Natutunan の小説・ストーリー

Natahimik panumandali ang paligid. Napagitla na lamang si Brix nang sumulpot sa gilid ng driver ang nanggagalaiting aso. Sa laki nito ay nakaya nitong abutin ang salamin sa driver's seat. Mabuti na lamang at sarado ito. Nanatiling hindi natitinag sa puwesto niya si Kuya Bobby at hinayaan lang magtatahol sa galit ang naturang hayop.

"Lahat naman siguro ng babae ay pangarap na magkaroon ng anak." "Mabuti naman dahil. . ." Huminto ito sa pagsasalita. Muling bumalik ang dalawang braso sa baywang niya at idinikit ang tungki ng ilong sa bumbunan niya at inamoy iyon. ". . .dahil hindi ko hahayaan na mawala ka sa akin, Agata. Hanggang kamatayan, tayo'y magsasama."

sabi nito. "Matagal pa yun Natatsha , bakit hindi mo ingodngod din ang mukha niya sa semento para masira din ang mukhang iyan " solsol ng isang naroon na kaibigan ng dalaga. Nakakuha ng idea si Natasha kaya muling hinablot si Yuna katuwang ang ilang kaibigan at galit na galit na inginudngod sa tiles ang mukha ng dalaga habang mahigpit na hawak ang buhok nito. marami sila kay hindi magawang makapaglaban ni Yuna."

Talent nga talaga siguro nitong kumain ng hindi tumataba. Pagkatapos ay sa kabilang bahagi ng sementadong lamesa na nasa gitna naman sila mapapatingin kung saan ay nakaupo si Satsuto na nasa malayo rin ang tingin at may lollipop na namang sinusupsop ang bibig. Muli silang mapapatingin kay Nathaniel nang bumuntong hininga ito, at mapapatingin din sila kay Satsuto ng bumuntong hininga rin ito.