Paggamit O Pag-gamit の小説・ストーリー

"Ang Inferno Tower i-activate niyo din!" Unti-unting nanalo kami sa laban, maraming mga kawal at halimaw ang namamatay sa mga laban dahil sa paggamit namin ng mga kagamitang pandigma. Naalerto ako ng may sumugod sa aking halimaw, agad akong gumawa ng Physword gamit ang aking kapangyarihan. Dahil na din sa matagal na akong nagsanay sa mga ganitong sitwasyon madali kong natalo ang aking kalaban.

Ate (Pam): Nasa kwarto mo ba ang gamit ng pamangkin ko? Ging: Nasa living room na ang gamit nito hinanda ko na. Ate (Pam): Sige, may dadaanan ako malapit sa condo mo kaya makuha ko ang gamit nito at dalhin sa bahay nila. Ging: Salamat, 'te.

Ito ang ganda ng pakikipagkaibigan ko sa kaniya. Lagi kong sinasabi sa sarili ko na tama na ang pagiging mabait dahil kailangan kong maghiganti, pero hindi iyon ang isinisigaw ng puso ko. Ang isinisigaw nito ay pagpapatawad at paglimot sa mga bagay na nangyari na. Bagkus, gumawa ng mabuti dahil yun ang nakatatak sa isip ng tao at habang-buhay nilang tatanawin na utang na loob iyon.

naguguluhang tanong ko, first time kong gagamit nito, kaya wala akong idea kung paano. "Kainin mo o kung gusto mo ipasok mo sa p*p* mo." natatawang sabi niya. "Ikaw talaga Pat nakakarami kana ha." "Sorry naman, kaw naman kasi nagpapakasunga ka napapaisip nga ako kung paano kang naging magna cumlaude kung simpleng pagbasa ng instruction hindi mo alam."

Bawat hakbang, maingat at iniiwasang makaapak ng kahit na anong gamit na posibleng pagmulan ng ingay. " Sh*t, " napamura ang isa nang hindi sinasadyang masagi ang isang plastic bag na may lamang mga de lata na nagkalaglag sa lapag. Doon, nabulabog ang mahimbing na natutulog na dalaga. Inalis niya ang librong nakapatong sa d****b niya ay mabilis na bumangon sa kama.

“Alam ko namang pera iyon. Hindi ko naman sinabing hindi ko gagamitin, hindi ko lang alam kung papaano ko gagamitin. Hindi naman ako baliw para sayangin ang perang iyon gayong malaking bahagi ng pagkatao ko ang naging kapalit noon.” Hindi ako mukhang pera pero hindi ko rin sasayangin ang malaking halaga na iyon. Itatabi ko na lang muna siguro, baka balang araw may biglaan akong paggamitan. Pero sa ngayon wala akong balak galawin iyon.

User? "Bakit ko naman gagawin iyon?" tanong ko sa kanya bago ako sumandal sa upuan ko at kunot noong bumaling sa kulot na babaeng kaharap ko. "Kung ginagamit ko lang siya, tingin mo ba makikita mo pa ako rito? Hindi ko ugali ang manggamit, Celeste, at mas lalong wala sa bokabularyo ko ang magpagamit. Hindi mo pa siguro ako nakikilala nang lubos kaya ganyan ka magsalita."

Di ka ba na in form? Ay h*tangina mag iisip pa pala ako nang palusot! "Ah, eh ano... ano kase nasasayangan ako sa kwartong 'to kasi di sya masyadong nagagamit, magagalit lang sya pag may bisita katulad nyo Mommy. Kaya dito ko nilagay lahat ng gamit ko at dito din ako tumatambay minsan." Diniin ko pa talaga yong word na minsan. Syempre mabuti na yung sigurado.

Simple ang ayos ng mga gamit. "You can re-arrange it in any way you want babe. Kung gusto mong palitan ang mga gamit dito buong bahay, you can. Isa lang ito sa mga bahay ko na bahay mo na din. Like here, sa ibang houses and condos, pwedeng mong gawin whatever you like with them. Dito ako madalas dahil I feel more comfortable. I will give you a credit card tomorrow. You buy whatever you want. Money is no object. Bukas ipapababa ko ang plasma tv because now that we are together, I want to do something else in this room with you and watching tv is not one of them." pilyong sabi nito.

nakangiti nitong wika Wala sa sariling napatitig ako sa hawak nitong maliit na bagay. Iyun iyung tinatawag nitong cellphone eh. Ang kambal, mas malaki ang gamit nila sa paglalaro. 'Ipad' naman ang tawag nila doon. Pwede din kaya akong gumamit ng ganoon? Kaya lang may mga letra eh. Paano ko naman maintindihan iyun?