Paniniwala Sa Diyos Ni Tano Novelas e Histórias

Nakita nila si Pan na nakahiga sa kama, kahit na dilat naman ang mata. Napatakip si Leila sa bibig niya at agad na nilapitan ang anak habang si lola Susana ay halos mawalan ng lakas ang tuhod habang nakatingin kay Pan na umiiyak at nanginginig ang katawan. “PAN! DIYOS KO ANAK! ANO BANG NANGYARI SAYO?” Tanong ni Leila na yakap yakap na si Pan. “M-Ma,” nabasag ang boses ni Pan. “Ma, a-anong gagawin ko?”

sagot ko dito. Tumango na lang muna ito dahil nasa harapan na kami at pinili namin agad ang gusto namin. "Miss ano ito?" narinig kong tanong ni Trevor sa babae at tinuro nito ang isang uri ng tinapay na tinatawag na Pan de Regla. "Pan de Regla po yan Sir." naka ngiti na sagot ng babae na kina ngiwi ni Trevor. "Sampung piraso po niyan Miss. Sigurado kapag na tikman niya 'yan ubos yan sa kanya baka kulang pa.." sagot ko na kina tawa ng babae.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Tumingin s'ya sa bintana, at teka, imahinasyon ko lamang ba na tila kumaway sa 'kin ang sanga ng mga puno? "Huh?" gulat kong reaksyon na tinawanan n'ya. "I'm Kraneia. Goddess of tree." Nagbow pa s'ya sa akin. Alinsaba'y n'on ay ang paghatak n'ya sa braso ko. "They are the Dryads." Tinuro n'ya ang mga puno. At this time hindi na talaga imahinasyon o ilusyon ang nakikita kong pagkaway ng mga sangang iyon.

Sa pamamagitan ng rosaryo ay mananatili siyang malapit sa DIYOS. "Thank you so much, Nana. Ipagpaumanhin n'yo na sana kung hihilingin ko sa inyo na iwanan n'yo muna ako. Kailangan ko po kasing tapusin ang pag-iimpake ko. Siya nga po pala, pakisabi po kay Tan-Tan, huwag siyang mag-alinlangan na magsabi kung may kailangan siya. Kumpleto ang gamit ko rito lalo at engineering student din siya kaya't magagamit niya ang lahat ng nandito including computer and printer para hindi na siya magpapagabi sa labas," aniya.

“How about God? Naniniwala ka ba sa kanya?” Tango ulit siya kahit gusto niyang ma-mangha kay Posiedon dahil binabanggit nito ang Diyos gayong parang wala iyon sa personalidad ng lalaki. “Good for you. I don’t, Nesh.” Kumalma siya ng kaunti. Umangat naman ang sulok ng bibig nito nang makitang nabawasan ang pagka-tensyon niya.

Tanging ang Panginoon lamang ang makakasagot ng lahat. Because God, the only powerful creator, that can do miracles. No doubt of it. **A/N:** Please support ANWTB :)

Mukhang kahit papano, nagkakamali rin ang mga hula ko. May mga salitang hindi ko maintindihan, hindi ko maisalin sa wika na ginagamit namin. Hindi ko siya mabasa nang walang tulong na isang Dictionary. Ayon sa nabasa kong librong iyon. "Walang sino o elemento ang maaring pumutol ng kanyang tadhana, maliban kong may dugo ka ng isang Diyosa o Diyos." and then, there's Quinoa. Who cut his destiny, and I don't know, if he have a blood of gods. O kung may dugo ba kami ng isang diyosa/diyos. Wala akong maalala na nabanggit niya.

"Tinuruan akong basahin ang kalaban. Tinuruan akong magduda sa mga bagay na masyadong perpekto para maging totoo! At ang pinakamalaking hinala ko? Kung bakit ang isang probinsyanang doktora na inaangkin kong dukha... ay tila namatayan ng kapamilya nang makita ang chopper na dapat sana'y ikinatuwa niya!" Tumulo ang isang butil ng pawis mula sa noo ni Seraphina. Huling-huli siya. Ang lohika ng kapitan ay walang butas. Ang matalim na isip ng "Diyos ng Digmaan" ay hindi kayang linlangin ng mga simpleng palusot.

𝘗𝘢𝘯𝘨𝘪𝘯𝘰𝘰𝘯, 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘯𝘢 𝘯𝘪𝘺𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘮𝘢𝘢𝘭𝘢𝘭𝘢! Ang munting panalangin ko sa sarili habang patuloy pa rin sa pagsunod sa binata.