Mysterious Guy Novels & Stories

Mahinahon ngunit bakas pa din ng takot sa tono ng isa sa mga tauhan nito. " Then get him if that will help. " Utos ng binata bago inilipat sa panibagong pahina ang hawak na papeles. " That's the problem, sir. We can find him." " What? " " That cellist was the mysterious musician in the country. Wala pong ibang nakakakilala sa kanya bukod sa manager nito. Madami na din ho ang nagbabakasakali na makuha ang musikerong iyon kaya lang bigla na lamang itong nawala, maging ang manager nito. Walang may alam kung nasaan silang dalawa. "

Ang Pagkatapos nga kumain ay nagkwento sa lahat ng pangyayari sa kanyang buhay sa loob ng dalawangpung taon na nagtago ito. At sobra bumilib sa anak dahil nalagpasan pa nito ang kanyang yaman sa loob lang ng dalawampung taon. Isa na ito Quadrillionaire pero hindi niya sinabi na nagpapatakbo siya ng under ground mafia at lumalaban sa masasama at ng hahack ng mga account na mga illegal na gawain. Ayaw niya mag alala ang mga ito sa kanya. Kaya hindi niya sinabi na siya si Mysterious hacker na kilala sa buong mundo na hindi nakikita ng sinoman.

Habang nagsasalita, inilabas ng matandang lalaki ang isang kahoy na stick mula sa kanyang damit at unti-unting lumakad palapit. Lahat ng mata ay nakatutok kay Mickey. Kunot-noo si Mickey habang tinitingnan ang matandang lalaki. "Sino ka? Ano ang pangalan mo?" "Monty Hondulez, isang elder mula sa Beggars' Sect," sagot ng matanda. "Tahimik na!" Wala nang sinabi pa si Monty. Bigla siyang sumugod at inagat ng kanyang stick. Ang mga kahawig ng stick ay kumalat sa buong langit at direktang bumalot kay Mickey.

Now I know why it called mysterious abduction. Iyon ay dahil hindi malolocate ng pangkaraniwang mga pulis ang kinaroroonan nila dahil isang soul reaper ang may pakana ng lahat ng ito. My eyes widened in a surprise when he cupped my breasts and squeezed it. Bigla akong nanginig sa galit at wala akong magawa para suntukin siya dahil sa mga kamay ko na nakatali. This asshole is getting into my nerves!

dugtong pa niya. Naramdaman ko ang unti-unting pagluwag ng kanilang hawak sa akin. Maya-maya pa'y nag-unahan sila sa pagtakbo. Ngunit, wala pang limang metro ang layo nila'y isa-isa silang bumagsak sa sahig. Napatakip ako sa aking bibig nang makitang katulad ng naunang lalaki, may mga dagger rin sila sa kanilang mga leeg. Parang gripo na umagos ang kanilang mga dugo mula roon. Nang lingunin ko kung saan nakatayo ang mysterious guy kanina ay wala na siya doon. Nakita ko siyang naglalakad palayo kaya kaagad ko siyang hinabol.

She needed a breakthrough, something to crack open this baffling mystery. As she left her office to clear her mind, Taliya found herself in the bustling hallway of the police station. Officers hurried by, each focused on their own tasks. Taliya made her way to the vending machine, hoping a cup of coffee would help clear her thoughts. As she reached for the machine, she collided with a man she didn’t recognize. He was tall, with a casual yet stylish demeanor that caught her attention. His fashion sense was understated but effortlessly cool, like the boy next door with a hint of mystery.

But he seemed kind and inviting. He was a tall man with a warm smile that reached his eyes, exuding an air of confidence yet approachability. His dark, wavy hair contrasted with his bright blue eyes, giving him a mysterious allure. His simple attire hinted that he was a nice and decent person, and the faint scent of cologne lingered in the air around him. Despite my initial reservations, I couldn't help but feel a sense of intrigue and curiosity about this enigmatic man named Celsius Montgemetry.

Dugtong niya na tila sinagot ang katanungan sa isipan ko. Dumiretso kami ng lakad sa loob ng mall, sabi niya ay sa pangatlong palapag pa iyon. But, isn't he afraid that someone would recognize him? "Paano kapag may nakakilala sa'yo? Matagal mo nang tinatago ang mga impormasyon tungkol sayo, 'di ba? Even your face. You're mysterious to the majority." "No one would recognize me. I haven't posted nor put my photos on our company website. But, some people knew me… those that are in the business industry."

He’s just sitting in one of the seats but his aura still speaks intimidation and authority. Muli kong iginala ang tingin, iniiwasang muling mapunta ang mga mata ko sa lalaki dahil baka isipin nitong na-star-struck ako sa kaniya kahit na hindi ko naman alam kung sino o artista ba siya. It was almost half an hour of waiting until my eyes expectantly landed on the person I was waiting for, walking through the entrance with his white long sleeve.