Lucas Noli Me Tangere 소설 & 이야기

At saka may mag-manage naman ng company ni Daddy si kuya at si ate. Well, let's talk about Bryl Nigel his name pronounce as "Bra-yl" "Nay-gel" he's the famous heartrob in our uni even in the other university kilala sya at ang kanyang pamilya. Marami syang nagiging babae, pero tumatagal lang ang mga iyon ng one week or wala pang one week, i guess ang pinaka matagal nyang naging babae is two weeks, if I'm not mistaken, she's Vanessa Collin, kilala bilang isang bitch at malandi isa din sya sa mga naiinis sa akin.

Napangiti na lamang siya at ipinagpatuloy ang pagkain habang ninanamnam ang magandang tinig ng lalaki. (Title: Heroes tonight) "I'm walking alone, the streets are empty.. The only thing I can see is my own silhouette.. I'm getting stronger, step by step.. The clock is ticking but there's no time for regrets.." Ngumiti ng mapait si Nica nang manuot sa kaniyang puso ang bawat lyrics ng kinakanta ng lalaki. Kalaunay napatawa siya nang mapakla dahil parang kilala siya ng kumakanta at alam nitong lagi siyang nag-iisa.

Pambungad ni Klaus nang mapansin kami ngunit ang kanyang mga mata ay agad ding bumalik sa screen ng phone. "Hindi 'yon date." Naupo ako sa tabi nila. Kaya ngayon ay napapagitnaan na namin ni Reiniel si Klaus na nasa gitna ng bench na inuupuan namin. "Ows?" Tanong naman ni Reiniel, ang mga mata ay nakatutok din sa screen. "Ay pota, lose streak!" "Bobo ng kakampi. Tangina sayang!"

Umabot ng halos ilang minuto ang kanilang halakhak na sya namang magiging dahilan upang lumalim pa ang pagsasama ng tatlo. "Okay, okay... para intense, kanta kaya tayo?" suwestiyon ni Miko na halatang naiiritang makitang patagong magkahawak kamay si Lance at Veron. Damn! "Ahem!" Puno ang langit ng bituin At kay lamig pa ng hangin Sa'yong tingin akoy nababaliw giliw At sa awitin kong ito Sana'y maibigan mo Habang kinakanta iyon ni Miko, sya namang paghawak ni Lance ng mahigpit sa kamay ni Veron.

pero ano ang pakay niya sa akin at bakit niya nilantad ang sarili niya sa akin? "Una sa lahat gusto ko muna ipakilala sa iyo ang sarili ko. Ako si Luna Hannah Santiago o tawagin mo lang ako sa pangalang, Luna. Nagkakilala kaming dalawa ni Clara dahil isang entertainment company. Natanggap mo naman siguro ang tatlong litrato ng lalaki na piandala ko sa iyo hindi ba?" Aniya sabay may nilapag siyang litrato ng tatlong lalaki sa lamesa habang nagtataka naman akong nakatingin sa kaniya.

Sa hindi malamang dahilan, alam ng lalaking ito kung paano gamitin ang laruan, parang nagawa na niya ito dati. Sa loob ng ilang minuto, napagtanto kong nakakalimutan ko na ang lalaking nasa harap ko ay isang trespasser. Sa loob-loob ko, nahihiya ako na gusto ko na dalhin niya pa ako sa mas malalim na antas. Ang galing-galing niya sa ginagawa niya. Hindi nagtagal, nabasa ako ng pawis, nagmamakaawa. "Hindi pa sapat… Hindi mo pa naranasan ang tunay na kasiyahan," bulong niya nang madilim, ang boses niya parang sa isang demonyo.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Will it make me a sinner if I don't shut my mouth~ I will stand and deliver, holy hand same as a river~ Nakunot ni Luca ang noo nang makita ang stage ng nightclub niya. Wala sa sariling lumapit siya sa railing ng platform at tinukod ang parehong kamay doon, tinitigan niya ng maigi ang nag-iisang babae na nagsasayaw sa stage. Will it make me a sinner if I don't shut my mouth~ I will stand and deliver, holy hand same as a river~

“May nangyari ba noong hindi nakatuon ang atensyon ko? Bakit para kayong mga nabangga ng truck?” Madilim ang mukha ni Thomas, habang si Natalie ay nagdikit ng tissue sa namamaga at namumula niyang mga mata. “Wala ito,” sambit niya at pinilit ngumiti. “May naisip lang kami na malungkot. Nagugutom ka ba, Yunice?”