Novel & Cerita Paggalang Sa Buhay

dagdag niya, mas mabigat ang boses, “hindi sapat ang sorry.” Samantala, ako ay unti-unting natututong mabuhay sa katahimikan. May mga umagang naglalakad ako sa palayan, pinapakinggan ang huni ng mga ibon. May mga hapong umuupo ako sa may ilog, pinagmamasdan ang pag-agos ng tubig—paalala na kahit gaano kabagal, umaandar pa rin ang buhay.

Napahagulgol pa lalo ako. "Tama na Brent, 'wag mong gawin 'to, please. Pakawalan mo na ako. Hayaan mo na lang akong umalis. Pangako, walang makakaalam sa nangyari ngayon. Wala akong pagsasabihan. Hindi masisira ang buhay. Maging normal pa rin ang buhay mo–"

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

sagot niya bago niya ako hinalikan nang matagal at puno ng pangako. Ang halik na iyon ay hindi lang tungkol sa pagnanasa. Ito ay tungkol sa healing. Isang tahimik na usapan na sa kabila ng lahat ng sakit, may pag-asa pa para sa amin. Naramdaman ko ang pagtulo ng sarili kong mga luha. Luha ng pasasalamat na buhay kami, at luha ng pagtanggap na mahal ko pa rin ang lalaking ito sa kabila ng lahat.

Pakiramdam ko ay naranasan ko din lahat ng napagdaanan niya kahit hindi naman. "Wala pong masamang umiyak, hindi ka naman po matatawag na mahina dahil lang umiiyak ka. Ang totoo pong mahihinang tao ay 'yong mga nagpapanggap na matibay, nagpapanggap na hindi nasasaktan. Parte naman po 'yan ng buhay, kasi ang bawat luha po na inilalabas niyo ay may kapalit na ginhawa at kasiyahan."

Napakagulo na Ng buhay ko, ano pa bang gulo Ang mangyayari sa susunod? Kulang pa ba lahat Ng ito? I'm already suffering, is this the karma for killing those people? Haysss. Kahit naman... Kahit Wala kang ginawang masama, nasa gulong Ng buhay parin nakasalalay Ang lahat. Kung nasa ibaba ka, nasa ibaba ka. Kung tinatapak tapakan ka, tinatapakan ka, hindi mo Alam keylan magbabago Ang ikot Ng buhay mo pwerra nalang kung gagawa ka Ng paraan.

it's over. Tapos na ang kalbaryong ito ng buhay namin.

matigas na aniya. Napapagod na siya sa pakikipagtalo. Pagod na rin siya kakaiyak. Parang umurong ang dila niya nang makita niyang sumama ang tingin nito. "Hindi ako katulad mo na walang pakialam sa nararamdaman ng iba. I value life, hindi tulad mo na basta na lang tatalikod na hindi iniisip kung may masisira ka bang buhay," mahina pero may diin na pagkakasabi nito.

"Nagmahal, Nasaktan, at muling Nagmahal" Sa buhay laging may PERO Kaya naman may isang katanungan ako. Pero paano kung 'yung taong pinaghuhugutan mo ng sobra ay bilang mo na lang makalimutan? Sabi nila, "HINDI KA PWEDENG MABUHAY NALANG SA ALAALA NG NAKARAAN." Tama naman, pero sa pagkakataon na ito aking masasabi na sa buhay ay laging may NGUNIT

vocal kong pasasalamat. Masaya kaming nagkuwentuhan ng kung ano-ano pang nakaraan sa buhay namin.