Paggamit O Pag-gamit の小説・ストーリー

Ang dulo nito ay bilog at matigas. "Ano iyan?" tanong ko. "Paddle," sagot niya. "Ginagamit iyan para magbigay ng kiliti at sakit." "Bakit mo iyan gagamitin?" "Para matuto ka," sagot niya. "Kailangan mong maranasan ang iba't ibang klaseng sensasyon. Hindi lang basta pasok at labas. Kailangan mong maramdaman ang sakit, ang kiliti, ang init, ang lahat."

“Hindi pa ba sapat ang ginawa mo noon? Kailangan mo pa ba akong durugin ngayon?” Lumingon siya. Hindi galit ang mukha niya—kundi seryoso. Sobrang seryoso. “Hindi ito paghihiganti,” sabi niya. “Ito ay… pagkokorek.” Napatawa ako—isang mapait at walang halong saya. “Pagkokorek?” ulit ko. “Ginagamit mo ang buhay ng ibang tao para lang sa tinatawag mong pag-aayos?”

pagrereklamo niya gamit ang paos na boses. “Kahit wala kang gana kumain ka pa rin. Manghihina ka kapag wala kang kinain,” Pagkatapos niyang kumain ng lugaw ay pinainom ko na rin siya ng gamot niya. “Basang-basa ang likod mo. Kukuha muna ako ng maligamgam na tubig at bimbo para mapunasan kita at makapagbihis ka na rin,” “Balik ka agad,”

NATASHA “The worst pain isn’t when you are rejected. It’s when you realize that everything you did to save him… was just a gift you handed over to someone else.” Tapos na ang program. Umuwi na rin ang karamihan sa mga bisita. Naiwan na lang kami sa private lounge ng hotel para sa huling salu-salo bago kami dumiretso sa aming new house o kaya ay mag-stay muna dito para sa honeymoon.

“Actually… doble pa nga.” Doon ako tuluyang napatigil. Parang may malamig na dumaan sa likod ko. “Wait… what?” Napaupo ako nang maayos, nawawala yung kaninang pagod at katamaran. “Anong ibig mong sabihin na doble?” Bahagya siyang nagkibit balikat, pero halata kahit sa kanya, nagtataka rin siya. “That’s exactly why I’m bringing it up. Nakakapagtaka.”

tahimik niyang sagot. Mapait akong ngumiti at nag linis nalang ng katawan gamit ang wipes na dala dala ko sa bag ko. Matagal na naming napag usapan na hindi ako pwedeng mabuntis kaya palagi akong umiinom ng pills dahil ayaw niya na nag cocondom kapag nag sesex kaming dalawa.

Mabango siya pero mas tumapang iyong gamit nitong pabango dahil sa nahalong amoy ng cigarette. "You're drunk..." "The right word is "nakainom". Nakainom ako pero hindi ako lasing..." Gusto ko itong pagalitan at bigyan ng lecture tungkol sa masasamang ginagawa niya sa katawan niya, pero sino naman ako para gawin iyon? Ako ngang walang bisyo itong kinapitan nang malalang sakit no'n, eh. Siya, may mga bisyo pero mukhang fresh ang mukha at healthy pa rin ang pangangatawan.

Saglit na katahimikan. “Hindi pa ba sapat na pera ko at gamit ko sa bahay ang ginamit mong puhunan? Kung hindi tulong iyon, anong tawag mo? Gusto mo pa ba akong makipagtawanan sa’yo habang nagbe-bake ka?”

Sasaya lang ito kapag nakitang nasasaktan ako. "Alam n'yo naman na importante ang mga gamit kong iyon hindi ba? Sana naman inabot na lang kay Mommy o pinakuha n'yo na lang kay Mommy ang mga gamit ko dito kesa ipatapon n'yo!" sumbat ko.

Lumakas ang ungol ko. “Please,” desperadong pakiusap ko. “Please ano?” “Bilisan,” hingal ko. “Bilisan, bilisan, yeahhhh…” Inirapan ko at yumuko nang sabay ang likod ko. “Uh-huhh… putang-ina! Yesssss!” Naramdaman ko ang paghihigpit ng buhol sa tiyan ko at kuyom ang mga daliri sa paa bilang tugon.