Pagpapanggap Novels & Stories

“Sigurado ka ba kung saan ka pupunta?” Napayuko ito at halos di na makahinga. Tinakpan nito ang sarili habang nanginginig sa takot. Pak! Isang malakas na sampal. Sumunod ang isa pang sipa. “Gusto mong galawin ako? Wala ka bang salamin sa bahay? O kahit umihi ka na lang, tingnan mo sarili mo ro’n, baka maintindihan mo kung bakit kahit daga, iiwas sa’yo.”

"Magpahinga ka lang at kumuha ng pahinga, maayos ba?" Umupo siya sa tabi niya sa sofa, sapat na malapit upang maramdaman niya ang kaniyang presensya, ang kaniyang init, nang hindi ito nakakalunod o nakakahirap huminga. Ang kaniyang mga mata ay nanatili sa kaniyang mukha, hindi sa awa o takot, kundi sa lalim ng pag-aalala at pag-aalaga na nagpalingon sa kaniya palayo sa loob ng isang sandali, habang ang kaniyang lalamunan ay sumisikip.

Nag-angat ako ng tingin sa kaniya, sinalubong ko ng nagbabagang titig ang inosente niyang mga mata. Umigting ang panga ko saka marahas na hinila ang damit niya pababa. Narinig ko ang muling pagsinghap niya pero hindi ko iyon pinansin. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang kaniyang dibdib na nasa harapan ko. Hinalikan ko iyon. Oh fuck! “Ugh! Hmm!” damn! Ang lambot ng katawan njya. Ang kinis ng balat at amoy baby. Damn!

physically? Binalik ko ang tingin sa pinto nang muling bumukas iyon. Kung pwede lang talaga na malaglag ang panga ay talagang kanina pa iyon nangyari sa akin. Naramdaman ko ang mas lalong pagtriple ng gulat ko nang nakita ang seryosong... si Jasper. The fuck?!

“At paano nga ba niya naririnig ang mga plano ng mga dumakip sa kanila?” “May naimbento kasi akong makina na maliit na p’wedeng iwan kung saan para mamanmanan ang lugar na `yun.” sabi ni Nico. “Tinatawag ko itong ‘Pasagap’ at tingin ko iniwan niya yun sa magandang lugar kaya naririnig niya ang mga usapan nila... ang ‘Pananggap’ naman nun ay nakatago sa likod ng tenga niya.” “Pananggap?” tanong ko.

Hindi ko na mapigilan na magreklamo sa isipan ko. Note: What's the use of WARNING kung babasahin niyo pa rin naman? ©️charmaineglorymae

Biglang natahimik ang paligid. Kita ko ang pag-igting ng panga niya, halatang hindi niya inaasahan ang sagot ko. Lumapit pa siya, halos magdikit na ang mukha namin. “Mag-ingat ka,” bulong niya. “Dahil hindi ka magtatagal dito.” Bahagya akong tumawa. “Hindi rin naman ako nagbabalak magtagal,” balik ko. At sa unang banggaan pa lang namin. Alam kong hindi niya ako tatantanan. At mas lalo kong naramdaman. Hindi lang kasal ang pinasok ko. Kundi isang laban, laban sa sariling kapakanan.

THE GODFATHER BOOK II CHAPTER 7 WARNING MATURED CONTEXT!!! SPG SANDY’S POV Nanginginig ang mga paa ko, habang patuloy niyang dinid*laan ang p*ke ko ramdam ko rin ang paglabas ng katas mula sa p*ke ko, kaya hindi ko maiwasan na makaramdam nang hiya kay Ninong, dahil alam kong sa bibig niya napunta ang katas ko.

Ayaw niyang tumigil ito, hindi ngayong pareho silang nasa gitna ng init. "M-ay problema ba?" natatakot niyang tanong. Umigting ang panga nito. Nagtaka siya noong tulungan siya nitong bumangon ngunit napasigaw noong padapain siya nito. Inangat nito ang balakang niya habang siya ay pininid nag mga palad sa malamig na papag. "Matigas ang papag, masasaktan ang likod mo," pagrarason nito.

“Papa! Papa! Pakiusap, magising ka! Papa!” Hirap na hirap ang murang isipan ko sa pagproseso ng nangyayari. “Hindi, hindi, hindi. Hindi ito totoo! Masamang panaginip lang ito! Pakiusap! Papa, magising ka! Magising ka, pakiusap!”