Natutunan Novels & Stories

“Doon bumili sa Valle Verde Residences ng bagong condo unit si Nath. I know na hindi pa alam ni Sullivan na may unit na si Nath doon. Siguro naman safe sila kahit pansamantala lang.” Saglit akong nag-isip. Uncle has a lot of connections. Malalaman niya kaagad na naroroon si Natasha. Kaya ipapadiretso ko na lamang sila patungo sa Bantayan Highland Province, na mas malayo at mas secluded. “Let me talk to Natasha,” hiling ko. Kaagad niya namang tinawagan si Natasha.

"He exists Naya.. He is so please just wait.. ok? I'm still here at hindi kita pababayaan.." Napabaling siya dito and she smiles forcedly at bumaling ulit sa bintana. But as soon as they arrived in Cantun Zug Switzerland, Nathan place was beautiful at meron din itong sariling bahay at doon sila tumutuloy he starts to be very busy sa resturant nito na mga Filipino cuisine ang menu Nathan has his house has three bedrooms and she occupied the other room alone, she didn't get up in bed all day at halos hindi siya kumakain nang ilang araw.

Unti-unting humina ang bugso ng tubig hanggang sa tuluyan itong tumigil. Nagkatinginan kaming lahat para kaming maga basang sisiw hahaha mula ulo hanggang paa at Tumahimik saglit Ang paligid animoy may dumaan ba anghel. Hanggang sa si Ford ang unang natawa. "Hahahaha!" Kasunod niya sina Nathan, Liam, at ang iba pang bodyguards hindi ko na rin napigilang matawa. "Pasensya na talaga!"

"Gusto kong sumama, pwede ba?" Kumunot ang noo nito pero ngumiti rin pagkatapos. "Hindi pwede, graduating ka diba?" ngumisi ito. "Antayin mo nalang ako makagraduate. Sige na NatNat!" pangungulit ko. "Bakit naman gusto mong sumama? Gusto mo akong makasama ng matagal no? Yiee." "Dali na please." "Oo na, para namang natiis na kita." ani Nate.

natatawa nitong saad "ano pong ibig niyong sabihin Mr.montaire. natatakot kung saad "pwede kanang umuwi kung ayaw muna sa trabaho mo. saad nito (umuwi? baliw basiya muka bang makakauwi ako e umalis nanga yung driver) "agad naman akong sumunod dito at baka maiwan pako nito sa laki ng mga hakbang nito. "sandali Mr.montaire. pwede bang bagalan molang yung lakad niyo kahit kunti lang po.nakangiti kung saad at binigyan naman ako nito ng masungit na itsura.

Justine After namin kumain ni Antonnette ay nag ikot ikot muna kami dito at nang makakita kami ng couple shirt ay bumili din kami nito. Go with the flow na muna ako ngayon. Sunod lang sa agos ng buhay. Total wala din naman magagalit at pareho din naman kaming single ni Antonnette eh. Kung ano na lang ang alam sa amin ng mga tao eh di yun na rin lang ang ginagawa namin dalawa. Tuloy lang naman ako sa kunwari ay panliligaw ko sa kanya.

Hindi na siya nagpadaloy-daloy pa't pinuntahan na niya agad ito. "Natnat!" Kumaway ito sa kaniya nang nagtama ang kanilang paningin. Mapapansing malawak ang ngiti ni Caroline habang si Nathan naman ay napatulala na lang bigla nang sila ay tuluyang magkalapit na.

“At ano naman ‘to? Suhol mo para sa atay naming magkapatid?” “Card—hindi, pera. Alam kong hindi mo tatanggapin ang pera.” Halatang natatakot ito na hindi ito tanggapin ni Natalie ang binibigay niya, kaya mabilis itong nagpaliwanag. “Para sayo at kay Justin. Mag-aaral siya abroad, ikaw naman, nag-aaral pa rin—magastos ang lahat ng ‘yan. Dapat sapat ang laman niyan para sa inyo. Nakapangalan na ‘yan sayo mismo. Sana tanggapin mo…gusto ko lang bumawi, Nat. Sayo at kay Justin.”

sabi nito kay Nathalie na tumungo tungo at agad naman nyang isinulat sa notebook Marunong naman si Nathalie sa lahat ng iyon kaya madali na lang ito para sa kanya. "2nd rule, Ayoko ng tatamad tamad. Ayokong madumi ang pamamahay ko kaya dapat araw araw kang maglilinis." Naintindihan naman iyon ni Nathalie, dahil kahit sya ay ayaw nya ng maduming paligid at hindi naman sya tamad. Kaya tumango tango sya senyales na agree sya sa rule na iyon. Sa isip ni Nathalie ay masyadong madali ang mga rules ng magiging amo nya, kaya basic lang ito.

Sa totoo lang, paano man ang posisyon nila sa kasalukuyan, ang katwiran kung bakit hindi nila magagawang kumuha ng pakinabang sa isa't isa dahil sila rin ay nasa parehong posisyon! Pinalabas ni Nathan ang kanyang hininga. Pinilit niya ang kanyang labi na ngumiti pagkatapos ay sinasabing, "Paano man, kaming lahat bukod sa iyo ay itinuturing ang dalawang lalaki na iyon bilang isang dayuhan. Bukod pa riyan, Hindi mo ba nakikita ang dami ng kaso ng karahasan, kumakain hanggang nagbabanat ng buhay dahil lamang sa pagtanggap ng hindi kilalang bisita?"