Novel & Cerita Natutulog Ba Ang Diyos

Hinubog at pinatatag siya ng Diyos para handa na siya pagdating ng tamang tao para sa kanya. THE END

“Mateo! Ikaw nga!” Hindi makapaniwala si Natalie. “Diyos ko, totoo ba itong nakikita ko o isa itong ilusyon?” Parang may sariling isip ang katawan ni Natalie. Gumalaw na ito bago pa siya makapag-isip. Sinubukan niyang tumayo mula sa pagkakaluhod ngunit tuluyang namanhid ang kanyang mga binti mula sa matagal na pagkakaluhod.

Nabura ang ngiti ko sa labi nang seryoso pa rin niya akong tinignan. “Really? Iba kasi ang paniniwala ko. Kung may diyos bakit hinahayaan niyang magdusa ang mga inosenteng tao? Kung may diyos bakit hindi siya nakikinig sa mga dasal ng taong nangangailangan sa kanya. Kung may diyos…sana hindi niya ako hinayaan na mabuhay ng ganito.” Pahayag niya na hindi ko maunawaan. Pakiramdam ko hindi na naman siya si Felip na nakilala ko. Pakiramdam ko ibang tao na naman siya.

"Inanyayahan ako ni Ezika sa birthday party ng kaibigan niya. Pwede ba akong pumunta?" Natigilan ulit ako. "Parang ang impolite naman..." Napahawak ako sa noo ko. "Good evening, gusto ko sanang humingi ng permiso kasi..." Bigla akong napahinto. "Teka," bulong ko sa sarili ko. "Bakit parang nakikipag-usap ako sa Diyos? Hindi naman karapat-dapat igalang ang taong 'yon." Pero kung hindi ko siya igagalang, baka hindi ako payagan.

Natahimik silang lahat, isinasaalang-alang ang bagay na iyon. "Nakapahamak ba ang mundo sa pagkawasak?" Tumawag si Cassius sa mga diyos. "Hindi, kagalang-galang na mga diyos, masaya kaming gawin ang anumang hilingin mo sa amin, ngunit sa isang bagay na ito, hindi namin matugunan ang iyong mga pangangailangan. Kung maririnig mo ang aking panalangin, mangyaring sabihin sa akin kung ano ang gagawin."

"Take the risk or you might lose the chance to have that man/girl on your life, may kasabihan tayo na nasa huli ang pag-sisisi. Go grab for it, dahil ang Diyos ay sinakripisyo ang anak niya upang mai-ligtas tayo sa kasalanan. Walang masama kung susubukan," "But always remember, God is within you, your heart, your soul. Hindi man natin siya nakikita, alam natin na sa puso't isip natin na nasa tabi lang natin ang Diyos. Masaktan man tayo...Diyos ay nandiyan upang isalba ka," Isa laman iyan sa tumatak sa aking puso. Labis akong natuwa dahil tumagos ito sa aking puso.

"Lo, p'wede po bang huwag na natin pag-usapan ang tungkol dito?" Kumukulo lang ang dugo ko sa tuwing ganito ang usapan namin ni Lolo lalo na kapag siya pa ang topic. Eh ano naman kung bumalik siya? Parang may paki naman sa kaniya. Sabi nila ang Diyos nga nagpapatawad, tao pa kaya? Pero hindi maintindihan ng mga tao ang napagdaanan ko eh. Madaling sabihin pero mahirap gawin lalo na kung ang taong nanakit sa'yo ay pinagkatiwalaan mo at ginawa mong buhay.

Natulala siya sa harap ng klase sandali. “Willow, ikaw na,” saad ni ginang Macatanggal. “Sige na. Nauubos ang oras.” Napilitan magsalita si Willow kahit hindi pa pulido ang naiisip niyang punto. “Siguro sa batas ng tao, makakalagpas sila. Pero sa batas ng Diyos, hindi. Dahil Diyos ang nagbigay ng buhay at walang karapatan ang ibang tao na kumuha ng buhay ng iba kahit pa ng sarili nilang buhay. Dahil ang mga ganoong tao, hindi pinapapasok sa langit.”

Napalundag ako sa gulat ng biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ate. "Diyos ko naman.." napahawak ako sa dibdib ko. "Hello po.." sagot ko at mabilis na naglakad ng makita kong may paparating na naman na jeep na 'Simbahan baba.'

Ayaw kong dalawin na naman ako ng mysteryosong lalaki at pipiliting samahan siya. "Manalig ka sa diyos, hija, hindi ka niya pababayaan. Ang kahit anong klaseng bangungot ay mawawala kapag humingi ka ng tulong sa kaniya," wika ni Nana. Malalim ang pananalig ko sa diyos noon pa. At araw-araw akong nananalangin na sana ay tulungan niya ako. Nagsisimba rin ako tuwing linggo. Pero minsan ay nawawalan ako ng faith dahil patuloy pa rin akong dinadalaw ng aking bangungot.