Natutulog Ba Ang Diyos Novels & Stories

sagot ko naman Awa ng diyos ay nairaos ko ang pagkain niya sa pananghalian nang hindi sumasakit ang kaniyang tiyan Dumating ang gabi at kailangan nang matulog Nasa banyo ako at sila tiyang at ysa naman ay nasa sariling kwarto na, si Anton ay kakatapos lang maligo at siguradong nasa kwarto na din kaya ako nalang ang naliligo

Sunod sunod kong sabi. Lalo namang natawa si Nathan. Napairap na lang ako sa kawalan dahil sa ugaling ipinakita n'ya. "Baka naman may gusto ka rin sa kan'ya? Alam mo namang labag sa Diyos 'yon 'di ba?"

Bumuntong-hininga nang malalim si Deo at sumandal. "Ganito talaga, Ate. Kapag nagbubukas ang Diyos ng pinto para sa akin, tiyak na isinasara Niya ang bintana. Kung magiging perpekto ako sa lahat ng bagay, paano naman makakabuhay ang ibang tao?" "Isulat mo ang salitang 'Ina' nang isandaang beses, kundi kalimutan mo na ang kumain ng baka ngayong araw!"

"Magpapakasal daw siya sa Diyos, sabi niya." Parang biglang nanlamig ang buong paligid. Napatayo ako, hindi alintana ang biglang kaba na bumalot sa aking dibdib. “Magpapakasal… sa Diyos?” mahina kong ulit, pilit inuunawa ang ibig sabihin ng mga salitang iyon.

Kay bilis ng mga pangyayari dahil nakita ko na lang ang aking katawan na nakahandusay sa damuhan. Ramdam ko ang pagkalat ng mainit na likido sa aking katawan, habang ang aking paghinga ay nagsisimula ng bumigat. Kumikirot ang likod ko, pilit kong igalaw ang akibg katawan, gusto kong bumangon pero hindi ko magawa. “I believe in God, the Father almighty, Creator of heaven and earth, and in Jesus Christ, his only Son, our Lord,

tanong nito habang nakatingin sa yaya nitong nakaluhod at tahimik na nagdarasal. “Shh . . . Davvy lower down your voice, huwag ka maingay dahil nagdadasal si Yaya mo. Oo, church ito. At ’yon . . .” Tinuro ko si Hesus na nakapako sa Krus. “Siya ba si God?” Mahina na ang boses nito. “Opo, siya. Siya ang Diyos natin. Ito ang bahay ni God. Church.” Tumango-tango ang bata. “Hindi ka ba dinadala ng Daddy mo sa kahit saang church?”

Hindi nila alam ang ginagawa nila... Kung ang Diyos nga nakakapagpatawad, ikaw pa kaya?" Mahinahong sabi nito Unti-unti niyang niluwagan ang pagkakahapit ng kuwelyo nito. "Tao lang tayo, hindi tayo perpekto, nagkakamali. Just stay strong. Makakasurvive ang mag-ina mo. Aside from that, hindi natin alam ang totoong nangyari. Hayaan nating si

Masigla niyang anunsiyo at tumayo. Tumingin sa kanya si Athrun. Nagsalubong ang mga kilay pero hindi nagsalita. Nag-umpisa siyang umawit kasabay ng sayaw. "Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos...di kumukupas... Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko... Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos...di kumukupas...Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko..."

Ang nag-iisang Natania nilang nagbigay ng pang-ibang saya. Kung dati ay hindi naniniwala si Fender na may Diyos, ngayon ay ito pa mismo ang laging nag-reremind sa kaniya na magsisimba sila. Ito rin mismo ang nagdadasal muna bago sila kakain.

“P-paano ako makakasiguradong tutupad kayo sa usapan?” “Dahil kami ang pitong Diyos na tagapamagitan sa mundo ng mga mortal at Gaia. Pangalawa sa pinakamataas na antas sa Gaia, at malaking kasalanan para sa amin ang hindi pagtupad sa aming pangako,” simple nitong ngiti, at kahit hindi ko maintindihan ang ilan nitong sinabi'y napanatag nito ang loob ko. Katulad ni Luther ay mayroong ring kung ano sa mga mata nitong nakakapagpaniwala sa aking nagsasabi siya ng totoo.