Natutulog Ba Ang Diyos นิยาย & เรื่องราว

Biglang pasimplinh sulyap sa dalaga. "Hahahaha dream house ko? eh bakit wala ka bang dream house?" "Kung ano yung sa iyo,ganun din sakin. At tutuparin ko yan nuhh." "Ang yabang mo talaga nuh, sabagay walang imposible. Siguro yung sayo maniniwala pa akong magagawa mo pero sakin, wala yatang pag-asa bert." Mahinang sagot nito.

Don Ernesto said happily. "Naniniwala pa naman ako na hindi natutulog ang Diyos, asawa ko. Dahil sa sunod-sunod na nangyari sa buhay natin ay hindi NIYA hinayaang nagtagumpay ang kasamaan laban sa atin. Para sa akin pagsubok lang ang lahat ng ito at alam ko ring magwawakas na ang mga ito sa susunod na araw," masaya ring pahayag ng Ginang.

makahulugan na wika nito na kina lito ko na naman “Galit ka sa puong maykapal noon, ayaw mo pakinggan ang sasabihin ko. Sinabi mo sa akin na hindi siya totoo, dahil hinayaan ka niya mapunta sa lugar na ‘yun. Ngunit alam mo ba na hindi natutulog ang diyos? Ang lahat ng dalanganin natin ay naririnig niya at ang lahat ng ginagawa natin ay nakikita niya?” Pagtatanong ni Father sa akin.

“As equals. Not as someone na kailangan magpaliwanag.” Natigilan ako. Hindi ko inaasahan ‘yon. “So,” dagdag niya habang umaandar ang sasakyan, “next time ay wag kang kabahan. Hindi sila Diyos.” Napangiti ako. “Pero mukha silang council of gods sa Olympus.” Narinig ko siyang mahina, as in mahina, na natawa. “Tama ka ro’n.” Sandali kaming natahimik habang bumabagtas ang kotse sa maaliwalas na kalsada pauwi.

“How about God? Naniniwala ka ba sa kanya?” Tango ulit siya kahit gusto niyang ma-mangha kay Posiedon dahil binabanggit nito ang Diyos gayong parang wala iyon sa personalidad ng lalaki. “Good for you. I don’t, Nesh.” Kumalma siya ng kaunti. Umangat naman ang sulok ng bibig nito nang makitang nabawasan ang pagka-tensyon niya.

Natutuwa ako dahil habang papalaki nang papalaki si Luci, mas lalo niyang gustong makilala ang Diyos. Naalala ko, siya raw palagi ang nangunguna sa panalangin sa kanilang klase. Madalas ko rin siyang makita na nagbabasa ng Bibliya. Nang tanungin ko siya kung bakit niya iyon binabasa, natuwa ako nang sabihin niyang gusto niyang malaman kung paano nilikha ng Diyos ang buong mundo.

Kung hindi ba siya nagtagal sa labas ay maaari bang naagapan niya 'agad ang paghingi ng tulong ni Melody? Naiiyak na lamang siya habang nagdadasal sa kaniyang isipan. He's not into religion or what, pero sa pagkakataong ito ay wala naman siyang ibang malalapitan kundi ang Diyos. He does believe that God can do miracles. Amd right now, tulong ng Diyos ang kailangan niya.

ani Mario. "Mukhang sadyang iniwan sya talaga rito." sabi ng matanda sabay kinuha at kinandong ang mumunting anghel. "Paano nalang kung walang nakakita sa bata?" si Mario na hindi maitago sa mukha ang pagka habag. "Mabait pa rin ang diyos." sabi ng matanda na nakangiti.

Kung siya ay ang parehong uri ng tao bilang Marcellus, siya ay magdusa. Sa kabutihang palad, ang diyos ng digmaan ay narito ay hindi katulad ni Marcellus. Pagkatapos ng mahabang katahimikan, ang God of War Is Here ay nagpadala ng kanyang unang komento. [Moon, mangyaring huwag mag-atubiling kumanta. Huwag magpaapekto sa sinuman. Poprotektahan kita.] [Dang! Bro, ang galing mo!]

“Multo ka ba o tao?” Hindi siya makakatulog hangga’t ‘di niya tinatanong ‘to. “Wait, baka nga hindi pa siya nakakaabot sa heaven kasi naman ‘di ba ang dami niyang kasalanan? Baka naman ayaw siyang papasukin ni San Pedro?” inosenteng tanong ni Natasha sa sarili. Napamura pa ito sa pinag-iisip, tila ayaw ng gumana ng maayos ang kanyang utak lalo na’t nakatutok sa kanya ang baril.