What is this Conrad!? Bakit kasama mo yang pobreng janitress ng hotel mo? At yang bata...." Puno ng gigil na asik ng matapobreng babae pero sinamaan ito ng tingin ni Conrad at puno ng gigil na pinagbantaan."Just fucking stop Lorraine! Kung wala kang respeto sa sarili mo, respetuhin mo ang mag ina ko." Buong loob na sambit ni Conrad.Irritableng umupo muli ang babae na kita na a
"Baby, may ipapadala akong box diyan sa tauhan ko. It's for you and Connor, susuotin ninyo ngayong gabi." Wika ni Conrad sa kabilang linya.Magmula ng umuwi kami ng San Agustin ay pumirmi na muna siya sa Maynila dahil may mahalaga raw na aasikasuhin. Habang kami nina Connor at Tita Charo ay dito na nanatili sa resthouse niya sa Batangas. Di na rin naman ako nag isip ng anupaman o nagbusisi pa dahil malaki naman ang tiwala ko sa kanya. At syempre halos oras oras naman itong nagtetext o di kaya'y tumatawag dahil namimiss niya raw kami sa bawat minuto. Medyo OA man pakinggan but maybe ganito lang siya magpakita at magparamdam ng pagmamahal na sobra ko namang na- aapreciate."Bakit? May okasyon ba? Anong meron ngayong gabi?" Nagtatakang tanong ko pero sa malambing na boses."Magdidinner tayo sa bahay. Dumating na kaninang umaga sina daddy. Gusto ko na kayong pormal na ipakilala sa kanila and please don't get nervous or afraid dahil nandito ako baby, I will always protect the two of you!"
At gaya nga ng mariing sinabi at pangako ni Conrad, pormal kaming humarap kami kina Tiyang. Sobrang nagwawala ang puso ko nang nasa harapan ng luma nilang bahay at naabutan si Tiyang na naglalabada. Mangha at gulat na gulat ang mga mata nito habang nakatitig sa akin. "Ze---- Zelena?" Di makapaniwalang turan nito at pansin ko kaagad ang namumuong mga luha sa mga mata nito."Tiyang....."Emosyonal akong lumapit at kinuha ang basang kamay niya na dali dali niyang pinunasan bago ito inilahad sa akin at nagmano.Di ko mapigilan maging emosyonal habang nakatitig sa mukha nitong pinaglipasan na ng panahon. Marami na itong puting buhok sa ulo at kulubot na rin ang mataray nitong mukha.At di ko na napigilan ang sariling mapaluha nang ito na mismo ang kusang yumakap sa akin at una pang humagulhol ng iyak.Tahimik lang na nakatingin sa amin si Conrad na mababanaag din ang emosyon sa mga mata niya."Kumusta ka na pamangkin ko? Patawad! Sana mapatawad mo ako!" Humahagulhol na sambit ni Tiyang kay
Matapos namin kumain ng breakfast at nakapaghanda para tumungong San Agustin ay di ko inaasahan ang biglaang pagdating ni Tita Charo."Lala Charoooo!" Tuwang tuwa itong sinalubong ni Connor at ganoon din ako."Tita!" Kapwa kami napayakap sa kanya."Naku! Namiss ko kayong dalawa. Ang isang gabi ay para ng isang linggo." Emosyonal na sambit nito."Welcome po kayo rito. Feel at home lang po." Magalang na ani ni Conrad at nagmano kay tita na ikinangiti naman nito. Inutusan nito ang driver at isang tauhan niya na bitbitin ang malalaking bag na dala ni tita. "Ang dami mo namang gamit na dala ta." Wala sa sariling sambit ko nang mapuna ang mga ito."Hindi ko lang mga gamit iyan. Mga gamit yan natin, inutos daw nitong si Conrad ehh. Ibabahay na ata kayong mag ina. Nakipag agawan pa yan kay Keron para lang mapuntahan kayo nung gabi." Salaysay ni tita kaya napamaang akong nakatingin sa lalaking napakamot pa sa ulo niya na parang nahihiya."Total naman nakahanda na ang paglipat ninyo kaya ipina
Pagod na pagod akong umuwi ng apartment matapos makapag time out. Pakiramdam ko namanhid ang buong katawan ko sa pabalik balik na trabaho dahil sa mahigpit na utos ni Ms. Jessa na kulang nalang ay pakintabin din maging ang labas ng building."Mama!"Salubong agad sa 'kin ni Connor nang makita ako nito
Ilang saglit pa ay bumalik si Ms. Jessa kaya sinabi ko sa kanya ang tungkol sa pag order ng pagkain ni Mr. Ricaforte, maging ang gusto niyon na ako pa ang maghatid. Kita ko ang pag- angat ng sulok ng labi ni Ms Jessa na parang hindi nagugustuhan ang sinabi ko."No you can't! I'll handle that instead.
Excited at maaga akong pumasok kinabukasan dahil unang araw ito ng training ko sa hotel bilang Front Desk Receptionist. Kailangan kong ipakita na deserving ako at di nila pagsisisihan ang paghire sa akin.At yung tungkol sa nangyari kahapon ay di ko nalang inisip pa. Masyadong malawak ang Maynila par
"Congratulations Ms. Dawn Zelena Agustino! You're hired! Please prepare yourself for the training tomorrow."Isang araw pa lamang magmula ng mag-apply ako sa Farris Diamond Suite ay nakatanggap agad ako ng email sa naturang hotel.Napakurap ako at naluluha habang nakatutok sa mensahe, di makapaniwala












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
RezensionenMehr