Pamamagitan Meaning Novels & Stories

"Magandang umaga." "Kapag naging girlfriend ko 'yan itatali ko na kaagad." Nilingon ko yung pangit na nagsalita. As if namang magiging boyfriend ko siya, eww, ang dami kaya niyang tigyawat tapos ang pandak pa. Sorry boy kasing taas ng langit ang standard, si Liam at Seth nga hindi nakaabot sa kalinlingan ko—siya pa kaya?

Kita niya rin ang isang maluwang na swimming pool at may mangilan-ngilan siyang taong nakikita na nagpaparoon at parito. "Ganito ba ang sinasabi nilang mansiyon?" Muli niyang bulalas sa sarili. Mabilis ng bumaba si Pamela nang matiyak niyang walang makakakita sa kaniya. Subalit dahil ngayon lang siya nakapasok sa napakagandang lugar na iyon, nangahas siyang pumasok pang maigi upang mas makita ng malapitan ang mga bagay na kinamamanghaan niya.

bulalas na tanong ni Razelia, hindi maalis-alis ang tingin kay Zaprine. "Anong tinupad iyon sinasabi mo Razelia?" usisa agad ni Mommy. "Iyong kapag hindi swerte si ate na makapag-asawa ng Pinoy baka sa AFam siya tinadhana. Ayan na nga foreigner ang boyfriend ni Ate," mukhang kinikilig pa na tumingin kay Zaprine. "Anong AFam?" curious na tanong ni Daddy. "Nabasa ko po sa g****e ang meaning ay 'A Foreigner Around Manila' in short AFam," sabi naman ni bunso na sinabayan pa ng pagtawa.

Bakat sa suot nitong polo ang magandang hubog na pangangatawan nito. "Please sit down, Miss. Zamora," ani ng baritonong tinig. Napalunok si Aia. Hindi niya kilala ang naturang lalaki. Isa rin ba ito sa pinagkakautangan ng kanyang ina't ama? Kung gayun mukhang malabong mabayaran niya ito. Halatang malaki ang pagkakautang ng kanyang mga magulang dito base na rin sa estado na meron ito ngayon. Sumisigaw sa karangyaan ang aura ng lalaking ito.

"Sa tingin mo mas pipiliin kong paniwalaan ka kaysa sa ama ko?" Ang kanyang mga salita ay tumama sa akin na parang isang sampal sa mukha, na nagpalamig sa akin sa lugar. Alam kong hindi siya maniniwala sa akin, ngunit ang marinig niyang sinabi niya ito nang malakas... parang dinudurog ang puso ko. Ayoko ng makipagtalo. Sa halip, deretsahang tinanong ko, "So ano ang gusto mong gawin ngayon? Palalayasin mo ba kami sa bahay na ito?"

pagpupumilit ko "pero ma'am" "sige na po wag na po kayong tumanggi" giit ko nag tinginan naman silang muli na para bang nag uusap kung tatanggapin ba nila ang inaalok ko. "sige na po pumayag na po kayo alam Kong magiging malaking tulong ito sa inyo." "kayo ho ang bahala ma'am" na hihiyang sabi ni mang natoy "salamat po" tuwang tuwang sabi ko. "may hihilingin lang din po Sana ako.".

That is how we call him… Vô, that is the Portuguese word for grandfather or lolo in Filipino. At iyon na nga… dalawang buwan kami sa Brazil at halos araw-araw ay mga bagong damit ang suot namin ni Paige. Mama didn’t like to do laundry. Si Mama ay prinsesa yata ng katamaran kasi lahat ayaw niya gawin. Ayaw niya magluto, ayaw niya maglaba, ayaw niya maglinis ng bahay… sarili lang niya ang inaayos niya pati kami ni Paige.

panimula nito. Pinakiramdaman niya ang sarili, wala naman siyang nararamdamang panghihinayang o pagsisisi. "I'm fine now, Miggy. Sana maging maayos ka na rin. Please, kung makahanap ka ng bago mo, huwag ka na sanang maging g*go. Hindi kami laruan na mga babae at mas lalong hindi damit na pwedeng basta na lang palitan," prankang sagot niya rito.

I hate him! “Pero gurl, aminin mo, napakaguwapo nya!” hirit pa rin ni Pam. Hindi na lamang siya umimik. Classmate niya si Pam sa mamahaling eskwelahan na pinapasukan niya. In fairness, matataas lahat ng grades niya. Pinagsisikapan talaga niyang mag-aral ng mabuti. Hindi naman kasi habang buhay, ganito siya. Maski si Don Miguel, hindi pa name-meet ng mga kaibigan niya. Sinisigurado niyang wala ito kapag binibisita siya ng mga kaibigan sa condo unit na tinutuluyan niya.

buska niya sa sarili at natawa ako roon. "Good night, Pam," sabi niya bago ako hinalikan sa noo saka niluwagan ang pagkakayakap. Hindi yata ako makakatulog ng mahimbing ngayong gabi.