Pampering Yourself In Tagalog の小説・ストーリー

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Pandidilat niya rito "Excuse me Xiomara Pineda, Hindi ako nalalasing, Baka ikaw ang lasing. Tignan mo ang sarili mo sa salamin. Namumula ka na. Kakawine mo akala mo hindi ka malalasing?" Pagtataray nito. " At saka alam ko pa kulay ng damit mo, pula."

Pakiramdam ko ay parang sasabog na ang dibdib ko dahil sa matinding emosyon. Nag-aalala man ay nakakaunawa na tumango ang aking ina. Ako na ang lumapit dito at may pag-iingat na niyakap ito. “Bata ka pa anak. Nagsisimula ka pa lang tumuklas ng sarili mong mundo at hanapin ang iyong sarili. Ang tanging hiling ko lang ay huwag mong pababayaan at aabusuhin ang iyong sarili. Higit sa lahat, huwag mong kakalimutan na humingi ng gabay mula sa Kanya, dahil tanging ang Bathala lamang ang higit na nakakaalam kung ano ang mas makakabuti para sa atin.”

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

“Nasaan ba talaga tayo? Bakit ang ganda naman yata dito?” “We’re here in our hotel in Pampanga. Do you like the view?” Nakangiting tumango ako. “Oo. Hindi halata pero mahilig ako sa mga matataas na lugar.” Tumingin ako sa ibaba kung saan kitang-kita ang naggagandahang mga bulaklak. “Kapag nasa taas ka kasi pwede kang sumigaw ng malakas ng hindi ka nakikita ng iba. Pwede ka ring umiyak, pwede kang tumawa at pwede kang mangarap.” Nahiya ako bigla ng makitang nakatitig ito sa aking mukha. “Pasensya ka na. Wag mo na lang pansinin ang mga sinabi ko. Tara kumain na tayo.”

"Hindi. Mid-thirties. Mawawarak ako ng bungga." Napahigop ako ng kape, pero muntik ko na itong maibuga sa narinig ko. “Grabe ka talaga, Jewel! Parang proud na proud ka pa sa kabaliwan mo. Ikaw na talaga ang reyna ng landian.” “Correction, Sinta,” sagot niya sabay taas ng kilay. “Hindi landian, kundi self-care with benefits. Kailangan ko rin ng bakasyon, hindi lang basta trip. Mental, physical, at sexual healing.”

Hindi ba pwedeng, na miss lang kita? “Aysus nako sayo nak. ‘Wag mo na akong pinagbobola. Halika na at malapit ng mananghalian. Nagluto ang tita mo ng masarap na gulay.” Sabay giya ng tatay ni Tin sa kanya papuntang mesa. Malakas na talaga itong maglakad at hindi halata na inatake na noon.

Hindi ko rin alam, gawa-gawa ko lang kanina T_T Nakasimangot ako. Tinatawag akong "gorgeous, stunning, pretty and cute" sa US tapos dito sa pinas, tinatawag lang akong, "Baliw, Amats, at Sabog". Okay lang talaga ako. "Kasi naman, you look like you're leaving nga eh.", halos pabulong ko ng sabi, nakakahiya kaya. Napailing nalang ulit siya at tinalikuran ako para ipasok na 'yung mga dala niya ata sa loob.

“Hindi ko nga alam kung bakit hindi ako makakalas sa’yo, ang sarap kasi ng p—” “Heh! Huwag mo ng ituloy!” awat niya. “Bakit? Anong P ba na masarap ang nasa isip mo?” anitong nanunukso. “Bastos! Anong P ba ang ipinagsisigawan mong masarap ang kinakain mo?” “Madumi ang isip mo, P, as in pasensya. Masarap kang kasama dahil pasensyosa ka.” “Okay, puro pasensya na lang ang ibibigay ko sa’yo magmula ngayon. Maghanap ka ng mapapasukan ng T mong malaki at mahaba!” aniyang tawang ng tawa.

Ngayon ay talagang malaya na ang mga paa at kamay ko, Malaya ko na itong naigagalaw. " Mabuti naman, alam naman ni Lucas kung paano ako kokontakin kaya wag kang mahihiyang matanong o magsabi sa akin kapag may naramdaman kang hindi maganda sa katawan mo." Dagdag pa nito. Muli, ako ay tumango dito.