Overly Cautious Hero Novels & Stories

Alam kung gaano kakila-kilabot ang Jordan, lahat ay nag-ingat kaagad! Halos instinctively, tumayo din si Clyde at sinangga si Martin. Tulad ng plot ng pelikulang "Hero", ang isang nangungunang eksperto ay makakapatay ng isang tao sa isang sandali hangga't ang distansya ay nasa hanay ng pangangaso! Sa kanilang pagtataka, hindi nakipagkamay si Jordan kay Martin at sa halip, hinawakan niya ang kamay ni Lauren.

“I shouldn’t even be thinking about this.” He poured himself another glass. Hindi niya matanggap na kahit isang segundo, pinakitaan siya ng awa. Caelum Valtieri was not a man of pity. He was ruthless, dominant, merciless, those were the words that defined him. ---

Napatingin ako doon at kumunot ang noo ko. “Hindi kami basta basta magsusugal ng napakaraming buhay para lamang sa isang laro. Besides ang Code Hero ay tungkol sa isang matapang na magician. Kung sino ang makakakuha ng Code ay ang s'yang Hero ng Enchanted World” Nang sabihin n'ya iyon ay nakatingin lamang s'ya saakin. So naloko nila kaming lahat ganon?

Mahirap sumugal sa isang bagay na wala namang kasiguraduhan. "Ano na naman ang iniisip mo, hmm?" Lumipad ang mata ko kay Hero dahil sa tanong nito. "W-Wala." D*mn. Gusto kong batukan ang sarili ko dahil sa pagkautal ng wala namang dahilan. "You're overthinking again," he stated. "H-Hindi, ah," tanggi ko. Pumalatak ito. "Deny pa. Kilalang-kilala kaya kita, babe."

“You letting it go?” Napatawa ako nang mahina pero iyong tawa na may laman. Nakita kong nagkatinginan sila. “No,” sagot ko agad. Tiningnan ko sila isa-isa. “Something’s holding her back,” sabi ko. “And I’m going to find out what it is.” “Caelus…” Sage warned softly, “don’t do something reckless.” Nagtagal ang tingin ko sa kanya. “This isn’t recklessness,” sagot ko. “This is certainty.”

Halata na gusto nilang maging agresibo—burst damage, mabilis na galaw, at pressure sa early game. Kung sasabay ako sa bilis nila, malamang doon ako madadale. “Bigyan mo ako ng sustain hero,” sagot ko. Napatingin sa akin si Ryan. “Sigurado ka?” Tumango ako. “Kaya ko silang patagalin.” Sandali siyang nag-isip bago tuluyang nag-lock ng pick ko. Lumabas sa screen ang hero ko at agad akong nakarinig ng reaksyon mula sa audience.

balik kong sabi, tumahimik itong nakatingin namin at nagtagpo ang aming mata. Walang kumurap, walang nagpapatalo hanggang sa napabuntong-hininga siya. “Damn it…” bulong niya. “Fine.” Napahinga ako ng maluwag, pero hindi pa tapos. “But you follow my orders,” dagdag niya agad. “No hero moves. No emotional decisions.” Napangisi ako nang bahagya. “I don’t do reckless.” Bahagya siyang napatawa pero walang saya. “We’ll see.”

“You’re so obsessed with being the lone hero, the one who can solve everything on his own. That's why you got us into this mess in the first place! You can’t trust anyone, not even me!” He recoiled as if she had slapped him. Her words were a mirror, showing him the ugliness of his own pride and his deepest, most-hidden fear—that he was not the brilliant hero everyone thought he was, but a vulnerable man who needed help. “You don’t understand!” he yelled, his voice cracking with a raw, desperate pain. “You have no idea what it feels like to have your entire life, your entire career… just a piece in someone else’s game! To be controlled! Wala kang alam!”