Papunta Novels & Stories

Bakit wala kaming pupuntahan kung puwede namang mayroon? “Bakit? Hindi ka pupunta sa office mo para magtrabaho?” “Hindi.” Nalaglag ang aking panga, habang siya naman ay ibinalik ang kaniyang buong atensyon sa binabasa. “Bakit? Akala ko ba ay magpapanggap tayo? Ipapakita natin sa kanila na may girlfriend ka—fiancée.”

Kabanata 29 Papa I open my eyes, feeling tired. Gustong-gusto kong imulat ang mga mata pero natatalo ng sobrang kapaguran. Hindi ko na namalayan kung paano at kung saan na nakatulugan ang panlalata ng husto ng katawan. Ang tanging naalala, ay iyong pagdilim ng hitsura niya ng makita ang nakapinta sa pribadong parte ng katawan. It's no big deal dahil isa sa kasamahan naman ang nagpinta noon at babae pa.

Palinga-linga sa paligid na animo'y isang paslit na bago lang nasilayan ang mundo. Kusang huminto ang mga paa niya nang matanawan ang matandang ginang na abala sa pagwawalis ng mga dahon sa bakuran. "Magandang umaga po." Itinaas pa niya ang kanang kamay at iwinagayway.

Nasa lilim iyon ng puno. Dumapo agad ang tingin ko kay kuya Santi. Pawisan ito at nakahubad-baro. Nagdidisposito ito ng malaking kahoy sa nilulutong menudo. "Nandito na po ang kape ninyo!" Tawag pansin ko sa kanila at ngumiti. Agaran ang paglapit ng mga gustong magkape. Umupo ako sa mesa at kumuha ng biscuit. Naramdaman ko ang pag galaw ng upuan sa harap ko. Si kuya Santi pala kumuha ng kape.

“Tama ka naman, kaya nag tatakha ako na pinakwalan ka niya” Na tawa ako. “Sa tingin mo papakawalan ako non nang walang nakukuha kay Rocco? May porsyento siya sa perang tina transfer ni Rocco sa bangko ko” “Every month?” “Yes” “Hindi kaya mag hirap ang gagong ‘yon?” “Kahit ten years niya akong bayaran hindi ‘yon mamumulubi, barya lang sakanya ‘yan” “Sabagay, he is a billionaire, kung mag hirap man he got the skills and the mind to go back on top, effortlessly”

PUNN Lalapit na sana ako kay kuya BJ at Munn nang may kumalabit sa akin sa likuran. Nang tignan ko kung sino, nakita ko si Farrah. She’s smiling from ear to ear and hula ko ay may kailangan siya sa akin. “Kuya Punn, are you busy tomorrow?” Yeah. Tomorrow is Sunday, magsisimba kami. “Magsisimba kami bukas, bakit?”

Kabanata 40 “Peste talaga ang babaeng impaktang ‘yon. Wala na ngang saysay ang naka-print sa mga papel, wala pang laman itong USB. Bwisit!” Itinapon ni Greta ang USB sa basurahan. Inayos niya ang kaniyang buhok at huminga nang malalim. Biglang may kumatok sa pinto ng opisina ni Greta.

muling sagot ko kay nanay baka kasi lalong mainis at magalit mapalo pa ako sa bitbit nitong tuyong kahoy aniya sa sarili at muli kong inabot ang nag kukumpol na bunga ng manggang hinog na hinog siguro wala pa nagawi doon banda kaya walang kumuha sa mga hinog na mangga malawak kasi itong hacienda de monteverde at maraming mga puno ng mangga dito na puwede nilang kunin ang bunga maliban doon sa mga tanim talaga na inaalagaan ng mga taohan ng mga monteverde kasama na ang kaniyang mga magulang maging siya narin kung wala siyang pasok sa paaralan tumutulong din siya sa mga magulang. "Diyos kong bata ka bumaba ka diyan shasha baka may parating na ibang tao dito makikita yan panty mong dora ilan be

Napatingin siya sa suot na relo,malapit ng magmadaling araw. Mabilis siyang nagtago ng ng makitang may paparating na dalawang bantay,may mga hawak na baril. Nagtungo ito sa dalawa pang bantay,nagtanguan ang mga ito at pumalit sa pwesto. Umalis ang dalawang nauna na bantay,ang pumalit sa kanila ay nakatakip ang pang ibabang mukha. Napakunot ang noo niya,nagkatinginan ang dalawang bantay ng mawala na ang pinalitan nito saka binuksan ang pinto at pumasok doon ang isa .

Niyakap ko ka agad si Papo para patigilin siya sa pagsasalita. "I got a modelling contact in one of the top quality modelling agency in California. And you know what Papo may isang malaking companya sa California ang kumuha sa akin para maging model ng mga sports car nila. Kinuha nila ako dahil nakita nila ang potential ko. I'm going to be a model!" excited at masaya kong sabi habang yakap-yakap ko si Papo. Kumalas si Papo sa yakapan namin at hindi ko maintindihan kung bakit nagbago ang expresyon niya, naging malungkot ito. He should be happy for me dahil mararating ko na ang mga pangarap ko.