Novel & Cerita Mysterious Guy

The only air I can feel is my breath as I struggle to inhale the strong smell of a decaying egg. Nakakita akong muli ng ilaw nang marinig ang mahinang yapak ng paa papalapit sa pinaroroonan ko. I thought it was the Sisters, but it is someone else. A familiar, respectable-looking guy. He is tall, has fair skin, blonde hair, a brown coat, and a brown hat. I feel like I’ve seen him before, the guy looks like someone that everyone would respect, someone who has a high reputation, a complete opposite of myself. “Oh, didn’t expect to see an imprisoned child here.” Umalingawngaw ang boses nito sa paligid. May hawak itong cellphone na pinanggagalingan ng ilaw na nakita ko.

At ang tanging taong nasa isip ko na pwedeng gumawa no'n ay walang iba kundi ang misteryosong lalaki na maaaring kasabwat nila Denmark. "Actually, I have an idea who's her killer," sabi ko nang may pumasok na ideya sa isip ko. "Talaga? Sino?" Maintriga niyang tanong. I looked at her intently, "A mysterious man with a burn scar on his neck." Nanlaki ang mga mata niya at parang natigilan, "Imposib-- well…...r-really?" Gotcha!

CHAPTER 29 “OH my God! My bag! My bag! My important things are there! God! Oh my God!” naghuhuramentado at nag-iiiyak na sigaw ni Mrs. Yu. Samantala, tinantiya muna ni Bria ang distansiya nila mula sa tumatakbong magnanakaw. When got the hang out of it, she sprinted right on the spot. Hinabol niya ang magnanakaw. It was a man in an all-black outfit. Naka-cap ito na itim at face mask na itim din.

Sa tamang panahon, paghahandaan niya ang araw na iyon na makabalik siya sa kaniyang bansa at paniningil sa utang ng kaniyang tiyuhin. Dahil sa abala siya sa pagtingin-tingin sa likod niya ay hindi niya alam na may papasok na isang lalaki kasama ang kanang kamay nito na papasok ng mall. Samantalang ang lalaki na kilala sa pangalang Tyler Ferrero ay abala rin sa pagkausap ng kaniyang kasama na si Brain, ang kaniyang kanang kamay.

At tanging sa mga malalapit lang na kaibigan niya siya ngayon nakikipag-transaction kaya naman alam kong sa koneksyon niya ay may malalaman akong impormasyon tungkol sa lalaking nanggugulo sa tahimik naming mundo ngayon. “Natawagan ko na po, Boss. Papunta na rin siya ngayon dito sa America, pero gaya ng naunang trabaho namin, isa lang din ang tanging nasabi niya. He said that the guy we are searching for is a mystery that he wants to solve once he comes here,” muling balita pa ni Adam bago ko sila muling pinabalik sa kanilang pwesto habang ako naman ay muling pumasok sa silid ni Maeve na ngayon ay mahimbing na ring natutulog.

a man. "What's going on there, Evander? Who was that?" nagmamadaling tanong niya. "It was... y-your family's mystery enemy, Sir. He's already been found!"

I’ll just settle my business with Nevar when this end. Sa totoo lang, I have many questions about him. Ngunit sa oras na magkasama kami ay nawawala sa aking isipan ang mga tanong at pagdududang iyon. He seems so mysterious. Una, dahil sa kasuotan nito. Pangalawa, sa kakayahan nito. At pangatlo, sa pinagmulan nito. Out of all the three, I don’t have a clear information as to where this man came from. He just appeared out of nowhere.

'Yong tipong sasabihin sayo ng kasama mong huwag kang lilingon pero dahil pinoy ka, curious at medyo chismosa eh lilingon ka kahit bawal. Then there he is...a tall rugged man, with deep stitches from the end of his lips up to his cheek. He's a giant. Like Mister Michael Myers but more beafy. Frightful. Dangerous. There's a noxious glint in his rusty coloured eyes. Napatitig ako sa kanya, at unti-unting umusog. Nakatingin lang siya sa newspaper na hawak ko. Halos hindi ko narinig ang mga yabag niya. Ang tahimik niyang lumapit ha.

Mukhang hindi sapat ang jacket ko para malabanan ang hangin ngayong gabi. Nang marating ang abandonadong gusali ay mabilis ngunit may pag-iingat kong sinuyod ang lugar bago nakita ang hinahanap ko. Malaki ang ngiti sa mga labi ko habang walang ingay kong tinatahak ang kinatatayuan nito. I stared at the mans back amused, it was my first time I ever saw him panicking, he was known as a calm man in underworld. Based on my observation he was funding something or maybe someone?

“Wala kang nakuha — walang kumpanya, walang Mama ni Megan, walang panalo.” Tumawa si Marcus — parang baliw. “Akala mo panalo ka, Kuya? Akala mo patay na si Victor?” Tumahimik ang buong kwarto. “Buhay si Victor Harrington,” nakangising sabi ni Marcus habang dumudugo ang gilid ng labi. “Sampung taon siyang nagpanggap na patay. Siya ang tinatawag nilang Mystery Man — siya ang tunay na utak. Hindi ako. Utusan lang niya ako.”