Natutunan の小説・ストーリー

"Hindi ka na natatakot sa araw, Lauren Jade?" "Hindi na, Anne," bulong ni Lauren, taking a step closer until the distance between them was entirely gone. She reached out, her warm hands firmly catching Anne’s long fingers, interlocking them tightly over the blueprints of the city. "Because today, we aren't drawing temporary lines in the dark. We are building the real foundations. At kahit anong lakas ng bagyo ang dumating sa labas, alam kong ang estrukturang mayroon tayo ngayon... ay itinayo para manatiling nakatayo habang buhay."

paliwanag ni Nato. "ah, I see." napapatangong wika ni Tasha. "baka maisipan mo ring bumili ng lot dito magiging neighbors na tayo." naka ngiting turan ni Nato. "ayaw mo bang maging kapit bahay ako?" bumaling si Tasha ng tingin dito. "I think magiging masaya pag maging mag kapit bahay ang kapwa bigo." naka smile na biro ni Nato.

Maloko siya na ngumiti. “Isasama mo pa si Raj sa kalokohan mo.” Napailing akong muli— kahit kailan, wala siyang nagawang tama. “What? Kailangan ko ng taga kuha ng video habang pumuputol ako ng daliri for documentation.” “You really is my complete opposite— ‘yong sa akin ipinalilinis ko pa kay Nate tapos ‘yong sa‘yo documented pa.” “That's why we're friends. Opposite attracts ika nga nila.” Muli siyang lumagok ng whiskey.“And I thought I'm your best friend? E bakit may Nathaniel?”

Talent nga talaga siguro nitong kumain ng hindi tumataba. Pagkatapos ay sa kabilang bahagi ng sementadong lamesa na nasa gitna naman sila mapapatingin kung saan ay nakaupo si Satsuto na nasa malayo rin ang tingin at may lollipop na namang sinusupsop ang bibig. Muli silang mapapatingin kay Nathaniel nang bumuntong hininga ito, at mapapatingin din sila kay Satsuto ng bumuntong hininga rin ito.

Hindi niya alam pero bakit nagkaroon ng ibang dating ang malumanay nitong boses o baka hindi lang siya sanay na kalmado ang binata. "S-sige po, Sir." Nataranta siyang pumihit at mabilis na lumapit sa table. "S-sige po, Sir aalis—" Natigilan siya at nagulat nang pagharap niya, nandoon si Gael at halos magdikit ang kanilang mga katawan.

Bigla syang namutla dahil sa kanyang nakita and everyone in that room feel disgusted and feared na baka maisali sila sa eskandalo "I want to cut our partnership, Mr. Brown. I don't want to have a partner in Business na kriminal ang anak. Baka Gawin din sa amin" wika pa nang isa sa mga business partner Namin Everyone who wanted to be partner and have contract with the Brown's Company instantly back down especially knowing what was Natasha's behavior Her parents trying to apologize for what Natasha did. Hindi ko na sila pinansin at pinakaladlad palabas ng security. They are ban everyone. Lahat ng kompanyang dati ay nagtiwala sa kanila ay biglang umayaw sa kanila.

Natawa rin pati ang iba pa naming kaibigan. Umalis ako sa pagkakakapit ni Karrius at umupo sa isang upuan sa tabi niya. Napatakip na lang ako ng mukha ko dahil sa kahihiyan na ginawa ko. Natatawang tinanggal ko ang takip ng mukha ko at saka ako tumingin sa mga kaibigan ko na hindi matigil sa pagtawa at pagtukso sa akin. They are my real friends. "Shit! Namumula ka Hyujin!" natatawang tukso ni Finnral.

Natuwa ito at nagpasalamat pa sa kanya,hindi ito makakasama dahil hindi ito papayagan ng ama kaya nakahinga ito ng maluwag na masasamahan niya ang kapatid. Pagkatapos ay inutusan niya na rin itong bumili ng kakailanganin niya,mabilis naman itong nag paalam at pumihit paalis . Nagpaalam muna siya kay Shasha na babalik sa silid niya at may kailangan siyang gawin.

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

natatawa nitong sabi "O-oo. Kasi ang sama ng ugali niya" "Hindi yun masama. Nasaktan lang siya" "Kung magkaibigan kayo, bat ka nandito? Diba dapat nandun ka sa tabi niya?" Sandali siyang natahimik saka muling nagsalita "Kaya mo bang samahan yung taong nasaktan mo?" napatitig ako sa pader na pagitan namin upang makinig ng mabuti "Siguro, sabihin nalang nating, nagmahal kami ng iisang lalaki"