Mystique Comics Novels & Stories

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK XXIV C3 WARNING MATURED CONTEXT!! SPG 3RD POV Muling napa-ungol ang dalaga, nang dumako ang kanyang labi sa isang dibdib nito. Sinisipsip niya ito habang minamasahe ang kabila nitong dibdib.

Lahat na ata ng damit ko puro itim na kaya nga pinupuna ako nila Kuya sa tuwina. Nang makakita ako ng maliit na butas sa kinalalagyan ko sinilip ko sila at mga hindi pamilyar na mukha ang nakikita ko. Malalaki silang may ibang lahi pero alam ko hindi ordinaryong tao, napa focus ako sa mga tattoo nila.

Nagpatuloy si Colin, “Ngunit sa nakikita ko, malamang ay meron siyang lakas ng isang libong lalaki para mabuhat ang mabigat na bakal na rak ayon sa kanyang kalooban. Baka nga mas malakas pa siya. Malamang ay medyo may kakayahan siya, tama? Batay sa aking paunang paghuhusga, siya ay hindi bababa sa ranggo ng Mystic.“ Natigilan si Scott nang maging matalas ang kanyang tingin. “Bayaw, sa palagay mo ba ganoon kadali makuha ang ranggo ng Mystic? Tingnan mo ang lalaking ‘yon, hindi siya nakikipaglaban na may anumang katikasan o kasanayan, sobrang gulo niya. Ang tanging meron lang siya ay purong lakas, ginamit niya ang bakal na rak sa kanyang kalamangan upang labanan ang kanyang mga kaaway. Ang mga

Malapit na. ----end of chapter 23 Salamat po sa mga readers. ©mystshade

payo ni Mystique. Alam niya kung bakit ganun nalang ang tampo ni Kirk sa kaibigan nila. Kahit na hindi ito umamin, hindi naman siya bobo at mas lalo ng hindi siya manhid gaya ni Cyan. Yun nga lang, may mga bagay talaga sa mundo na hindi para sayo kahit na gaano mo kagusto. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Cyan dahilan para mapalingon si Mystique sa babae.

Itinatago ko lang ang mga 'to kapag nasa meeting ako, o kapag nasa kompanya. "I'm not a fan of hennas, if that's what you're thinking." I smirked, proudly showing him my inks. "Lisianthus." He noticed. "A symbol of devotion. When did you get those?" "Two years ago?" I shrugged. "Ang ganda, 'no?" "They are." His voice croaked. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin. Even without a validation from him, I would still believe in the beauty of these inks. They are my reminder of freedom. But to hear the praise from him, there was another glitch in me.

biro niya kaya natawa ako. "Baka nga..." sagot ko. For a moment, the laughter and lightness around us felt miles away from the storm I carried inside me. And though I tried to enjoy Solaire’s stories, my mind kept drifting back... back to Xavier, back to everything I couldn’t untangle. Yet even in that quiet, I let myself linger here, in this small sanctuary of warmth, where the world outside the coffee shop couldn’t reach me… not for now. Maya-maya pa ay kumunot ang noo ko nang bigla itong dumukwang papalapit sa akin.

nakayukong sagot naman ni Joyce sa kaibigan. “Hay,naku! Sa itsura mong iyan malamang may problema ka na naman,” Kasabay noon ang pagpasok ni Mystica ng code sa pinto ng kaniyang unit. Saka muling humarap sa nakayuko pa ring si Joyce. Isang malalim na buntong hininga ang inilabas ni Mystica sa nakakaawang itsura ng kaibigan. Bukod sa namumula nitong pisngi at sugat sa gilid ng labi ay namumugto din ang mga mata nito.