Pamamagitan Meaning Mga Nobela at Kwento

I felt awful and weak dahil sa tingin na ibinibigay sa'kin ni Amanda. "Well napakaswerte mo dahil ito palang ang una mo PAK! PAK!" isang mag-asawang sampal ang binigay nito sa'kin. Pakiramdam ko namanhid hindi lang ang mukha ko kundi pati ang buong katawan ko dahil sa pagkakasampal nito. Pansamantala akong hindi nakakilos habang nanatiling nakapaling ang mukha ko pakaliwa.

Bagama't sigurado akong sasabog ito at baka mapahiya si Damien at pagkatapos ay makikita niya kung gaano ako kapahamakan. Hindi pa ako nakakatapak sa malalawak at kahoy na dobleng pinto na tila pasukan sa napakalaking a**o na karangyaan na ito, mamahaling mukhang bahay o masasabi ko bang mansyon, at nararamdaman ko na na lalabas na ako. parang sore-thumb. Ang pagsang-ayon dito ay isang kakila-kilabot at malaking pagkakamali.

" Sa tingin mo ba ay paniniwalaan kita?! Paanong magiging peke ang mga 'yon kung mula pa sa ibang bansa ang pampasabog na 'yon?! " " Naging biktima ka ng gawain mo, " saad ni Amadeus, " Kung ayaw mong maniwala, bakit hindi natin subukang pasabugin para magkaalaman kung sino saatin ang nagsasabi ng totoo? "

payak kong tanong. "Papaano?!" pag ulit ng aking ama sa aking naging pakli sa kanya. "Dahil sa kamangmangan mo, Natalia! Naniwala ka kaagad sa isang malaking kahuwarang nilikha ko. Ang kamangmangan mo ang nagdala sa iyo sa iyong kamatayan ngayon. Ang lahat ng ito ay bahagi nang aking mga binalak!"

Pakiramdam niyang may isang mabigat na bagay na tumutulak dito pababa at pinipigilan itong tumaas. “Tignan mo, Vivienne oh, nakangiti na ako. Nakangiti ako. Masaya ako. Masayang masaya.” Hindi na ito mapigilan ni Vivienne. Tinitigan niya ang babaeng hindi umiiyak o tumatawa. Tinitigan niya ang ngiti nitong may halong luhang bumubulusok mula sa kanyang mga mata.

No bullshits unlike hers. Her parents romance was a whirlwind one. She suddenly wonders, bakit 'yong sa mama at papa niya, mabilis but look at them now, strong as a bamboo. While hers, it was a slow phase pero tingnan mo naman sila ngayon, unti unting tinatamaan ng bagyo.

ani Thalia habang pumapalakpak. “Mommy? Are you okay?” biglang tanong sa akin ni Liam. Ngumiti ako at tumango. “I'm always okay, anak.” Mabilis na lumipas ang oras at dahil sa hindi traffic ngayon ay mabilis kaming nakarating sa Pampanga. Maraming nag-bago rito, may ibang gusali na ngayon na ipinatayo, noon kase puro palayan lang ang nandito kaya nakaka-pagtaka.

GIGI Pakiramdam ko ay tuluyan na akong nawarak. Habang nakadapa ako sa kama, ramdam na ramdam ko ang luwag ng aking pagkababae na parang hindi na babalik sa dati. Ang puke at tumbong ko ay parang sobrang luwag na, parang isang malaking butas na lang na kahit anong ipasok ay hindi na makaramdam ng kahit anong friction.

Nagtatanong ang mga mata ni Bella habang nakatingin kay Pam. "I think you're beyond it," nakangiting wika niya na ikinataas ko ng kilay. Natigilan ako na makita ang isang totoong ngiti ang pinakawalan niya na bibihira niyang gawin at gusto kong matawa ngayon. Pamela that is always stubborn and acts like superior. She can disregard everyone and everything around her to focus on getting what she wants. Simula nang dumating siya sa Pilipinas ay alam ko na ang plano niya, ang paghiwalayin ang dalawa.

Nasaan ang mag-ina nya? Doon na cya kinabahaan at binlisan ang paglakad. "Papa, Tito, Tita... anong pong nangyari? Bakit niyo ako pinabalik dito sa Pampanga? Saka saan po ang mag-ina ko? natatarantang wika nya.