The Hero's Return Novelas e Histórias

Para naman natauhan si Levy kaya umalis ito sa likuran ni Jean. “Pagpasensyahan mo ang pagiging bakla ng kaibigan namin Miss Jean. Ganyan talaga kapag bakla,” nanlaki ang mata niya dahil sa sinabi ni Hero. Nanlalaking mata na tinignan niya si Hero. “Bakla ka?”Kaagad na umiling si Levy, lumapit ito kay Hero at binigyan ng malakas na batok sa ulo. “I’m not gay, Hero. Kung bakla ako sana hinalikan na kita d’yan,” usal nito.

Hindi niya inaasahan na isang mahigpit na yakap ang ibibigay nito sa kaniya nang sila ay nagkita. “Kaytagal kong hinintay ang pagkakataon na ito upang ikaw ay magbalik sa bahay,” maluha-luhang sambit ni Darius sa anak bago pa man niya ito pinagmasdan. “Hindi na kita tatanungin kung ano ang ginawa ng hayop mong asawa. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay nagbalik ka na.”

bulong niya. “Oo,” sagot niya, hinaplos ang kanyang pisngi. “Tapos na ang laban.” Yet deep inside, Cassandra knew this wasn’t the end of their story. Oo, they defeated the monster and escaped the illusion, pero ang buhay na babalikan nila ay hindi magiging simple. Pagbalik nila sa kaharian, sinalubong sila ng kanilang mga sundalo at mamamayan. Their eyes were filled with hope, especially when they saw that Cassandra and Nathaniel were alive.

Bawat tunog ng orasan ay paalala ng kanyang pag-iisa, isang malupit na alingawngaw sa kawalan na iniwan ni Luther. Sa wakas, dumating si Luther. Ang tunog ng kotse nito ay parang isang bagyong bumalik mula sa mahabang katahimikan. Hindi siya lumingon habang dumaan ito sa sala. “Did you wait up?” tanong nito, bahagyang tumigil sa tapat niya. “For Arki, not for you,” Jade replied, her voice sharp but low. Luther smirked, a bitter curve of his lips. “Good. Don’t start expecting anything.”

Pero hanggang kailan? Okay lang ‘yan, Aeris. Magiging okay rin kayo ni Flyn. Babalik din siya sa dati. Tuluyan na akong nahiga at niyakap ang sarili ko nang mahigpit. Pero paano kung hindi na?

Dahil sa liwanag, mas malinaw ang lahat ng bagay na pilit niyang iniiwasan. Mas malinaw ang alaala ni Adrian. Hindi ang lalaking bumalik—kundi ang lalaking minahal niya noon. Iyong bersyon na minsang humawak sa kamay niya at nangakong hindi siya pababayaan. Iyong lalaking minsang naniwala siyang kakampi niya laban sa mundo. Napapikit si Lia. Bakit ngayon? Bakit kung kailan buo na ulit ako—kahit pilit lang?

Hanggang sa dumating ang isang text message, na dahilan para sagutin ko angbtawag niya. Napabuntong-hininga ako bago pinindot muli ang answer button. “Anong kailangan mo, Hero?” tanong ko, halatang walang gana. “Ikaw ang may kailangan sa akin,” bungad ni Hero, kumpiyansang-kumpiyansa. “Ano nga ang pakay mo?” tanong ko, kahit walang gana. “May impormasyon akong ibibigay… kapalit ng isa sa mga sasakyan mo!” aniya, sabay halakhak na parang walang kahihiyan.

Ang katapusan? Ang buhay niya ay parang isang pelikula na biglang pinutol. Ang hero ay nag-alay ng sarili para sa kaligtasan ng minamahal. Ngunit sa kwento niya, siya ang nag-alay ng sarili, nag-iwan ng hero na wasak at nag-iisa. Naisip niya si Billie. Ang galit sa mga mata nito. Ang huling bulong na “don’t save me this time.”

Nakapamaywang na sabing muli ni Tris. "An angel with big boobs, tiny waist and perfect ass. With her green uniform on her petite body. I say, I could rest in peace." Umiinat na dagdag ni Hero. Napabalikwas siya nang mapagtanto kung sino ang tinutukoy ng tatlong pervert. "Was she here last night?" he asked with anger in his voice.

pangaral niya sa akin na inirapan ko lang dahil sa papalayong bulto ako ni Hero nakasubaybay. “E, kayo po, Sir, ano'ng ginawa niyo rin dito?” kwestiyon kong binigyan ko talaga ng kulay. “I-it’s not what you think,” depensa niya kaya sandali akong napatawa bago nagbuntonghininga at hinuli ang kaniyang mga mata. “T, mauna na ako. Napapagod ako,” sabat ni Hero na tinapik-tapik pa ang braso ni Yevhen. Nagpaalam din naman ito sa akin bago ito tuluyang lumabas ng motel.