Novel & Cerita Night Night Rhymes

Chapter 47 NADYA'S POV Maririnig mo na lamang ang masasayang tawanan at kasiyahan ng mga estudyante at ilang nag kakasaya sa Party ng gabing iyon. Nag bigay aliw at gaan rin sakanilang lahat ang soft musics na pinapatugtog, na mamuhay pa ang dugo ng mga tao sa pag lalim pa ng gabi. "Gusto mo ba mag hang-out this weekend sa akin Nadya? Lalabas kami with the gangs sa restaurant."

Hindi na ako nagtanong pero alam kong hindi iyon buong sagot. --- That night, nakahiga ako sa tabi ni Adrian. He's already asleep, At least, I thought he was. I turned toward him. Tahimik siyang nakahiga, nakapikit, at mahinahon ang paghinga. I watched him for a while. Then I whispered, “Why did you say my brother's name?” Wala siyang sagot. Of course. I sighed and turned away. Maybe tomorrow, I'll ask him.

♩♬If I could be with you tonight I would sing you to sleep Never let them to take the light behind your eyes One day, I'll lose this fight As we fade in the dark, just remember you will always burn as bright. Be strong, and hold my hand Time, it comes for us you'll understand We'll say goodbye today And we're sorry how it ends this way If you promise not to cry I will tell you just what I would say If I could be with you tonight I would sing you to sleep Never let them to take the light behind your eyes

Ang gabing iyon ay hindi lamang naging sandali ng pagnanasa—ito ang naging tulay upang magtagpo ang dalawang pusong matagal nang naghahanap ng isa’t isa sa gitna ng gulo at ingay ng kanilang mga mundo. Ang pangakong “One More Night” ay hindi na lamang isang kahilingan. Ito ay naging simula ng isang bagong yugto—kung saan ang Hari at Reyna ng negosyo ay hindi na lamang magkatunggali, kundi magiging kakampi, magiging kanlungan, at magiging pag-ibig ng isa’t isa. At sa kabila ng mga panganib na naghihintay sa kanilang pagbabalik, pareho nilang alam na handa silang harapin ang anumang bagyo—basta’t magkasama sila.

Nang makita kung gaano kadaling pumayag ang batang babae sa kanyang harapan, nagtanong-tanong si Nardo kung ano ang pumapasok sa kanyang maliit na isip. Tiningnan ni Nardo ang mga batang lyrics sa kanyang telepono, at mahigpit na kumunot ang kanyang noo. Matapos maghanda ng hindi katagalan, mahinang kumanta siya ng ilang linya. "Munting na Er, Munting Erlang, may bitbit na bag para pumasok sa paaralan..." Ang boses ni Nardo ay mahusay at mababa. Bagaman ang mga batang nursery rhyme na iyon ay ganap na wala sa tono, kakaibang kaaya-aya ang tunog nito mula sa kanyang bibig.